archive-gr.com » GR » O » ONGOLOGOS.GR

Total: 293

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".
  • Θεραπεία 1ης γραμμής κολοορθρικού καρκίνου: Irinotecan ή Oxaliplatin
    ή χορηγήθηκε FOLFOX6 και ακολούθως FOLFIRI σκέλος Β 20 Η μέση επιβίωση και για τα δύο σκέλη δεν ήταν στατιστικά σημαντική 21 5 μήνες έναντι 20 6 μήνες αντίστοιχα ενώ το FOLFIRI ως 2 ης γραμμής θεραπεία είχε ανταποκρίσεις στο 4 έναντι 15 του FOLFOX ως 2 ης γραμμής θεραπεία και υπήρχαν και μεγαλύτερες grade 3 4 τοξικότητες στο σκέλος του FOLFIRI Φαίνεται ότι η έκθεση σε όλα τα τρία φάρμακα ανεξαρτήτως σειράς είναι πολύ σημαντική για την επιμήκυνση της επιβίωσης όπως φάνηκε από την ανάλυση 7 τυχαιοποιημένων μελετών φάσης ΙΙΙ σε ασθενείς με κολοορθρικό καρκίνο 21 Άλλοι ερευνητές προβληματίζονται στη χορήγηση όλων των φαρμάκων ευθύς εξαρχής όπως σε αρχικές μελέτες φάσης ΙΙ όπου υπήρχαν συνολικές ανταποκρίσεις 65 75 και ακολούθως ήταν δυνατή η αφαίρεση των ηπατικών μεταστάσεων αλλά με αυξημένη τοξικότητα 22 Σε μια μελέτη φάσης ΙΙΙ OPTIMOX 526 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε FOLFΟΧ 4 οξαλιπλατίνα 85mg m 2 μέχρι πρόοδο νόσου ή FOLFΟΧ 7 οξαλιπλατίνα 130mg m 2 για 6 κύκλους και ακολούθως LV 5Fu για 12 κύκλους και εν συνεχεία FOLFΟΧ 7 επανεισαγωγική χημειοθεραπεία στην υποτροπή 23 Ο πρωταρχικός στόχος του ελέγχου της νόσου ήταν 9 9 μήνες στην ομάδα ελέγχου και 11 3 μήνες στην ομάδα που πήρε ενδιάμεσα FOLFΟΧ ενώ αυτή η ομάδα είχε και καλύτερο προφίλ τοξικότητας ουδετεροπενία 3 4 Τα ανωτέρω αποτελέσματα δείχνουν ότι τα ενδιάμεσα σχήματα με οξαλιπλατίνη είχαν παρόμοια αποτελέσματα με τα σχήματα με συνεχή έγχυση της 5 φλοορουρακίλης Το cetuximab ένα χιμερικό ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα έναντι του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα GGFR συχνά εκφράζεται στον κολοορθρικό καρκίνο Σε ασθενείς που εκφράζουν αντίσταση στην ιρινοτεκάνη βρέθηκε ότι ο συνδυασμός ιρινοτεκάνης και cetuximab μπορεί να υπερνικήσει την αντίσταση στην ιρινοτεκάνη 24 Το bevacizumab ένα έτερο μονοκλωνικό αντίσωμα έναντι του αγγειακού ενδοθηλιακού παράγοντα VEGF έχει ευρέως χρησιμοποιηθεί στην κλινική πράξη Στη μελέτη του Hurwitz και των συνεργατών του η προσθήκη του bevacizumab στο IFL έδωσε επιβιώσεις στους 20 3 μήνες έναντι 15 6 μηνών της ομάδας που έλαβε μόνο το σχήμα IFL 25 Παρακάτω στον Πίνακα 2 παρουσιάζονται μελέτες σε εξέλιξη με cetuximab ή bevacizumab στον προχωρημένο κολοορθρικό καρκίνο Πίνακας 2 Πίνακας 2 Επιλεγμένες σε εξέλιξη μελέτες με cetuximab και bevacizumab σε προχωρημένο κολοορθρικό καρκίνο Study status Regimen First line phase III EMR 62202 013 CRYSTAL CALGB 80 203 N016966C TREE 2 Cetuximab IFL v IFL FOLFOX Cetuximab v FOLFIRI Cetuximab FOLFOX Bevacizumab v XELOX Bevacizumab FOLFOX Bevacizumab v XELOX Bevacizumab v bFOL Bevacizumab Συμπεράσματα Η συνήθης χορήγηση ιρινοτεκάνης οξαλιπλατίνας και καπεσιταμπίνης σαν 1 ης ή 2 ης γραμμής θεραπεία αύξησε την πολυπλοκότητα στην ημερήσια φροντίδα ασθενών με κολοορθρικό καρκίνο Στοχεύοντας στην περαιτέρω αύξηση της επιβίωσης με αλληλοδιάδοχες θεραπείες διάφοροι θεραπευτικοί συνδυασμοί μεταξύ τους χρησιμοποιούνται Η επιλογή των φαρμάκων και των συνδυασμών εξατομικεύονται ανάλογα με την ανεκτικότητα και τοξικότητα των διαφόρων φαρμάκων Η προσθήκη των βιολογικών θεραπειών με cetuximab και bevacizumab δημιούργησε μεγαλύτερη πολυπλοκότητα στους θεραπευτικούς συνδυασμούς Η αύξηση της επιβίωσης που παρατηρήθηκε με την προσθήκη του bevacizumab στην 1 ης γραμμής θεραπεία επιβάλλει την χρησιμοποίησή του σαν 1 ης γραμμής χημειοθεραπεία σε ασθενείς με

    Original URL path: http://www.ongologos.gr/en/gastrointestinal/18-therapeia-1is-grammis-koorurikoy-karkinoy-irinotecan-oxaliplatin.html?tmpl=component&print=1&layout=default&page= (2016-05-01)
    Open archived version from archive


  • ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ (ADJUVANT) ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΕ ΚΑΚΟΗΘΕΙΣ ΣΤΕΝΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΞΩΗΠΑΤΙΚΩΝ ΧΟΛΗΦΟΡΩΝ
    Ιστορικά οι φλουοροπυριμιδίνες ήταν η θεραπεία εκλογής ανέκαθεν αλλά οι ανταποκρίσεις ήταν 10 Αργότερα η γεμσιταμπίνη θεωρήθηκε ως η θεραπεία εκλογής Ο συνδυασμός γεμσιταμπίνης με πλατίνα έδειξε υψηλές ανταποκρίσεις κυμαινόμενες 20 60 και μέση επιβίωση μέχρι 20 μήνες Η μιτομυκίνη σαν μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό έδειξε ανταποκρίσεις μέχρι 47 με μέση επιβίωση ως 9 5 μήνες Άλλοι μονήρεις παράγοντες με δραστηριότητα περιλαμβάνουν την ντοσιταξέλη την ιρινοτεκάνη τις ανθρακυκλίνες την καρμποπλτίνα και τη όξαλι πλατίνα Σε μια μελέτη από την Οσάκα της Ιαπωνίας σε 18 από 37 ασθενείς με χειρουργηθέντα καρκίνο των χοληφόρων χορηγήθηκε ενδοαρτηριακά 5 φθοριοθρακίλη σε 24 ώρες συνεχούς έγχυσης τις ημέρες 1 3 και 5 7 Αναφέρουν ένα έτος μέση επιβίωση στο 76 2 των ασθενών που έλαβαν συστηματική χημειοθεραπεία έναντι 52 7 αυτών που δεν έλαβαν χημειοθεραπεία ενώ η τριετής επιβίωση από 47 6 και 39 5 αντίστοιχα5 Σε άλλη μελέτη από την Ινδία 45 ασθενείς με καρκίνο της αμπούλας του VATER έλαβαν συμπληρωματική χημειοθεραπεία ακτινοθεραπεία με 5 φθοριουρακίλη και 50 4 Gy έναντι 55 ασθενών οι οποίοι δεν έλαβαν συμπληρωματική χημειοθεραπεία Η συνολική μέση επιβίωση ήταν 30 1 1 6 140 μήνες με ετήσια τριετή και πενταετή επιβίωση στο 79 43 και 33 αντίστοιχα Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά στη μέση επιβίωση 34 6 έναντι 24 5 μήνες p 0 3 και η πενταετής επιβίωση 38 έναντι 28 σε αυτούς που έλαβαν και δεν έλαβαν συμπληρωματική χημειοθεραπεία6 ΚΑΡΚΙΝΩΜΑ ΤΩΝ ΧΟΛΗΦΟΡΩΝ ΧΟΛΑΓΓΕΙΟΚΑΡΚΙΝΩΜΑ Επιδημιολογία Το χολαγγειοκαρκίνωμα υποκατηγοριοποιείται σε εγγύς εξωηπατικούς όγκους όγκος Klatskin 50 60 απομακρυσμένοι εξωηπατικοί 20 25 ενδοηπατικοί περιφερικοί όγκοι 20 25 και πολυεστιακοί όγκοι 5 7 Η επίπτωση των όγκων των ενδοηπατικών χοληφόρων κυμαίνεται στις 0 9 περιπτώσεις ανά 100 000 κατοίκους ενώ για τους υπόλοιπους όγκους των χοληφόρων είναι 1 5 ανά 100 000 κατοίκους Το χολαγγειοκαρκίνωμα είναι περισσότερο σύνηθες στους άνδρες Αιτιολογία Φλεγμονώδεις καταστάσεις Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγείτις σχετίζεται με 5 15 κίνδυνο καθόλη τη διάρκεια της ζωής Επίσης η ελκώδης κολίτις εμφανίζει αυξημένο κίνδυνο Ανωμαλίες των χοληφόρων Η νόσος του Caroli κυστική διάταση των ενδοηπατικών χοληφόρων αδένωμα των χοληφόρων και κύστεις των χοληφόρων εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο Λοιμώξεις Στην νοτιοανατολική Ασία ο κίνδυνος αυξάνει 25 50 φορές από παρασιτικές λοιμώξεις από παράσιτα όπως opisthorchis viverrini και clonorchis sinensis Κίρρωση από ηπατίτιδα C αποτελεί αυξημένο κίνδυνο Διάφοροι παράγοντες Το κάπνισμα το θοροτράστ ένας παράγοντας ακτινολογικού contrast η άσβεστος το ραδόνιο και μιτροζαμίνες αποτελούν αυξημένο κίνδυνο Κλινικές εκδηλώσεις Το ενδοηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα μπορεί να παρουσιαστεί σαν μάζα να είναι ασυμπτωματικό ή να προκαλεί έντονα συμπτώματα όπως πόνο ανορεξία απώλεια βάρους και αδυναμία Το εξωηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα συνήθως εμφανίζεται με συμπτώματα χολόστασης ίκτερο άσπρα κόπρανα σκουρόχρωμα ούρα κνησμό και συμπτώματα χολαγγειίτιδος Διάγνωση Αυξημένη τιμή του CA 19 9 100U mL υποδηλώνει κακοήθεια και είναι αυξημένη στο 85 των ασθενών με χολαγγειοκαρκίνωμα7 Ο υπέρηχος είναι η πρώτη εξέταση για υποψία χολαγγειοκαρκινώματος και συνήθως βλέπουμε διάταση των χοληφόρων Η αξονική τομογραφία είναι χρήσιμη για κατευθυνόμενες βιοψίες Η MRCP είναι η καλύτερη απεικονιστική μέθοδος Η ERCP παρέχει καλύτερες ανατομικές πληροφορίες Η επιβεβαίωση της διάγνωσης θα πρέπει να γίνεται με κυτταρολογικώς ή ιστολογικώς

    Original URL path: http://www.ongologos.gr/en/gastrointestinal/12-karkinos-ton-exoipatikon-xoliforon.html?tmpl=component&print=1&layout=default&page= (2016-05-01)
    Open archived version from archive

  • ΠΡΟΛΗΨΗ-ΠΡΩΙΜΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΟΥ
    Μηδενική έως αντιστρόφως ανάλογη Μηδενική για επανεμφάνιση PSA μετά τη θεραπεία Μέτρια Τσάι πολυφαινόλες Μηδενική έως αντιστρόφως ανάλογη Μέτρια Ψευδάργυρος Θετική Μέτρια Ετεροκυκλικές αμίνες Θετική Μέτρια Περιορισμένα δεδομένα Η ομάδα του Chan και των συνεργατών του αναφέρει ότι η υψηλή κατανάλωση τοματοπολτού μετά τη διάγνωση σχετίζεται με ένα ελαττωμένο κίνδυνο υποτροπής επιδείνωσης της νόσου κατά 30 40 σε ένα πληθυσμό 1202 ανδρών60 Καταλήγοντας υπάρχουν διάφοροι δυνητικοί διαιτητικοί παράγοντες για την επίπτωση του καρκίνου του προστάτου συμπεριλαμβανομένων της κατανάλωσης τομάτας λαχανικών καροτινοειδών βιταμίνης Ε σελινίου ψαριών θαλασσινών με ωμέγα 3 λιπαρά οξέα σόγιας και πολυφαινόλες Αντιθέτως το γάλα η ημερήσια κατανάλωση ασβεστίου ψευδαργύρου σε υψηλές δόσεις κορεσμένων λιπών κόκκινου ή ψημένου στα κάρβουνα κρέατος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτου Β ΜΕΛΕΤΕΣ ΠΡΩΙΜΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΗΣ Μια μελέτη ενός προγράμματος ελέγχου screening από την Ουρολογική Κλινική του Πανεπιστημίου του Πεκίνου αναφέρει ότι η δακτυλική εξέταση από το ορθό η μέτρηση του PSA και η διορθική βιοψία προστάτου παραμένουν οι καλύτερες προσεγγίσεις στην πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του προστάτου61 Μια μελέτη από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Stanford των ΗΠΑ μελέτησε το PSA σε 119 μαύρους και 206 λευκούς μέσης ηλικίας 34 ετών Σκοπός της μελέτης ήταν η σχέση του PSA σε νέους άνδρες και του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του προστάτη Βρέθηκε ότι ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου προστάτου αυξανόταν με την αύξηση του PSA και στις δυο φυλές Ο συνολικός κίνδυνος συγκρίνοντας τις υψηλές έναντι των χαμηλών τιμών του PSA ήταν 4 4 στους μαύρους και 3 5 στους λευκούς Τα επίπεδα του PSA σε νέους άνδρες σχετίζονται με τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη και αυτό θα μπορούσε να αποτελεί λόγο για screening και πρώιμη διάγνωση62 Άλλη μελέτη από την Κατάνια της Ιταλίας63 μέτρησε το PSA σε 16 298 άνδρες και βρήκε αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη στην 4η δεκαετία της ζωής με PSA μεταξύ 2 6 και 4 mg ml 12 5 φορές υψηλότερο κίνδυνο και στην 5η δεκαετία με PSA μεταξύ 4 1 και 10 mg ml 6 2 φορές υψηλότερο κίνδυνο Καταλήγοντας οι ερευνητές αναφέρουν ότι η ηλικία και τα επίπεδα του PSA είναι ο μεγαλύτερος παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση καρκίνου του προστάτη63 Μελέτες από την Ουρολογική Πανεπιστημιακή Κλινική της Brest στην Γαλλία αναφέρουν ότι η δακτυλική εξέταση οι τιμές του PSA τα δεδομένα της βιοψίας και η διαφοροποίηση του όγκου μας βοηθούν για τη σωστή σταδιοποίηση της νόσου αλλά και την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή64 Ερευνητές από το Ιατρικό Κέντρο του Κεντάκυ των ΗΠΑ βρήκαν ότι υψηλού βαθμού προστατική ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία HGPIN είναι μια προκαρκινωματώδης παθολογοανατομική οντότητα η οποία οδηγεί σε καρκίνο του προστάτη Η απώλεια της αποπτωτικής ενέργειας του TGF β στον προστάτη όπως είναι ο διαμεμβρανικός υποδοχέας ΙΙ Τ beta RII ο αναστολέας του κυτταρικού κύκλου Ρ27 Kip 1 καθώς και ο πρωταγωνιστικός σηματοδοτικός μηχανισμός του TGF β ο Smad 4 χαρακτηρίζουν HGPIN την προστατική ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία Πρόσφατα δεδομένα μοριακών αλλαγών τους ρυθμιστές της απόπτωσης οδηγούν τον HGPIN και το ρόλο τους ως μοριακούς δείκτες της νόσου καθώς επίσης και ως θεραπευτικούς στόχους χημειοπροφύλαξης στην πρώιμη διάγνωση καρκίνου του προστάτη65 ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ Υπάρχουν αρκετοί δυνητικά προστατευτικοί διαιτητικοί παράγοντες που επηρεάζουν στην επίπτωση του καρκίνου του προστάτου όπως οι τομάτες τα νωπά λαχανικά τα καροτινοειδή οι βιταμίνες Ε και D το σελίνιο η κατανάλωση ψαριών τροφές από θαλασσινά που περιέχουν μακρές αλυσίδες των ομέγα 3 λιπαρών οξέων η σόγια και οι πολυφαινόλες ενώ η κατανάλωση πολυακόρεστων λιπών κόκκινου ή ψημένου στα κάρβουνα κρέατος μπορεί να αυξάνουν τον κίνδυνο Από τις πολλές τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες δεδομένα υπάρχουν μόνο για τη βιταμίνη Ε το ασβέστιο την β καροτίνη και το σελίνιο οι οποίες μιλούν για έμμεση ή καθόλου συσχέτιση με την επίπτωση του καρκίνου προστάτου 66 Η δακτυλική εξέταση από το ορθό η συχνή μέτρηση του PSA το διορθικό υπερηχογράφημα και η διορθική βιοψία προστάτου παραμένουν οι καλύτερες μέθοδοι πρώιμης διάγνωσης του καρκίνου του προστάτου Η περαιτέρω εξερεύνηση και κατανόηση του μοριακού μηχανισμού όπως από την υπερμεθυλίωση του DNA γονιδίων εμπλεκομένων στην ογκογένεση η υψηλού βαθμού προστατική ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία HGPIN η οποία αποτελεί και προκαρκινωματώδη οντότητα θα μας επιτρέψουν την πρωιμώτερη διάγνωση του καρκίνου του προστάτου και την καλύτερη θεραπευτική αντιμετώπισή του ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 1 Rimm EB Giovannucci EL Stampfer MJ et al Reproducibility and validity of an expanded self administered semiquantitative food frequency questionnaire among male health professionals Am J Epidemiol 135 1114 1126 1992 2 Li LC Carroll PR Dahiya R Epigenetic changes in prostate cancer implication for diagnosis and treatment J Natl Cancer Inst 97 2 103 15 2005 3 Mayne ST Antioxidant nutrients and chronic disease Use of biomarkers of exposure and oxidative stress status in epidemiologic research J Nutr 133 933S 940S 2003 suppl 3 4 Thomas JA Oxidative stress and oxidant defence in Shils ME Olson JA Shike M et al eds Modern Nutrition in Health and Disease ed 9 Baltimore MD Williams Wilkins 1999 pp 751 60 5 Goode EL Ulrich CM Potter JD Polymorphisms in DNA repair genes and associations with cancer risk Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 11 1513 1530 2002 6 Giovannucci E Rimm EB Liu Y et al A prospective study of tomato products lycopene and prostate cancer risk J Natl Cancer Inst 94 391 398 2002 7 Etminan M Takkouche B Caamano Isorna F The role of tomato products and lycopene in the prevention of prostate cancer A meta analysis of observational studies Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 13 340 345 2004 8 Lu QY Hung JC Heber D et al Inverse associations between plasma lycopene and other carotenoids and prostate cancer Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 10 749 756 2001 9 Vlajinac HD Marinkovic JM Ilic MD et al Diet and prostate cancer A case control study Eur J Cancer 33 101 107 1997 10 Tzonou A Signorello LB Lagiou P et al Diet and cancer of the prostate A case control study in Greece Int J Cancer 80 704 708 1999 11 Deneo Pellegrini H De Stefani E Ronco A et al Foods nutrients and prostate cancer A case control study in Uruguay Br J Cancer 80

    Original URL path: http://www.ongologos.gr/en/reproductive-system/13-prolipsi-proimi-diagnosi-karkinoy-prostatoy.html?tmpl=component&print=1&layout=default&page= (2016-05-01)
    Open archived version from archive

  • ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ
    ωοθηκών μόνη η χειρουργική αφαίρεση των ωοθηκών δεν προκαλεί ίαση διότι τα καρκινικά κύτταρα διασκορπώνται στην περιτοναική κοιλότητα Τότε πρόσθετες θεραπείες απαιτούνται συνδυασμένη χημειοθεραπεία με ή χωρίς ακτινοθεραπεία Θεραπεία αρχόμενης νόσου Για τα στάδια Ι II καρκίνου ωοθηκών απαιτείται χειρουργική εξαίρεση και αυτή είναι αποτελεσματική τις περισσότερες φορές Η λαπαροσκοπική χειρουργική εξαίρεση των ωοθηκών σε περιπτώσεις καρκίνου είναι ανορθόδοξη προσέγγιση και δεν ενδείκνυται Συστηματική χημειοθεραπεία Ασθενείς με αρχόμενη νόσο και καλής ή μέσης διαφοροποίησης ιστολογικό τύπο έχουν πολύ καλή πρόγνωση και συνήθως η χειρουργική θεραπεία είναι αρκετή Η επιβίωση στο 60 έως 70 των ασθενών με αρχόμενη νόσο και με κακούς προγνωστικούς δείκτες απαιτεί συμπληρωματική χημειοθεραπεία Παράγοντες κινδύνου για δυσμενή πρόγνωση είναι στάδιο IC στάδιο ΙΙ μέσης ή χαμηλής διαφοροποίησης ιστολογικός τύπος παρουσία ασκίτου ή ιστολογικός τύπος clear cell Συνήθης θεραπεία σε αυτές τις ασθένειες είναι ο συνδυασμός cisplatin 75 mg m2 μαζί με paclitaxel 175 mg m2 Aκτινοθεραπεία Ενδοπεριτοναϊκή εμφύτευση P 32 φαίνεται ότι έχει παρόμοια αποτελεσματικότητα με την θεραπεία με melphalan με λιγότερη τοξικότητα Ακτινοθεραπεία όλης της κοιλίας φαίνεται ότι υπερτερεί διότι η ακτινοθεραπεία περιλαμβάνει την περιοχή της πυέλου τους παρα αορτικούς λεμφαδένες και προσφέρει καλύτερη κάλυψη όλης της περιτοναϊκής κοιλότητος Η 5ετής 10ετής επιβίωση μετά την ακτινοβόλιση της κοιλίας είναι παρομοία σ αυτήν την κατηγορία των ασθενών με τα ποσοστά επιβίωσης που έχουμε με την συνδυασμένη θεραπεία Θεραπεία προχωρημένης νόσου Χειρουργείο Ο πρωταρχικός σκοπός του χειρουργού σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο ωοθηκών είναι να επιφέρει κυτταρομείωση του μετρητού όγκου της νόσου Οι ασθενείς που είχαν μετά το χειρουργείο την λιγότερη υπολειπόμενη μετρητή νόσο είχαν και τις καλύτερες ανταποκρίσεις στην χημειοθεραπεία υποβλήθηκαν σε δεύτερο χειρουργείο χωρίς να βρεθεί υπολειπόμενη νόσος Το ελεύθερο νόσου διάστημα η μέση επιβίωση και η τελική μακρόχρονη επιβίωση ήσαν καλύτερες σε ασθενείς οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε μεγάλη κυτταρομείωση του όγκου τους Η ενδιάμεση κυτταρομείωση με συνδυασμένη χημειοθεραπεία πρίν και μετά μπορεί να αυξήσει την μέση επιβίωση Ν Engl J Med 332 629 1995 Παράγωγα της πλατίνας H πλατίνα υπήρξε το δραστικότερο φάρμακο στην θεραπεία του προχωρημένου καρκίνου των ωοθηκών προσφέροντας ανταποκρίσεις από 20 έως 60 Συνήθως συνδυάζεται με την κυκλοφωσφαμίδη Παραπλατίνα Παράγωγο της πλατίνας χωρίς νεφροτοξικότητα αλλά κυρίως μυελοτοξικότητα συνδυάζεται συνήθως με κυκλοφωσφαμίδη 600 mg m2 μαζί ή όχι με doxorubicin 50 60 mg m2 Doxorubicin Πολλές τυχαιοποιημένες μελέτες έγιναν με την προσθήκη αδριαμυκίνης στην κλασσική θεραπεία πλατίνας παραπλατίνας και κυκλοφωσφαμίδης χωρίς να φανεί ότι προσφέρει κάποιο όφελος η προσθήκη της αδριαμυκίνης στην τελική επιβίωση Οι Καμπύλες επιβίωσης μετά από 8 χρόνια follow up ήταν παρόμοιες και στο σκέλος των ασθενών που έλαβε αδριαμυκίνη Paclitaxel Η τρίωρη έκχυση σε δόσεις 175 mg m2 είναι ασφαλής Σε μία μεγάλη τυχαιοποιημένη μελέτη από την Αμερικάνικη Γυναικολογική Ογκολογική Ομάδα χορήγησαν paclitaxel μαζί με cisplatin έναντι cyclophosphamide μαζί με cisplatin σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο υπήρξε διαφορά στις ανταποκρίσεις υπέρ της πρώτης ομάδας που πήρε το taxol 77 έναντι 62 καθώς επίσης και όφελος στην επιβίωση McGuire et al N Engl J Med 334 1 1996 Topotecan Hycamtin Ενας αναστολέας της τοποισομεράσης Ι που πήρε πρόσφατα ένδειξη

    Original URL path: http://www.ongologos.gr/en/reproductive-system/9-ximeiotherapeia-karkinoy-oothikon.html?tmpl=component&print=1&layout=default&page= (2016-05-01)
    Open archived version from archive

  • Ο καρκίνος του προστάτη
    Ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του προστάτη αυξάνει με την ηλικία Με την αύξηση της επίπτωσης υπάρχει και αύξηση των θανάτων με 27 θανάτους σε κάθε 100000 άνδρες αναφέρθηκαν το 1991 ΑΙΤΙΑ Δημογραφικά Μεγαλύτερη επίπτωση στη Σουηδία μικρότερη σε Ταϊβάν και Ιαπωνία Θετικό οικογενειακό ιστορικό για καρκίνο του προστάτη Ορμόνες Αλλαγμένη στάθμη των μεταβολιτών οιστρογόνων και ανδρογόνων Άλλες αιτίες αυξημένη λήψη βιταμίνης Α μειωμένη λήψη βιταμίνης Δ επαγγελματική έκθεση στο κάδμιο

    Original URL path: http://www.ongologos.gr/en/urinary-system/34-karkinos-prostati.html (2016-05-01)
    Open archived version from archive



  •