archive-gr.com » GR » S » SYNITHISYPOPTOS.GR

Total: 301

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".
  • ΠΙΟΝΙΑ ΑΚΟΥΝΗΤΑ, ΑΜΙΛΗΤΑ ΚΙ ΑΓΕΛΑΣΤΑ... - Συνήθης Ύποπτος
    φαντασιώνονται θεωρώντας το κόσμο σαν τη παιδική τους χαρά αυτοί τρώνε το αγγούρι από όλες τις μεριές χωρίς να κάνουν κιχ Ναι το μονο κοινό σημείο των τριών κόσμων είναι η δουλεία Η υποταγή σε αρρωστημένο επίπεδο σε κάτι Σε κάτι που αξίζει περισσότερο από τη ζωή περισσότερο από τη χαρά την ευτυχία την ομορφιά Για άλλον το κόκκαλο που κρέμεται από ένα σχοινάκι και τον τραβολογάνε να το φτάσει είναι να φαντασιώνεται πως είναι ο σωτήρας ενός έθνους για ένα δεύτερο είναι το καινούργιο μοντελάκι που πρέπει οπωσδήποτε να αποκτήσει και για εναν τρίτο λίγες πενταροδεκάρες για να βγάλει το μήνα ζωντανός Εκφράσεις όπως έχω ένα όραμα παραπέμπουν πλέον στο παραλήρημα ενός τρελού Δεν πρόκειται για όνειρα ή στόχους απλά παραλήρημα Το πλέον θλιβερό είναι να τα βλέπεις όλα αυτά μαζί και να σκέφτεσαι πως όλο αυτό το κόσμο το τέλος της φάρσας θα τους βρει με τη μούρη κολλημένους στους αρρωστημένους εθισμούς τους χωρίς να προλάβουν να καταλάβουν τι έγινε Είναι να κοιτάς τα νέα παιδιά που ζουν με την εντύπωση πως ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΤΩΡΑ θα είναι έτσι και για τα επόμενα δέκα είκοσι τριάντα χρόνια ή και μέχρι το τέλος της ζωής τους Το χαλί σε ολόκληρο το πλανήτη έχει αρχίσει ήδη και τραβιέται άγρια τα τυπογραφεία τυπώνουν ήδη τους νέους χάρτες τα εφιαλτικά σενάρια επιστημονικής φαντασίας γίνονται ένα ένα πραγματικότητα κι άνθρωποι ΘΥΣΙΑΖΟΥΝ ολόκληρη τη ζωή τους γιατί δεν έχουν να πληρώσουν ένα χαράτσι στη κ λοτρυπίδα του σύμπαντος και θεωρούν πως αυτό είναι κάτι ύψιστης σημασίας κάτι που δεν μπορεί κανείς να αναιρέσει να αρνηθεί να το φτύσει κατάμουτρα γιατί είναι όλοι εκπαιδευμένοι να κοιτάνε τόσο όσο πιάνει η σόλα από το παπούτσι Με τα μάτια χαμηλωμένα στο χώμα Πιονάκια σε μια μονόπολη που περιμένουν υπομονετικά τη ζαριά για να προχωρήσουν στο επόμενο τετραγωνάκι

    Original URL path: http://www.synithisypoptos.gr/blog/%CF%80%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%B1,-%CE%B1%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B9-%CE%B1%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1 (2016-02-12)
    Open archived version from archive


  • ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΟΝΑΧΟΙ... - Συνήθης Ύποπτος
    το παιχνίδι Μήπως θέλεις να γράψω για τους δήθεν αφυπνισμένους γκουρού που θεωρούν πως η φώτιση τα μυστηρια της ζωής η μαγεία της η γνώση η σοφία είναι μια καλή ξεπατικωτούρα όλων αυτών που έχουν ειπωθεί σε πακέτο προσφοράς για τα κορόϊδα Μήπως να γράψω για εκείνους στην απέναντι όχθη που έχουν πάθει μια παράκρουση λατρείας σε οτιδήποτε είναι ξενόφερτο ψάχνουν απεγνωσμένα να μοιάσουν στους αμερικάνους στους γερμανούς στους άγγλους ή στους γιαπωνέζους κι όταν τους ρωτήσεις αν είναι έλληνες λένε μετα συγχωρήσεως ναι Είμαστε ένα κομάτι από τη κόλαση που έτυχε να ζει στο παράδεισο Η απόδειξη πως σ ενα ελάχιστο χώρο μπορεί να χωρέσει όλο το ανθρώπινο μεγαλείο κι όλη η ανθρώπινη μιζέρια δίπλα δίπλα Η απόδειξη πως σ ενα ελάχιστο χώρο μπορεί να επιβιώνει η ελπίδα κι η ομορφιά κάτω από τα σκ τά Είμαστε ένας λαός δέκα εκατομυρίων ανθρώπων μονάχων Ενα πλήθος που παλεύει ανάμεσα σ εκείνο που διαισθάνεται πως είναι η αληθινή ζωή κι εκείνο που θέλουν να του πλασάρουν τα ντόπια και ξένα σκιάχτρα Είμαστε οι κακοί μαθητές που η αχαλίνωτη φαντασία μπορεί στο τέλος να γίνει όπλο στα χέρια ενός εγκληματία ή πινέλο στα χέρια ενός ζωγράφου Καταλαβαίνεις τι λέω Οταν δεν είσαι τίποτα όταν δεν υπάρχει κάτι μέσα σου ούτε καλό ούτε κακό όταν δεν μπορείς ΝΑ ΝΟΙΩΣΕΙΣ ούτε σαν άγγελος ούτε σαν δαίμονας όταν είσαι ένα ΚΡΕΑΣ μπορείς να φτιάξεις το παρόν σου το μέλλον σου με το μέτρο Να υπολογίζεις και τα εκατοστά των ημερών σου να κόβεις και να τραβάς σε προκρούστια κλίνη τη ζωή σου να προσπαθείς να γίνεις καλός παπαγάλος ή γραβατωμένος πίθηκος Οταν όμως έχεις ακόμα μέσα σου ψυχή Θα νοιώθεις όπως νοιώθεις τώρα Θα ξέρεις πως αυτό που συμβαίνει είναι μια γελοία φάρσα που προσπαθεί να σου αρπάξει την ουσία τη ζωής και να στη μετατρέψει σε ετοιματζίδικο κουστούμι Η μάχη αυτή τη στιγμή δεν είναι ανάμεσα σε ιδεολογίες κόμματα παρατάξεις ομάδες Είναι ανάμεσα στο μαγειρεμένο από τα χεράκια σου φαί και το ετοιματζίδικο χάμπουργκερ Είναι ανάμεσα σ ενα αυθεντικό έργο τέχνης και μια φωτοτυπία του Είναι ανάμεσα στους ζωντανούς που ξέρουν να απολαμβάνουν και να κάνουν λάθη να πονάνε και να γελάνε να ερωτεύονται και να μισούν Και τους νεκρούς που προσπαθούν με άχαρο τρόπο να παραστήσουν πως ζουν κι επειδή είναι αδύνατον να το καταφέρουν θέλουν να μολύνουν με τη βρώμα τους τους υπόλοιπους Το να μιλάς με τη ψυχή σου είναι λαΪκισμός ή ηλιθιότητα στο νέο κόσμο Το να ονειρεύεσαι είναι σπατάλη Το να ερωτεύεσαι είναι χαρακτηριστικό υπερφίαλης προσωπικότητας Το να δακρύζεις είναι ίσως κάποιο σύμπτωμα κρυπτο κατάθλιψης Το να βρίσεις ένα κάθαρμα που προκαλεί πόνο γύρω του είναι λαϊκισμός Το να σφάλεις να κάνεις βλακείες το να θελήσεις να τεμπελιάζεις είναι απαράδεκτο στον στημένο καθωσπρεπισμό Εδώ σ αυτή τη μικρή γωνιά πρώτη φορά έχει κανείς τη δυνατότητα να δει σε όλο του το μεγαλείο την ουσία με την ανοησία να χτυπιούνται αλύπητα ποια θα επιζήσει Ανθρωποι μονάχοι Σαν κι εσένα σαν κι εμένα Υπάρχει μια Ελλάδα κάτω από την Ελλάδα που

    Original URL path: http://www.synithisypoptos.gr/blog/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%83-%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B1%CF%87%CE%BF%CE%B9 (2016-02-12)
    Open archived version from archive

  • ΑΥΤΟ ΤΟ ΥΠΟΥΛΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ... - Συνήθης Ύποπτος
    τρομακτικό Λες και το να γεννιούνται παιδιά άρρωστα από τη κοιλιά της μάνας τους ή να μεγαλωνουν γεμάτα φόβους κατάθλιψη απουσία σκοπού παλεύοντας μέσα σ ενα κόσμο διεστραμμένο ακραία παρανοϊκό δεν είναι εκτέλεση Λες και το γεγονός πως ολόκληρες κοινωνίες ζουν μέσα στο φόβο στην άγνοια στη κάθε είδους δυστυχία ανηθικότητα έλλειψη δικαιοσύνης έλλειψη χαράς αγάπης ΟΥΣΙΑΣ δεν είναι από μόνο του βομβαρδισμός ανελέητος πάνω σε άμαχους πληθυσμούς οι οποίοι δεν έχουν κατορθώσει να χτίσουν ούτε καν καταφύγια Αυτό το ύπουλο τέλος ο ύπουλος τελικός πόλεμος που χτυπάει αλύπητα αβλεπί Οι βυθισμένοι μέσα σε μια συνεχή υπερπληροφόρηση παραπληροφόρησοι κάτοικοι του χαμένου παραδείσου που νομίζουν πως η κόλαση είναι κάπου αλλού πως οι δαίμονες φέρουν απαραιτήτως κέρατα και οπλές και πως ένα φως αρκεί το βράδυ δίπλα στο κρεββάτι για να ξορκίσει το κακό Κι αυτή η φαντασίωση του κακού Πως θα είναι ντυμένο με κόκκινα χρώματα πως θα έχει κοφτερά δόντια και γαμψά νύχια πως θα βγει ουρλιάζοντας μέσα από κάποια λαγούμια και θα μας ξαφνιάσει άγρια Κι εκείνο είναι ήδη εδώ Με κουστούμι και γραβάτα αρώματα και αστραφτερά χαμόγελα με φινετσάτο αμάξι φορτωμένο με δώρα στοιχηματίζει συνεχώς στο μέγεθος της ανοησίας της άγνοιας του ζωτικού ψέματος που φέρει περήφανα ο καθένας σαν σημαία στον ακήρυχτο πόλεμο Κι οι τρελοί Οι εκτός των τοιχών Εκείνοι οι γραφικοί τρελοί που μας φωνάζουν ασταμάτητα με το ταμπελάκι στο χέρι που γράφει ΤΕΛΟΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ πως τη βγάζουν Χτυπιούνται αλύπητα Υπουλα Είναι η εποχή που δοκιμάζεται ΚΥΡΙΩΣ η αντοχή των τρελών Πόσα κότσια θα έχουν να επιμείνουν να είναι τρελοί ακόμα Κι αυτό το κείμενο τρελό είναι Ασυνάρτητο Ο μονόλογος ενός ακόμη τρελού Που επιμένει πέρα κάθε λογικής Που προσπαθεί να προσπεράσει τις παγίδες Κι αυτές οι παγίδες είναι πολύ ύπουλες Ασύληπτες Και θα νοιώσω καλύτερα κάθε φορά που κάποιος θα πει χμ πάει

    Original URL path: http://www.synithisypoptos.gr/blog/%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%BF-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%83-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%85 (2016-02-12)
    Open archived version from archive

  • ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΙ ΣΚΛΑΒΟΙ... - Συνήθης Ύποπτος
    κάθε επιθυμία κάθε ζωντάνια να καθίσει σπίτι και να κοπανάει το κεφάλι στους τοίχους να περιφέρεται ασκόπως ή να χωθεί σ ενα γραφείο και να δουλεύει 15 ώρες την ημέρα τσάμπα Πόσο χυδαίο μπορεί να είναι ένα σύστημα να προωθεί σαν λύση την σκλαβιά και να τη στολίζει με επιχειρήματα Να προσπαθεί να πείσει ένα παιδί πως η λύση σε πρώτη φάση τουλάχιστον είναι να χωθεί σαν ποντίκι σε ένα εργασιακό υπόνομο να ικετεύει το κάθε αφεντικό να τον έχει στη δούλεψή του έστω και τσάμπα Κι από εκεί ο δρόμος για το χτίσιμο της προσωπικότητας του σκλάβουν είναι πανεύκολος Θα μάθει να χαίρεται όταν από το τίποτα του δώσουν το κάτι Θα νοιώσει περήφανος όταν κατορθώσει από τη φάση του άμισθου σκλάβου να περάσει στη φάση του σκλάβου που του ρίχνουν ένα κομμάτι ψωμί Χυδαιότητα Και ανικανότητα των φοβισμένων ανθρώπων να αντιδράσουν Λες και η ασυδοσία είναι κάποιος θεΪκός νόμος απαράβατος που έτσι τον βρήκαμε κι έτσι πρέπει να τον δεχτούμε χωρίς πολλές κουβέντες Ντροπή Tweet Προσθήκη σχολίου Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις απαιτούμενες πληροφορίες όπου ενδείκνυται Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται Η ευθύνη των σχολίων βαρύνει αποκλειστικά τους σχολιαστές Απαγορεύονται οι υβριστικοί χαρακτηρισμοί Τα σχόλια υπόκεινται σε διαδικασία έγκρισης

    Original URL path: http://www.synithisypoptos.gr/blog/%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CE%BA%CE%BB%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CE%B9 (2016-02-12)
    Open archived version from archive

  • Blog - Συνήθης Ύποπτος
    δεξί για να κόψεις λίγο δρόμο για τον ίδιο προορισμό Μιλάμε για τα ΟΧΙ που ανατρέπουν τα δεδομένα Εκείνα που αποδεικνύονται ο αστάθμητος παράγοντας σε όσους βομβαρδίζουν τα ανθρώπινα μυαλά με εκατομμύρια κατευθυνόμενα ΝΑΙ Μιλάμε για τα ΟΧΙ που δεν επιλέγουν πορτάκια αλλά γκρεμίζουν τείχη ολόκληρα Υπάρχουν αρνήσεις που δηλώνουν επιλογή μεταξύ δυο προϊόντων του ιδίου κατασκευαστή Οχι αυτό το μοντέλο αλλά εκείνο Κι υπάρχουν αρνήσεις που υποδηλώνουν ΜΗ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗ Που δεν είναι ή επιλογή μιας μονόφθαλμης αλήθειας μέσα στα τυφλά ψέμματα αλλά ένα κοίταγμα χωρίς φόβο χωρίς κανένα ενδοιασμό στη σάπια εκδοχή που σου προσφέρεται και την απορρίπτεις σαν ξένο μόσχευμα Πόσα ΟΧΙ υπάρχουν στη ζωή σου που γκρεμίζουν τα γεφύρια πισω σου κάθε μορφής δουλείας υποταγής μιζέριας κακομοιριάς φόβου απελπισίας τρέλας καθώς έχεις αποφασίσει να βρεις το δρόμο για την ελευθερία σου Πόσα ΟΧΙ έχουμε πει με κίνδυνο να χάσουμε τα ποδια μας τα χέρια μας τη ζωή μας την ίδια Πόσο ηρωισμό πόσο μεγαλείο πόση ουσία τελικά υπάρχει στη ζωούλα μας οι άνθρωποι που νομίζουν πως είναι η κορωνίδα της δημιουργίας κι αποδεικνύουν κάθε μέρα πως τελικά είναι απλά ο πάτος του ουρανού Αναρωτιέστε τι είναι εδώ κάτω Τι είναι αυτή η γη που φυτρώσαμε που σέρνουμε το φορτίο μας μέσα στους αιώνες χωρίς να μπορούμε να δώσουμε μια απάντηση για την ουσία και το νόημα της ύπαρξής μας του θανάτου μας Μια φυλακή είναι που στέλνονται όλοι οι ανεπιθύμητοι Μια φυλακή που δεν χρειάζεται καν δεσμοφύλακες Γιατί δεν έχει κανείς κάπου αλλού να πάει Μια φυλακή εξορία ένα νησί όπου κυκλοφορούν οι ναυαγοί του ουρανού Η μόνη λέξη που κατορθώνει να περνάει τα σύνορα της ατμόσφαιρας και να υπενθυμίζει πως τίποτα δεν είναι δεδομένο ακόμα και στα πιο μελετημένα προγράμματα είναι το ΟΧΙ Ενα όχι δυνατά βγαλμένο μέσα από τη ψυχή Είναι τα φτερά που σου κόψανε για να πετάξεις ξανά Είναι ένα κοίταγμα κατάματα στον ήλιο χωρίς να νοιάζεσαι αν θα κάψεις τα μάτια σου Είναι μια βουτιά μέσα στην άβυσσο χωρίς να φοβάσαι αν θα σε συνθλίψει Χωρίς τα μεγάλα ΟΧΙ δεν μπορείς να φτάσεις σ εκείνο το μοναδικό συναίσθημα που βγαίνει μέσα από τη ψυχή και δεν αγοράζεται δεν πουλιέται δεν αποκτιέται με κανένα αντίτιμο με κανένα θησαυρό αυτού του παραπλανημένου κόσμου ένα συναίσθημα που από μόνο του απαντά σε κάθε ανόητο κάθε νεκροζώντανο κάθε αχυράνθρωπο κάθε κακοφτιαγμένο αντίγραφο πως τα πειραματόζωα δεν είναι πάντα δεδομένο πως θα ακολουθήσουν το πρόγραμμα που έχει οριστεί για την πορεία τους μέσα στο λαβύρινθο Είμαστε σε μια φάση που η καχυποψία είναι απαραίτητη και η ανυπακοή προτέρημα Μια εποχή που μας καλεί να αναζητήσουμε που είναι ο μίτος που θα μας οδηγήσει στην έξοδο Εκτός κι αν έχουμε παραδοθεί στο μοιραίο Αν η ζωή μας μπορεί να προχωράει ανάμεσα σε φόβους κακομοιριά και ατέλειωτα ναι Ο άνθρωπος της προόδου της επιστήμης της ανώτερης τεχνολογίας ο άνθρωπος που έχει πλέον εθιστεί σαν τελειωμένο πρεζάκι στην απόκτηση αγαθών όπως αποκαλεί όλα αυτά τα μπιχλιμπίδια που στη πλειοψηφία τους δεν είναι τίποτα άλλο από άχρηστα κι επικίνδυνα σκουπίδια έχει χάσει την ικανότητα να νοιώθει πλέον δέος Αυτό το δέος που δεν ζητάει απαντήσεις δεν ζητάει προστασία δεν ζητάει αναγνώριση παρά μόνο ΗΣΥΧΙΑ για να αφουγκραστεί όσα έχουν μείνει ακόμα ζωντανά πάνω σ αυτό το τεράστιο ΠΑΝΟΠΤΙΚΟΝ Δεν έχει χρόνο Δεν έχει περιθώριο για να δώσει τροφή στη ψυχή του Δεν είναι μέσα στο καθημερινό του πρόγραμμα πράγματα που ξεφεύγουν από τη ζυγαριά των εμπόρων Δεν θυμάται πότε είναι η τελευταία φορά που αγωνίστηκε για όλα εκείνα που δεν έχουν τιμή αλλά τιμούν τη ζωή από μόνα τους Δεν θυμάται πότε ήταν η τελευταία φορά που ξυπνώντας το πρωί έβαλε στο ημερήσιο πρόγραμμα και μια άσκηση ελευθερίας πότε έκλεισε με δύναμη στη μούρη της σαπίλας τη πόρτα κι έφυγε Ολο αυτό που συμβαίνει γύρω μας έχει ειπωθεί με μια απλή φράση Γλυτώσαμε από τους καρχαρίες και μας έφαγαν οι κοριοί Ναι δεν είναι τίποτα άλλο εκτός από κοριοί Αόρατοι τρυπώνουν στον ύπνο σου τα βράδυα και σε ενοχλούν σε τσιμπάνε σε μολύνουν Κοιτάς με οργή το πρωί τις κοκκινίλες τους μολύνεσαι αλλά δεν τους βλέπεις Η ζημιά τους φαίνεται από τα αποτελέσματα Αυτό το τεράστιο γκροτέσκ κατασκεύασμα που ονομάζεται σύγχρονος πολιτισμός είναι φτιαγμένο από τόσο μικρά ανθρωπάκια που τα θέλουν όλα μπόλικα τεράστια άφθονα ακριβώς γι αυτό το λόγο Για να σκεπάζουν τη μικρότητά τους Δυό πράγματα φοβούνται Τη γνώση και τη μνήμη Θυμήσου Σχολιάστε πρώτοι Διαβάστε περισσότερα Σάββατο 26 Οκτώβριος 2013 08 25 ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΤΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΩ Η γη μπορεί να γυρίζει αλλά εγώ είμαι σταθερά καρφωμένη σ ενα σημείο Εδώ στο κλουβί με τις τρελές Στη χώρα που το αυτονόητο θεωρείται πλέον ανατρεπτικός τρόπος σκέψης Το αυτονόητο είναι πως ένας άνθρωπος που μόλις τρία χρόνια πριν δήλωνε ένα συγκεκριμένο εισόδημα είχε μια συγκεκριμένη οικονομική επιφάνεια αυτή που αναλογεί σ ενα μισθοσυντήρητο της κακιάς ώρας κι έπαιρνε επιστροφή από την εφορία διακόσια τριακόσια ευρώ και τρία χρόνια αργότερα που είναι σε ακόμη χειρότερη κατάσταση από εκείνη που ήταν φτωχότερος ίσως άνεργος με τις τιμές στα ύψη και την αγοραστική του δυνατότητα στο μηδέν ΕΝΩ ΔΗΛΑΔΗ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ όχι μόνο δεν έχει επιστροφή φόρου αλλλά πρέπει να πληρώσει ένα μάτσο φόρους χαράτσια και γ μησιάτικα αλλονών Το αλλονών είναι βεβαιομένο από τη στιγμή που αυτός ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν συμμετείχε σε καμία κλοπή δεν τα εφαγε μαζί δεν είχε κρυφά έσοδα ούτε καταθέσεις σε τράπεζες εξωτερικού δεν έχει τίποτα που να αποδεικνύει πως ενώ τρια χρόνια πριν δικαιούταν επιστροφή τώρα πρέπει να πληρώνει το δεκαπλάσιο Το αυτονόητο λοιπόν είναι πως ο αυτός ο συγκεκριμένος τύπος ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Γιατι για να έχει θα πρέπει να είχε μεσολαβήσει η κληρονομιά από καμιά θείτσα που απεβίωσε ένα κέρδος στο λόττο να βρήκε μια βαλίτσα με χιλιάρικα στο δρόμο να έχει κλέψει καμιά τράπεζα και να έχει κάνει τη μπάζα του ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΛΟΓΙΚΗ στο να ζητάει κάποιος από αυτόν τον συγκεκριμένο άνθρωπο λεφτά ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ Αυτός που θα το κάνει λοιπόν έχει ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΤΟΧΟ Να του κόψει από το φαί του από τα φάρμακά του από την ανατροφή των παιδιών του από τη δυνατότητα να ζει σ ενα σπίτι Για να χρησιμοποιήσω λοιπόν το παράδειγμα της διάσημης φράσης το ότι πτωχεύουν οι έλληνες δεν σημαίνει πως πτωχεύει κι η Ελλάδα θα πω πως το ότι τα φάγανε τα κλέψανε τα παίξανε στο τζόγο τα κάνανε βίλες λογαριασμούς και κότερα δε σημαίνει πως εμείς πρέπει να πληρώσουμε τους τοκογλύφους που τους τα δάνεισαν Δεν είναι επαναστατική σκέψη είναι Η ΑΥΤΟΝΟΗΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνουν όσοι τα φάγανε μαζί όσοι κλέψανε όσοι ήταν πελάτες των διαφόρων συμμοριών όσοι γεμίζανε τις τσέπες με χιλιάρικα και δεν δίνανε λογαριασμό σε κανέναν όσοι γεμίζανε με λουλούδια τις πίστες στα σκυλάδικα όσοι αγοράζανε τρία και τέσσερα αυτοκίνητα για τη πλάκα τους όσοι τρώγανε μέχρι να σκάσουν όσοι γ μάγανε ότι κινόταν ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ουσία που ενδιαφέρει είναι πως δεν μπορείς να λάβεις εκ του μη έχοντος Και το ξέρουν Θα ήταν ηλίθιο να πιστεύουμε πως ο τάδε Υπουργός που ζητάει από έναν άνθρωπο που δεν έχει λεφτά να πληρώσει δεν ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Για να τον εξαναγκάσει λοιπόν σημαίνει πως δεν είναι ρυθμιστής ενός χρέους αλλά εκβιαστής Αν σταμάταγε σε νόμους που θα έκαναν να ανοίξουν οι τσέπες των μαζί τα φάγαμε αν βούταγε τους δέκα χιτώνες από εκείνους που έχουν εκατό αν έβαζε πίσω από τα κάγκελα όσους έκλεψαν τους απατεώνες και καταχραστές του δημοσίου χρήματος τους μιζαδόρους τις συμμορίες που ροκάνισαν το δημόσιοι χρήμα τους ιδιώτες που έκαναν περιουσίες στη πλάτη των υπόλοιπων και όλα τα γνωστά καθάρματα που περιφέρονται ακόμα ανενόχλητα μαζί του θα ήμουν Θα έριχνα τη πέτρα κι εγώ μαζί του Τότε δεν θα ήταν διάσωση της πλάκας αλλά απονομή επί τέλους δικαιοσύνης Τώρα όμως πόση σοβαρότητα να διακρίνει κανείς σε εκείνους που συλλογή χρημάτων ονομάζουν το κλέψιμο από το παγκάρι της ενορίας Και ποιος μπορεί πλέον να πιστέψει πως αυτό γίνεται για διάσωση κι όχι για άλλους λόγους Σήμερα μου ζητάς να πληρώσω ΕΝΩ ΔΕΝ ΕΧΩ Αύριο θα μου ζητάς να πληρώνων υποχρεωτικα με κάποια κάρτα την οποία δεν θα μπορώ να πάρω γιατί δεν είμαι εντάξει ούτε με τις τράπεζες ούτε με την εφορία ΑΡΑ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΤΟΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ Τι θα γίνει τότε Δεν θα έχω πρόσβαση στην αγορά ακόμα και των πιο βασικών προϊόντων για την επιβίωση Κι αν έχω ακόμα δουλειά πόσο θα τη κρατήσω αν πάρει χαμπάρι ο εργοδότης πως είμαι ΕΚΤΟΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ Μήπως στα αυριανά βιογραφικά θα πρέπει να παρουσιάζει κάποιος πιστοποιητικό από την εφορία ή το Τειρεσία ότι είναι εντάξει αλλιώς δεν μπορεί να προσλαμβάνεται Μήπως το σουπερ μάρκετ θα ζητάει τη κάρτα αγορών υποχρεωτικά αλλιώς δεν θα δίνει τρόφιμα Μήπως η ΔΕΗ θα ζητάει πληρωμή με πιστωτική αλλιώς θα κόβει το ρεύμα Μήπως θα πρέπει να έχει συγκεκριμένη κάρτα κάποιος για να νοσηλευτεί ή να πάρει φάρμακα η οποία κάρτα θα είναι πάλι σε σύνδεσεη με τις τράπεζες και την εφορία Το αυτονόητο αρχίζει και γίνεται ανατριχιαστικό Ζοφερό Οι ενδείξεις είναι πολύ τρανταχτές πλέον για το αύριο που καταφθάνει χωρίς έλεος Καταφθάνει ένα αύριο γεμάτο από εξαναγκασμένους σε αποκλεισμό από τη παροχή αγαθών Εξαναγκασμένους να ξεσπιτωθούν και να μένουν στους δρόμους Εξαναγκασμένων να ψάχνουν τα σκουπίδια ή να ζητιανεύουν στα συσίτια Εξαναγκασμένους να πεθαίνουν ή να παρανομούν για να επιβιώσουν Είναι η ώρα που και η δική μας wall street απαιτεί να έχει στα σκαλιά των πολυτελών πολυεθνικών των πολυτελών εστιατορίων και των πολυτελών οίκων μόδας ΖΗΤΙΑΝΟΥΣ Τρελαμένους με το ταμπελάκι στο χέρι που να γράφει έρχεται ο αντίχριστος οι εξωγήινοι ή η δευτέρα παρουσία Ανάπηρους που θα κρατάνε το σημαιάκι και θα λένε κάποτε πολέμησα Είναι η ώρα του κανιβαλισμού που ζητάει νομιμοποίηση Δεν υπάρχει άλλη λογική δικαιολογία Σ ενα πλανήτη που δέκα συμμορίες κατέχουν το παγκόσμιο πλούτο και δισεκατομμύρια άνθρωποι είναι η παιδική τους χαρά ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ είναι πως κανείς δεν μπορεί να μας διαφυλάξει αν αυτοί οι δέκα είναι τελικά κανίβαλλοι και δεν έχουν σώας τας φρένας Η μετάλλαξη ενός συστήματος που είναι από μόνο του φιλοτομαριστικό τζογαδόρικο αδιάφορο για τη δικαιοσύνη την αξιοκρατεία την δίκαιη κατανομή του πλούτου την προώθηση αξιών και πολιτισμού σε κανιβαλιστική ολιγαρχία δεν είναι ιστορία συνομωσίας είναι Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Το ότι αυτά τα δισεκατομμύρια ανθρώπων στη πλειοψηφία τους όπως και τα λίγα εκατομμύρια εδώ ντόπιων δεν μπορούν να διακρίνουν το τσουνάμι που έρχεται κατ ευθείαν πάνω στη μούρη τους και θα τους συνθλίψει δεν καθιστά συνομοσιολόγους εκείνους που ήδη έχουν ταμπουρωθεί να το παλαίψουν με κάθε τρόπο Είναι η εποχή που οι φαντασιόπληκτοι συνομοσιολόγοι του παρελθόντος αποδεικνύονται απλά ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΕΣ Είναι η εποχή που οτιδήποτε ειπώθηκε από τους εμπνευστές διαφόρων δυστοπιών του μέλλοντος είναι απλά το μέλλον που ήρθε Το μόνο πράγμα που αντιστέκεται στην αποδοχή αυτής της πραγματικότητας είναι το πείσμα των ανθρώπων να πιστέψουν πως δεν είναι έτσι γιατί αυτό θα προστατεύσει το μυαλο τους από τη τρέλα Είναι η συνήθεια σιγά σιγά στην ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΛΑΓΗ στη μετάλλαξη της ανθρωπότητας σε μια κανονικότατη φάρμα των ζώων με τα ζώα να μην το πάρουν χαμπάρι Σύνηθισαν στην ιδέα της αδυναμίας αντίδρασης Σύνηθισαν στην αποδοχή των όσων τους πλασσάρονται για αλήθειες Συνηθίζουν σιγά σιγά στο γεγονός πως ένα ένα αφαιρούνται από πάνω τους όλα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να τους αφήσουν το περιθώριο μιας υποτυπώδους ελευθερίας Οι άνθρωποι παραδίδονται οικειοθελώς Με την υπογραφή τους στο συμβόλαιο εκτέλεσης χωρίς να μπαίνουν στο κόπο να δουν τα ψιλά γράμματα στο τέλος της σελίδας Είχαν ένα σπίτι μια φωλίτσα Θα το χάσουν και μετά θα σκεφτούν που θα ζήσουν Είχαν ένα τρόπο να μεγαλώνουν τα παιδιά τους αξιοπρεπώς να τα θρέφουν καλά να τα σπουδάζουν να τα βοηθάνε να εκπληρώσουν τα όνειρά τους Θα τη χάσουν τη δυνατότητα και μετά θα το καταλάβουν Είχαν συνήθειες απλές καθημερινές που τους βοηθούσαν να ομορφαίνει η ζωή τους Θα τις χάσουν και μετά θα το καταλάβουν Ο υποβαθμισμένος περίφημος τρίτος κόσμος ο υποανάπτυκος που στεκόταν απέναντι σαν παράδειγμα προς αποφυγή δεν ανέβηκε επίπεδο Ηταν το όριο για να σχεδιάσουν που θα κατέβουν και οι υπόλοιποι Δεν είναι η τριτοκοσμική Ελλάδα Θα είναι και η τριτοκοσμική Ευρώπη και η τριτοκοσμική Αμερική σύντομα στις οθόνες μας Και όλα αυτά ξεκινάνε από το πλέον απλό πράγμα Κύριοι δεν έχω να πληρώσω και δεν θα καταναλώσω τη ζωή μου και όσο χρόνο απομένει στο να βρω τρόπους για να ικανοποιήσω τα αιτήματά σας Αυτό είναι το αυτονόητο Η συνεχής ενασχόληση η συνεχής αγωνία και τρομοκρατία για να βρεθεί τρόπος να ικανοποιηθεί ο χασάπης είναι περιττή γελοία Ενας οικογενειάρχης αυτή τη στιγμή έχει σαν μόνο μέλημα στη ζωή του να βρει λεφτά για να πληρώσει ένα φόρο το ρευμα τη τράπεζα το δάνειο το ταμείο Ξυπνάει κοιμάται αν καταφέρνει πια να κοιμηθεί με ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ στη ζωή του χρημάτων που θα του χρησιμεύσουν όχι για να ζήσει καλύτερα αλλά για να μην πεθάνει γρηγορότερα Η άλλη πλευρά εκείνη των βολεμένων ακόμα ξυπνάει και κοιμάται υποταγμένη απόλυτα στις υποδείξεις στα μοντέλα ζωής στα μοντέλα αξιών του ΤΙΠΟΤΑ που θεωρεί ζωη Τελικά κανένας ζωντανός κυκλοφορεί ακόμα Σχολιάστε πρώτοι Διαβάστε περισσότερα Παρασκευή 25 Οκτώβριος 2013 06 38 Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΟΥ ΝΟΙΚΟΚΥΡΗ Ανεργος ή με ένα εισόδημα της πείνας είναι νόμος πως με τον άλφα βήτα ή γαμα τα τρόπο ο αγαπημένος νοικοκύρης του συστήματος θα μεταλλαχτεί Το γεγονός πως κάποιος δεν έχει λεφτά να καλύψει τις βασικές υποχρεώσεις του να ικανοποιήσει τις βασικές ανάγκες του θα τον αλλάξει σε κάτι Δεν είναι αυτό το κάτι ίδιο σε όλους αλλά το σίγουρο είναι πως θα τον βγάλει από τη συνηθισμένη του ΤΑΞΗ Το να μην έχεις μία δεν είναι κάποιος όρος αφηρημένος σε ένα πίνακα στατιστικής είναι ένα μοντέλο ζωής που αναγκάζεσαι να υιοθετήσεις και να προσαρμοστείς ώστε να το αντέχεις με οποιοδήποτε τρόπο γιατί οι εναλλακτικές του να μη το αντέξεις είναι δυο Η να οδηγηθείς στη τρέλα ή να πηδήξεις από κάποιο μπαλκόνι Ο νοικοκύρης που δεν μπορεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του είναι ένα σώμα δεμένο μέσα σ ενα ζουρλομανδύα με το μυαλό να λειτουργεί σε άλλη διάσταση από τις κινητικές του ικανότητες Πρέπει να μάθει πως θα αντιμετωπίζει το γεγονός πως τον βλέπουν σαν φουκαριάρη σαν κακό πολίτη σαν περίσσευμα Εκείνος που πριν έλεγε βαδίζω με καθαρό το κούτελο πρέπει να αντιμετωπίσει τον εξευτελισμό του να παρακαλάει για δανεικά να παρακαλάει για διακανονισμούς στις τράπεζες στην εφορία στη ΔΕΗ στον ΟΤΕ στο σπιτονοικοκύρη του Και πρέπει να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τον εκβιασμό τον εκφοβισμό τη μ λακία που θα του πει ο καθένας σαν να είναι ένα ΛΑΘΟΣ Δεν υπάρχει τράπεζα ή εφορά που θα νοιώσουν το πρόβλημά του τους είναι αδιάφορο δεν υπάρχει καλωσυνάτος μαυραγορίτης που θα πάει να σκοτώσει τις βέρες του και τα σταρουδάκια για ένα κομμάτι ψωμί δεν υπάρχει υπάλληλος σε γκισέ που να έχει την εντολή να είναι συμπονετικός και φιλάνθρωπος και να διακρίνει ποιος έχει φτάσει στο πάτο και πόιος όχι Οι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που είναι εντός συστήματος αλλά με αδυναμία να είναι καλά παιδιά αργά ή γρήγορα δεν θα είναι πια καλά παιδιά Ακόμα κι αν ποτέ δεν είχε περάσει από το μυαλό τους θα γίνουν περιθώριο Ενα περιθώριο που θα αυξάνεται συνεχώς Θα απλώνεται σαν σκιά πάνω από τα εναπομείναντα καλά νοικοκυριά τους βολεμένους και θα μισεί Θα μισεί τη ντροπή θα νοιώθει σιχαμάρα για όλους τους ανθρώπους που θα του κλείσουν τη πόρτα στη μούρη θα νοιώθει οργή να καίει κάθε φορά που θα του υψώνουν το δάχτυλο στη μούρη απειλητικά θα νοιώσει αργά ή γρήγορα την ανάγκη πως πρέπει να κάνει κάτι για να εκδικηθεί Οι πολιτικές λιτότητας θα βγάλουν τα μάτια τους από μόνες τους Θα καταρρεύσουν κάποια στιγμή παρασυρόμενες στη συμφορά που οι ίδιες γέννησαν Θα αυξήσουν τον αριθμό των παράνομων πολιτών Γιατί αν ξαφνικά στα 40σου στα 50σου στα 70σου ή ακόμα και στο ξεκίνημα στα 20 συνηθίσεις πως είσαι ΑΠΟΒΛΗΤΟ ΠΑΡΕΙΣΑΚΤΟΣ αναγκαστικά θα πρέπει να βρεις διεξόδους για να ζήσεις Κι αν δεν βρίσκεις στην αρχή μπορεί να θέλεις να κάνεις κακό στην ίδια τη ζωή σου αλλά πόσο μακριά θα είναι ο καιρός που αυτό το μέγα πλήθος των παρείσακτων δεν θα επιθυμήσει να κάνει κακό στους άλλους Ο νόμος της ζούγκλας δεν είναι τρόπος του λέγειν Το έχουμε πει ξανά και ξανά Θα μου χτυπήσεις το ένα μάγουλο και θα γυρίσω κι από το άλλο Αν μου χτυπήσεις και το άλλο ΞΕΜΕΙΝΑ ΑΠΟ ΜΑΓΟΥΛΑ Δεν γίνεται αλλιώς Ο πατέρας η μάνα δεν μπορούν με οποιοδήποτε τρόπο θα πρέπει να εξασφαλίσουν τα παιδιά Ο νέος θα πρέπει να υπερασπίσει τη ζωή που του παίρνουν Κι όλη αυτή η βίαιη μετάλλαξη η βίαιη προσαρμογή στη φτώχεια τη δυστυχία την απελπισία κάποια στιγμή θα κάνουν να εκραγεί η βαλβίδα ασφαλείας της εικονικής τάξης Το έχουμε δει αμέτρητες φορές στην ανθρώπινη ιστορία και θα το δούμε κι άλλες τόσες Είναι διαφορετικό να έχεις μπροστά σου πολίτες που τους κοροϊδεύεις μεν αλλά κουτσοπερνάνε τη ζωούλα τους και διαφορετικό να έχεις ανθρώπους με τη πλάτη στο τοίχο που δεν έχουν τίποτα άλλο να χάσουν πια εκτός Ανθρωποι που απειλείται η ζωή τους και η ζωή των παιδιών τους Που νοιώθουν περίσσευμα στο παχύσαρκο σώμα μιας τυρανίας Είναι το στρίψιμο της βίδας Κι όταν αυτή στρίψει είναι απρόβλεπτες οι συνέπειες Μέχρι που θα φτάσουν οι απειλές η τρομοκρατία Μπορεί κανείς να κλέισει ένα ολόκληρο λαό στα κάγκελα Μπορεί μια κυβέρνηση να ελέγξει τους μεταλλαγμένους που θα γεμίσουν μίσος Πόσο καλά μπορεί να κρατήσει μια πόρτα ασφαλείας όταν θα τη σπρώξουν εκατοντάδες χιλίάδες πεινασμένοι απέξω Θα πέσει Θα πέσει άγρια και θα πλακώσει όσους βρίσκονται από πίσω Γι αυτό κι είναι σίγουρο πως ετοιμάζουν κάποιο κόλπο Αναρωτιέμαι ποιο θα είναι αυτό Ποια ομάδα θα σχηματιστεί μπροστά στη πόρτα που θα καλέσει τους μεταλλαγμένους στο μέρος της Μέχρι τώρα τα σχήματα που δημιουργούνται είναι κωμικο τραγικά Το μεγάλο ερώτημα δεν είναι αν όλοι εμείς θα σηκωθούμε από τους καναπέδες που πλέον είναι τρύπιοι και τα ελατήρια έχουν μπει μέσα στο πισινό μας αλλά με ποιο τρόπο θα διασώσουν τους δικούς τους καναπέδες Κι επειδή οι μεταλλαγμένοι λειτουργούν ενστικτωδώς σαν ζόμπι αλλά οι αρχιτέκτονες της συμφοράς βλεπουν πολύ πιο μπροστά από το αυτονόητο αναρωτιέμαι τι βλέπουν

    Original URL path: http://www.synithisypoptos.gr/blog?start=65 (2016-02-12)
    Open archived version from archive

  • Μια παλιά γειτονιά - Συνήθης Ύποπτος
    στο κέφι όταν τέλειωσε το κρασί έψαχνε να βρει με τι να συνοδέψει το μεζεδάκι που είχε μείνει Βούτηξε το σιρόπι μου για το βήχα και το ήπιε λέγοντας εβίβα με το κόσμο γύρω να γελάει και να του φωνάζει έχουμε και ένα μπουκάλι ξύδι κάτω από το νεροχύτη δεν το πίνεις κι αυτό να δούμε τι τραγούδια θα μας πεις Όλη μου η παιδική ηλικία ήταν γεμάτη από γρατζουνισμένα γόνατα από το τρεχαλητό κόσμο κάθε λογής που τους έλεγα όλους θείους και θείες Πολιτικές συζητήσεις ανάμικτες με γλέντι ή άγριους τσακωμούς και παραμύθια που μου έλεγε η γιαγιά τα βράδια Μυρουδιές άπειρες από τα παράθυρα και το πατέρα μου που γύριζε πτώμα από τη δουλειά αλλά περίμενε να ακούσει ποιες ήταν οι απορίες μου της μέρας και να μου τα εξηγήσει όλα Και τη μάνα μου που έκανε διπλοβάρδια στο εργοστάσιο αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να μην είχε φτιάξει κάτι που το σπίτι θα μοσχοβόλαγε Και άπειρα παιδιά που είχαμε κάνει δικό μας κράτος με αρχηγούς και νόμους κι όλη τη γειτονιά μια απέραντη πατρίδα Είχε πολλά δύσκολα εκείνη η ζωή και πολλά όμορφα Είχε τις μιζέριες και τις δόξες της Τους δεξιούς και τους αριστερούς που τσακωνόντουσαν και το χαφιέ που τα χάλαγε όλα Είχε τους στενοκέφαλους και τους ανοιχτόμυαλους Τους γεμάτους μικρότητες αλλά κι εκείνους που είχαν μεγαλείο Όλοι όμως ήταν αλλιώτικοι Φίλοι ή εχθροί ήταν κοντά Πρόσωπο με πρόσωπο Πάλευαν με τη ζωή και μεταξύ τους πιάνοντας ο ένας τον άλλον αγγίζοντας Γνωριζόντουσαν Γνωριζόντουσαν κι είχαν άγραφους νόμους που έπρεπε να υπακούσουν για να κερδίσουν ένα πράγμα πολύτιμο Την εκτίμηση του δίπλα Την αξιοπρέπεια Και τη περηφάνια Κι οι κριτές ήταν οι δίπλα Η μεσοτοιχία η διπλανή πόρτα Κι η κάθε επέτειος ήταν ευκαιρία για γλέντι Κι η κάθε συμφορά ήταν ένα πένθος που το νοιώθανε

    Original URL path: http://www.synithisypoptos.gr/blog/%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%AC-%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%AC (2016-02-12)
    Open archived version from archive

  • Έλεγε αλήθεια - Συνήθης Ύποπτος
    Αθήνα να με κοιτάζει έτσι καθώς ο καπουτσίνο γινόταν μια θρασύτατη πολυτέλεια Ελεγε αλήθεια Το ήξερα Μέσα από τα μάτια του είδα τη κάτι που δεν μπορούσα να φανταστώ ότι υπάρχει Είδα μια φρίκη σε όλο της το μεγαλείο Του έδωσα μηχανικά χρήματα λέγοντας του πάρε κάτι φίλε να φας Ηθελα να ξεμπερδεύω γρήγορα μάλλον Ομως εκείνος πήρε τα χρήματα αλλά δεν έφυγε Στ αλήθεια στο λέω στη πατρίδα μου τους σκότωσαν όλους Την οικογένειά μου τους φίλους μου Ολους Κι άρχισαν δάκρυα να τρέχουν στα μάτια του Δάκρυα αυθόρμητα αληθινά Δάκρυα που θέλαν να φωνάξουν Είχε ξεπεράσει το στάδιο του θέλω μερικά χρήματα κι είχε περάσει σε κάτι πιο δύσκολο Θέλω σε κάποιον να μιλήσω Μου ζητούσε να τον ακούσω Να νοιώσω Εγώ όμως δεν ήξερα τι να πω Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα γι αυτόν Δεν είχα καιρό και θάρρος ουτε λίγο από το χρόνο μου να ξοδέψω Ψιθύρισα μόνο Κάνε υπομονή Κάνε κουράγιο Με κοίταξε δακρυσμένος κι έτρεμε Οταν έφυγε θυμήθηκα πολλά Θυμήθηκα ότι σε κάθε γωνιά που θα αντιστοιχεί μια τσάντα γεμάτη φιογκάκια και φρου φρου θα υπάρχει κι ένα δάκρυ από κάποιον ανθρώπινο πόνο Ναι τα θυμήθηκα μέσα μου Γιατί στα λόγια τα θυμόμαστε πάντα Αλλά δεν μπαίνουν μέσα μας Δε μας γρατζουνάνε Εμένα αυτός ο άνθρωπος με γρατζούνισε Δεν μισώ τις γιορτές τις αγαπώ Δεν παθαίνω κατάθλιψη λόγω εορτών ούτε μ ενδιαφέρει αν έχω φράγκο στη τσέπη η αν θα τη βγάλω βλέποντας dvd και τρώγοντας κανα τοστάκι Μισώ το γεγονός όμως ότι είναι τόσοι πολλοί Τόσοι πολλοί που ειναι μόνοι στο κόσμο Τόσοι πολλοί που δεν έχουν κανένα χέρι να σφίξουν Τόσοι πολλοί χωρίς πατρίδα χωρίς οικογένεια χωρίς φράγκο χωρίς ελπίδα Νοιώθω αυτή τη καταραμένη αδυναμία της τσιγγούνικης κοινωνίας Αυτο το τείχος που υπάρχει γύρω από το περίγραμά μας Και σ αυτές τις

    Original URL path: http://www.synithisypoptos.gr/blog/%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%B3%CE%B5-%CE%B1%CE%BB%CE%B7%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%B1 (2016-02-12)
    Open archived version from archive

  • Blog - Συνήθης Ύποπτος
    βήμα πριν τη παραίτηση Είναι λογικό Κι εγώ περνάω από τη μια φάση στην άλλη Υπάρχουν πρωϊνά που ξεκινάνε σαν μια νέα απόφαση κι άλλα που απλά σκαρφίζομαι λόγους να κρυφτώ από όλους και όλα Μας θυμίζω μια παλιά ταινία του Κάπρα It s a wonderful life Ας αναλογιστούμε από την ανάποδη τη ζωή μας Συνηθίζουμε να σκεφτόμαστε δεν μπορώ ν αλλάξω τίποτα Κι όσο πιο μεγάλες είναι οι ευαισθησίες τόσο μεγαλύτερη η στεναχώρια Εκείνη η απόγνωση να βλέπεις και να νοιώθεις ανίκανος να αλλάξεις έστω και σε ένα μικρό πετραδάκι τη θέση Σχολιάστε πρώτοι Διαβάστε περισσότερα Πέμπτη 08 Αύγουστος 2013 17 48 Κατά συρροή αποβλάκωση Τι απαιτεί αλήθεια η μελλοντική κοινωνία από έναν άνθρωπο Είναι πολύ εύκολο να το κατανοήσουμε Εφόσον τα κράτη συρρικνώνονται υπό την αιγίδα του παγκοσμίου κεφαλαίου το οποίο πολύ απλά ελέγχουν μεγάλες πολυεθνικές ο πολίτης ενός κράτους θα πρέπει να μοιάζει με τον υπάλληλο μιας πολυεθνικής Σχολιάστε πρώτοι Διαβάστε περισσότερα Πέμπτη 08 Αύγουστος 2013 17 46 Δεν με αφορά Η μετατροπή μου από πολίτη που ενδιαφέρεται για τα κοινά Σε μέλος συμμορίας παγκόσμιας ή ντόπιας Η μετατροπή μου από άνθρωπο με συναισθήματα σκέψεις ιδέες όνειρα Σε αποχαυνωμένο τηλε εξαρτώμενο που του γυρίζουν το κουμπάκι ον οφ όποτε θέλουν και όπως Δεν με αφορούν γενικά τα παιχνίδια σας και τα αποτελέσματα που θέλετε να πετύχετε Ούτε οι λεπτομέρειες που επικεντρώνετε το βλέμμα του κοσμάκη για να ξεχάσει την ουσία Σχολιάστε πρώτοι Διαβάστε περισσότερα Πέμπτη 08 Αύγουστος 2013 17 44 Ξεχάσαμε τι θέλουμε Καθόμουν στο κήπο Ήσυχα Δεν με ενοχλούσε κανείς Προσπάθησα να ρεμβάσω Αδύνατον Έκανα μια δεύτερη προσπάθεια με επαγγελματικό πλέον τρόπο Έχω κάνει τόσα ρεμβάσματα στη ζωή μου που πρέπει να κατέχω τη τεχνική πλέον διάολε Μηδέν Πιάνω συχνά τον εαυτό μου τελευταία να λειτουργεί μ ενα συναισθηματικό επαγγελματισμό Έχω πείρα πως βάζεις τα κλάματα

    Original URL path: http://www.synithisypoptos.gr/blog?start=130 (2016-02-12)
    Open archived version from archive



  •