archive-gr.com » GR » O » ONGOLOGOS.GR

Total: 293

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".
  • Ca πνεύμονα
    πνευμονικών κυττάρων τα οποία σχηματίζουν κακοήθη όγκο στον ιστό των πνευμόνων Γενικότερα προσβάλλει άνδρες και γυναίκες ωστόσο τα τελευταία χρόνια νοσούν όλο και περισσότερες νεαρές γυναίκες Αποτελεί την πρώτη κατά σειρά συνηθέστερη αιτία θανάτου από καρκίνο Ποια είναι τα συμπτώματα Τα αρχικά συμπτώματα του καρκίνου του πνεύμονα είναι τα εξής δύσπνοια Περισσότερα Αρχική Μαστός Πνεύμονας Γαστρεντερικό σύστημα Γεννητικό σύστημα Ουροποιητικό σύστημα Κεφαλή τράχηλος Εγκέφαλος Αναζητηση Τελευταία Νέα Τριπλά αρνητικός καρκίνος

    Original URL path: http://www.ongologos.gr/lung.html (2016-05-01)
    Open archived version from archive


  • Ca γαστρεντερικού συστήματος
    την ιματινίμπη ΠΕΡΙΛΗΨΗ Οι γαστρεντερικοί στρωματικοί όγκοι GISTs αν και σχετικά σπάνιοι αναγνωρίζονται ως οι συνηθέστεροι μεσεγχυματικοί όγκοι της γαστρεντερικής οδού Η χειρουργική εκτομή η παρέμβαση πρώτης γραμμής για χειρουργήσιμους γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους αποτελούσε κατά παράδοση τη μόνη αποτελεσματική θεραπεία Όσο για τη νόσο σε μεταστατικό στάδιο οι εναλλακτικές θεραπείες συμπεριλαμβάνουν τη συστηματική χημειοθεραπεία και τη θεραπεία με ακτινοβολία Ωστόσο από άποψη μοριακής γενετικής δηλαδή όσον αφορά τις μεταλλάξεις των γονιδίων που κωδικοποιούν για το KIT ή τον υποδοχέα α του αιμοπεταλιακού αυξητικού παράγοντα PDGFRα 2 υποδοχείς της τυροσινικής κινάσης RTKs έχουν μπει στο στόχαστρο θεραπευτικών παρεμβάσεων με ιματινίμπη imatinib mesylate έναν αναστολέα της κινάσης της τυροσίνης Η θεραπεία μεταστατικών γαστρεντερικών στρωματικών όγκων με ιματινίμπη έχει επιφέρει ριζικές βελτιώσεις στο ελεύθερο υποτροπής διάστημα της νόσου και στη συνολική επιβίωση θέτοντας συνεπώς τη χρήση της στο πλαίσιο προεγχειρητικής και μετεγχειρητικής θεραπείας υπό καθεστώς έντονης διερεύνησης Περισσότερα Καρκίνος Παγκρέατος Στις ΗΠΑ 31 800 ασθενείς διαγνώστηκαν με καρκίνο παγκρέατος το 2004 και αναμένεται ότι όλοι θα πεθάνουν από τη νόσο τους Η χειρουργική εκτομή είναι η μόνη δυνατή θεραπεία που μπορεί να οδηγήσει στην ίαση Λόγω όμως του ότι η νόσος εμφανίζεται πολύ αργά μόνο 15 20 των ασθενών είναι υποψήφιοι για παγκρεατοεκτομή Η επίπτωση είναι μεγαλύτερη στους άντρες από ότι στις γυναίκες 1 3 πρός 1 στη μαύρη φυλή 14 8 ανά 100 000 συγκριτικά με τη λευκή φυλή 8 8 ανά 100 000 Η χρονία παγκρεατίτιδα ενοχοποιείται σε πολύ μικρό ποσοστό Μεταλλάξεις των γονιδίων BRCA1 BRCA2 και CDKN2A ενοχοποιούνται για καρκινογένεση Περισσότερα Ca παχέως εντέρου Ορθού Το παχύ έντερο και το ορθό αποτελούν κατά σειρά συχνότερο σημείο εμφάνισης καρκίνου τόσο σε γυναίκες όσο και σε άντρες Ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου παχέος εντέρου και ορθού αυξάνει με την ηλικία όμως σε ποσοστό 3 εμφανίζεται πριν την ηλικία των 40 ετών Η επίπτωση

    Original URL path: http://www.ongologos.gr/gastrointestinal.html (2016-05-01)
    Open archived version from archive

  • ΝΕΩΤΕΡΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΧΟΥ
    και συνεργάτες διερευνήθη η δράση και η δραστικότητα της δοσιταξέλης σε συνδυασμό με cisplatin Χορηγήθηκαν 85 mg m 2 δοσιταξέλης και 75 mg m 2 cisplatin κάθε 3 εβδομάδες για 8 κύκλους Αναφέρονται δυο ασθενείς με ολική ανταπόκριση 22 ασθενείς με μερική ανταπόκριση Μέσο ελεύθερο νόσου διάστημα ήταν 7 μήνες μέση συνολική επιβίωση 8 6 μήνες Τρεις ασθενείς πέθαναν 24 Πίνακας ΙΙ Άλλοι νέοι παράγοντες Η CTP 11 καμπτοθεκίνη αναστέλλει την τοποϊσομεράση Ι και έχει παρουσιάσει αξιόλογη δράση στον προχωρημένο καρκίνο στομάχου Οι Köhe και συνεργάτες 25 χορήγησαν 350 mg m 2 CTP 11 σε 18 ασθενείς κάθε τρεις εβδομάδες Παρατήρησαν ολική ανταπόκριση σε τρεις ασθενείς μερική ανταπόκριση σε έναν ασθενή μικρή ελάχιστη ανταπόκριση σε δυο ασθενείς 25 Πακλιταξέλη και φλουοουρακίλη Η θεραπεία του καρκίνου του στομάχου με 5Fu ως μονοχημειοθεραπεία ή σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες παρουσιάζει μικρή ανταπόκριση και επιβίωση Μια μελέτη εκπονήθηκε κατά την οποία ο συνδυασμός 5Fu και πακλιταξέλης χορηγήθηκε σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο στομάχου Η δόση του 5Fu ήταν 1500 mg m 2 26 27 Οι ασθενείς που έλαβαν μέρος στη μελέτη ήταν ηλικίας από 18 εως 70 ετών με ιστολογικά διεγνωσμένο καρκίνο στομάχου Performance Status 60 100 και προσδόκιμο επιβίωσης τουλάχιστον τρεις μήνες Συνδυασμός και κλινικό όφελος εκτίμηση Ο συνδυασμός πακλιταξέλης και 5Fu χορηγήθηκε ως εξής Ημέρα 1 175 mg m 2 πακλιταξέλης ενδοφλέβια σε 500ml NS σε 3 4 ώρες Προενυδάτωση με δεξαμεθαζόνη μετοκλοπραμίδη ρανιτιδίνη Ημέρα 2 1500 mg m 2 5Fu σε 500 ml NS 99 Οι παράμετροι που χρησιμοποιήθηκαν για την κλινική εκτίμηση του συνδυασμού ήταν KPS Karnofsky Performance Status απόκτηση βάρους πόνος Το κλινικό όφελος 28 ορίστηκε ως συνεχής βελτίωση πάνω από τέσσερις εβδομάδες μιας ή περισσοτέρων παραμέτρων Συμμετοχή ασθενών και τοξικότητα Ανταποκρίσεις 19 ασθενείς παρουσίασαν αντικειμενικές ανταποκρίσεις 65 5 Από αυτούς 7 24 1 CR 2 6 8 SD 7 24 1 PD Κλινικό όφελος και επιβίωση Σε 15 ασθενείς 51 7 παρουσιάστηκε βελτίωση σε τουλάχιστον μια παράμετρο Σε 9 ασθενείς βελτιώθηκαν και οι τρεις παράμετροι Σε 3 βελτιώθηκαν οι δύο παράμετροι ενώ σε 3 βελτιώθηκε μόνο μια παράμετρος Η μέση επιβίωση ήταν 12 μήνες 20 επιβίωσαν για 30 μήνες Αυτή η μελέτη προτείνει ότι ο συνδυασμός πακλιταξέλης και 5Fu είναι δραστικός και ασφαλής για τη θεραπεία του καρκίνου του στομάχου Πίνακας ΙΙΙ Σε μια μελέτη Ευρωπαϊκή φάσης ΙΙ από την EORTC την ομάδα των πρωιμων κλινικών μελετών δοκιμάσαμε ένα νέο φάρμακο το S 1 το οποίο είναι ένα από του στόματος ανάλογο της φθοριοποιημένης πυριμιδίνης και στο οποίο το από του στόματος το προφάρμακο της 5 φθοριουρακίλης Τεγκαφούρ συνδέεται με δυο ουσίες την 5 χλωρο 2 4 διυδροξυπιριμιδίνη gimeracil και οξονοποιημένο Κάλιο oteracil σε αναλογία 1 0 και 4 1 Το φάρμακο χορηγήθηκε από το στόμα σε δόσεις 35mg m 2 για 28 μέρες σε κύκλο 5 εβδομάδων Οι ανταποκρίσεις ήταν 31 6 σε 19 αξιολογηθέντες ασθενείς με ιστολογικά ή κυτταρολογικά επιβεβαιωμένο προχωρημένο αδενοκαρκίνωμα στομάχου Η μέση διάρκεια των ανταποκρίσεων ήταν 223 μέρες 29 Σε έτερη μελέτη από την Ιαπωνία 45 ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο στομάχου που έλαβαν θεραπεία με TS 1 είχαν αντικειμενικές ανταποκρίσεις 32 44 σε αυτούς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη χημειοθεραπεία και 16 σε αυτούς που το έπαιρναν ως δεύτερης γραμμής χημειοθεραπεία Η μέση επιβίωση ήταν 13 μήνες με ετήσια και διετή επιβίωση στο 53 και 14 αντίστοιχα Υπήρχε στο 13 των ασθενών ουδετεροπενία grade 3 4 και 5 των ασθενών αναφέρουν ανορεξία ναυτία εμετούς και διάρροια 30 Σε μια μελέτη από την Κίνα δοκίμασαν το Atofloding ATFu ένα νεότερο παράγωγο της 5 φθοριουρακίλης έναντι του Ftorafur FT 207 σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο στομάχου Αναφέρουν ανταποκρίσεις στο 17 1 των ασθενών έναντι 7 5 στην ομάδα των FT 207 σε αυτούς που έλαβαν ATFu 31 Σε εργαστηριακό επίπεδο δοκίμασαν την επίδραση του Nimesulide σε καρκινικές σειρές με αδενοκαρκίνωμα στομάχου SGC7901 Βρέθηκε ότι το Nimesulide αναστέλλει την κυκλοοξυγέναση 2 Cox 2 και επιδρά στην αναστολή του πολλαπλασιασμού της καρκινικής σειράς SGC7901 από αδενοκαρκίνωμα στομάχου ελαττώνοντας το PGE2 και επιτείνοντας την απόπτωση Ίσως η συγκριτική αναστολή του Cox 2 να είναι ένας νέος δρόμος πρόληψης και χημειοθεραπείας στο γαστρικό καρκίνο 32 Ο De Gramont και οι συνεργάτες του από το νοσοκομείο Saint Antoine χορήγησαν pemetrexed μια καινούργια γενεά antifolate αντιμεταβολιτών σε ασθενείς με καρκίνο στομάχου και αναφέρουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα 33 Πίνακας ΙV Συμπεράσματα Οι παραλλαγές του συνδυασμού FAMTX βελτιώνουν ελάχιστα την επιβίωση όπως προκύπτει από τις μελέτες φάσης ΙΙΙ Οι συνδυασμοί cisplatin ECF και PELF είναι δραστικοί αλλά παρουσιάζουν σημαντική τοξικότητα Πρόσφατα οι ταξάνες και άλλοι νέοι παράγοντες CTP 11 S 1 παρουσιάζουν σημαντική δραστικότητα στον καρκίνο του στομάχου Ο συνδυασμός 5 Fu πακλιταξέλης ο οποίος οδήγησε σε 30 μήνες επιβίωση στο 20 των ασθενών χρήζει περαιτέρω εκτίμησης Μελλοντικές Προοπτικές Τα νεώτερα ανακαλυφθέντα φάρμακα S 1 οι αναστολείς των Cox 2 pemetrexed κλπ χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης σε μελέτες φάσεις ΙΙΙ μόνα τους ή σε συνδυασμούς μεταξύ τους ή με τους κλασσικούς συνδυασμούς FAMTX ECF PELF ταξάνες κλπ προκειμένου να δούμε εάν όντως προσφέρουν όφελος στην επιβίωση ή και στην ποιότητα ζωής των ασθενών με προχωρημένο καρκίνο στομάχου ABSTRACT G F Samelis Vassiliki P Kitsou Anna Areovimata Current aspects in Gastric Cancer Treatment Worldwide gastric cancer is the second leading cause of cancer related deaths after lung cancer Dietary factors red meat consumption low vitamin and fat intake Helicobacter Pylori infection atrophic gastritis pernicious anemia blood group A low economic status are some of the etiologic factors Monochemotherapy 5 Fu doxorubicin presented poor and short response rates Combination chemotherapy EAP FAMTX ELF ECF and PELF demonstrated similar response rates up to 50 without any survival difference FAMTX presents better response rates and overall survival than FAM The FAMTX combination is less toxic than EAP ECF presents better response rate and median survival than FAMTX Paclitaxel as monotherapy presents responses up to 32 The combination with 5 Fu demonstrates responses up to 65 and improves patient s quality of life Docetaxel either as monotherapy or in combination with cis platimun is effective and demonstrated a median survival of 8 6 months Camptothecine a topoisomerase I inhibitor

    Original URL path: http://www.ongologos.gr/el/gastrointestinal/43-neotera-dedomena-sth-therapeia-toy-stomaxoy.html?tmpl=component&print=1&layout=default&page= (2016-05-01)
    Open archived version from archive

  • Γαστρεντερικοί στρωματικοί όγκοι: χειρουργείο και σύγχρονες εξελίξεις στη θεραπεία με την ιματινίμπη.
    εκτίμησαν και την ανταπόκριση ενάντια στον όγκο και την ασφάλεια και ανεκτικότητα του φαρμάκου 30 Παρά το γεγονός ότι κανένας ασθενής δεν παρουσίασε πλήρη ανταπόκριση στη θεραπεία 53 7 παρουσίασαν μερική ανταπόκριση ενώ η διάμεση διάρκεια ανταπόκρισης δεν είχε επιτευχθεί μετά από μία διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 24 εβδομάδων μετά από την εκδήλωση Η θεραπεία παρουσίασε καλή ανεκτικότητα αν εξαιρεθεί το γεγονός ότι εκδηλώθηκε γαστρεντερική ή περιτοναϊκή αιμορραγία σε 5 των ασθενών πιθανότατα συνεπεία νέκρωσης του όγκου που προκλήθηκε από την ιματινίμπη γεγονός που καθιστά την αναστολή του μονοπατιού μεταγωγής του σήματος του KIT μία πολλά υποσχόμενη θεραπεία για προχωρημένους γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους οι οποίοι αντιστέκονται στη συμβατική χημειοθεραπεία Έχουν αναφερθεί ταχέα και ριζικά αποτελέσματα συμπεριλαμβανομένης μίας μείωσης του μεγέθους του όγκου της τάξης του 52 και μίας πλήρους μεταβολικής ανταπόκρισης που ανέδειξε τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων μετά από 4 εβδομάδες θεραπείας με ιματινίμπη 31 Όσον αφορά την τοξικότητα της μία πρόσφατη μελέτη σε ασθενείς με προχωρημένους γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους έδειξε με σαφήνεια ότι ο κίνδυνος μη αιματολογικής τοξικότητας εξαρτήθηκε από τη δοσολογία και ήταν υψηλότερος σε γυναίκες οίδημα ναυτία διάρροια και σε ασθενείς προχωρημένης ηλικίας οίδημα εξάνθημα κόπωση με μειωμένη απόδοση κόπωση και ναυτία με ιστορικό χημειοθεραπείας κόπωση με όγκο εντοπισμένης γαστρεντερικής προέλευσης διάρροια και με μικρές βλάβες εξάνθημα ενώ περιπτώσεις αιματολογικής τοξικότητας όπως η αναιμία συσχετίστηκαν με τη δοσολογία και τα επίπεδα γραμμής αναφοράς της αιμοσφαιρίνης και άλλες όπως η ουδετεροπενία με τα επίπεδα γραμμής αναφοράς του αριθμού των ουδετερόφιλων και της αιμοσφαιρίνης 32 Πρόσφατα αναφέρθηκε πλήρης ανταπόκριση στην ιματινίμπη σε ασθενείς με προχωρημένο γαστρεντερικό στρωματικό όγκο Σε μία περίπτωση ασθενούς με γαστρεντερικό στρωματικό όγκο επιτεύχθηκε ολοκληρωτική ύφεση η οποία και προσδιορίστηκε από ιστοπαθολογική άποψη ως η απουσία βιώσιμων κυττάρων του όγκου σε δείγματα βιοψίας από τη μεγαλύτερη υπολειμματική μάζα μετά από 5 μήνες θεραπείας με ιματινίμπη 400 mg ημερησίως 33 Τα αποτελέσματα μίας προγραμματισμένης ενδιάμεσης ανάλυσης που συνέκρινε 2 δόσεις ιματινίμπης για τη θεραπεία προχωρημένου γαστρεντερικού στρωματικού όγκου ανέδειξαν πλήρη ανταπόκριση του όγκου σε 3 και 2 των ασθενών αντιστοίχως μετά από μία διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 8 4 μηνών 34 Παθολογοανατομική πλήρης ανταπόκριση αναφέρθηκε μετά από 13 μήνες θεραπείας με ιματινίμπη 35 Προεγχειρητική θεραπεία με ιματινίμπη Η θεραπεία με ιματινίμπη μελετήθηκε επίσης σε συνδυασμό με την εκτομή τεχνικά ανεγχείρητων γαστρεντερικών στρωματικών όγκων εξαιτίας της διήθησης περιβαλλόντων οργάνων και της παρουσίας μετάστασης με τη μορφή προεγχειρητικής θεραπείας Πλήρης παθολογική ανταπόκριση αναφέρθηκε σε έναν ασθενή στην περίπτωση του οποίου η χειρουργική εκτομή του γαστρεντερικού στρωματικού όγκου ήταν τεχνικά ανέφικτη και ο οποίος ξεκίνησε θεραπεία με ιματινίμπη 400 mg ημερησίως 36 Οι υπολογιστικές τομογραφίες έδειξαν σημαντική υποχώρηση του όγκου γεγονός που επέτρεψε την εκτομή του μετά από 6 μήνες με τον ασθενή να βρίσκεται σε καλή φυσική κατάσταση και χωρίς ενδείξεις υποτροπής του όγκου καθώς και με συνεχιζόμενη θεραπεία με ιματινίμπη 16 μήνες μετά από τη χειρουργική επέμβαση και 23 μήνες μετά από τη διάγνωση Σε άλλες δοκιμές της θεραπείας με ιματινίμπη σε ασθενείς με γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους περιγράφηκαν προσεγγίσεις συνδυασμένης θεραπείας συμπεριλαμβανομένης της χειρουργικής εκτομής μετά από θεραπεία με ιματινίμπη σε ασθενείς με προχωρημένη μεταστατική νόσο Οι συγγραφείς ανέφεραν μία σειρά 90 ασθενών με μεταστατικό γαστρεντερικό στρωματικό όγκο στο πλαίσιο της οποίας η θεραπεία με ιματινίμπη επέτρεψε σε 12 ασθενείς με υποτροπιάζουσα και εκτεταμένη νόσο να κριθούν κατάλληλοι για εκτομή της υπολειμματικής νόσου Σε 11 από αυτούς τους ασθενείς κατέστη εφικτή η πλήρης εκτομή 37 Έχουν δημοσιευτεί αμέτρητες άλλες αναφορές εκτομής μεταστάσεων σε ασθενείς με γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους μετά από θεραπεία με ιματινίμπη 38 39 ωστόσο ο ρόλος του εν λόγω παράγοντα ως προεγχειρητικής θεραπείας σε μεταστατικούς γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους δεν έχει προσδιοριστεί ακόμα Όσον αφορά την ανταπόκριση στη δοσολογία οι δοκιμές φάσης ΙΙΙ με ιματινίμπη υψηλής δόσης 800 mg d δείχνουν ότι ορισμένοι ασθενείς που μετάβηκαν στην υψηλότερη δόση από εκείνη των 400 mg d εξαιτίας αποτυχίας της θεραπείας ή εξέλιξης της νόσου σημείωσαν σταθεροποίηση της νόσου ή ανταπόκριση Λίγοι από τους εν λόγω ασθενείς εξακολούθησαν να λαμβάνουν θεραπεία 12 ή περισσότερους μήνες μετά από τη μετάβαση στην υψηλότερη δόση 40 41 Ωστόσο πιο πρόσφατα αποτελέσματα έδειξαν ότι το κλινικό όφελος της αύξησης της δοσολογίας σε 800 mg μετά από εξέλιξη της νόσου με 400 mg ήταν ασαφές παρά το γεγονός ότι μία υποομάδα ασθενών παρουσίασε αντικειμενική ανταπόκριση με συνεχιζόμενη δοσολογία ιματινίμπης Μελλοντικές μελέτες αναμένεται να προσδιορίσουν τη βέλτιστη διαχείριση των ασθενών που πάσχουν από γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους 42 Παρά την αυξημένη κόπωση και αναιμία η μείωση της δοσολογίας δεν απαιτήθηκε παρά μόνο σε 31 των ασθενών εντός ενός έτους 43 Ο δυνητικός ρόλος μίας υψηλής δόσης ιματινίμπης 800 mg d για γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους με μεταλλάξεις του KIT στο εξόνιο 9 επιβεβαιώθηκε από μία πρόσφατη κλινική δοκιμή τα ευρήματα της οποίας υπέδειξαν την ανάγκη εξατομικευμένης θεραπείας ασθενών με γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους με τους ασθενείς που χαρακτηρίζονται από μεταλλάξεις του KIT στο εξόνιο 9 να ωφελούνται περισσότερο από την ημερήσια δόση 800 mg του φαρμάκου 44 Δεν είναι μόνο οι ασθενείς με μεταλλάξεις του KIT στο εξόνιο 9 που μπορούν να ωφεληθούν πιθανώς από ένα συγκεκριμένο φαρμακευτικό σχήμα πρωτοποριακές κλινικές μελέτες δείχνουν επίσης ότι υπάρχει συσχετισμός ανάμεσα στο γονότυπο στόχο της κινάσης και στην κλινική δραστηριότητα της ιματινίμπης σε ασθενείς με μεταστατικούς γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους που εκφράζουν το KIT Ειδικότερα μεταλλάξεις ενεργοποίησης του kit ή pdgfra εντοπίζονται στη συντριπτική πλειοψηφία γαστρεντερικών στρωματικών όγκων θετικών στο KIT KIT ενώ ο γονότυπος όγκων με μεταλλάξεις του kit στο εξόνιο 11 συσχετίζεται με την πλέον ευνοϊκή κλινική ανταπόκριση στην ιματινίμπη 45 Η ελλάτωση τοπικών υποτροπών και μεταστάσεων η επιμήκυνση διαστημάτων ελεύθερων νόσου και της συνολικής επιβίωσης η αύξηση του αριθμού των ασθενών που πληρούν τις προϋποθέσεις εκτομής με τη βοήθεια φαρμακευτικής ογκομείωσης και η ενδεχόμενη βελτίωση της ανταπόκρισης στην ιματινίμπη μέσω χειρουργικής κυτταρομείωσης δημιουργούν το κατάλληλο πλαίσιο για την αντιμετώπιση των γαστρεντερικών στρωματικών όγκων 46 Ερευνητές μεταφέρουν την εμπειρία τους από χειρουργικές επεμβάσεις στις οποίες υπέβαλαν 18 ασθενείς που έπασχαν από γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους με υπολειμματικές μάζες όγκων μετά από θεραπεία με ιματινίμπη γεγονός που αποδείχτηκε σοβαρότατο εγχείρημα το οποίο και συμπεριλάμβανε διαδικασίες όπως εκτομή του ήπατος εκτομή πολλαπλών οργάνων και πυελική εξεντέρωση 47 Ωστόσο σε 7 στους 8 ασθενείς με συνεχιζόμενη μερική ύφεση κατά τη χρονική στιγμή της χειρουργικής επέμβασης επιτεύχθηκε ιστολογικά πλήρης R0 εκτομή χειρουργική εκτομή με θεραπευτικό σκοπό ενώ από αυτούς μόνο ένας ασθενής παρουσίασε εξέλιξη της νόσου κατά τη χρονική στιγμή αναφοράς των αποτελεσμάτων Τα αποτελέσματα σε ασθενείς με εξελικτική νόσο κατά τη χρονική στιγμή της χειρουργικής επέμβασης ήταν σχετικά περιορισμένα Τα εν λόγω δεδομένα επιβεβαιώνουν την αξία του συνδυασμού χειρουργικής επέμβασης και ιματινίμπης σε ασθενείς που παρουσιάζουν ανταπόκριση Ορόλος της ιματινίμπης σε συνδυασμό με τη χειρουργική επέμβαση σε πρωτογενείς ή μεταστατικούς γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους παρουσιάζεται συνοπτικά στον Πίνακα 3 Αντίσταση στην ιματινίμπη Αν και η πλειοψηφία των ασθενών που πάσχουν από μεταστατικό γαστρεντερικό στρωματικό όγκο αρχικά ανταποκρίνονται στην ιματινίμπη υποτροπή ή εξέλιξη της νόσου παρατηρείται στους περισσότερους ασθενείς και μόνο ένα ποσοστό περίπου 30 40 των ασθενών εκδηλώνουν μηδενική εξέλιξη του όγκου 24 μήνες μετά από την έναρξη της θεραπείας 48 49 Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι περισσότεροι από αυτούς αναπτύσσουν κάποια αντίσταση μετά από μεταβλητά επίπεδα αρχικής ανταπόκρισης στη θεραπεία 34 Το φαινόμενο οζίδιο εντός μίας προϋπάρχουσας μάζας nodule within a mass αποτελεί ένα μοναδικό φαινόμενο εξέλιξης της νόσου που παρατηρείται σε ασθενείς με γαστρεντερικό στρωματικό όγκο μετά από μία αρχική ανταπόκριση στην ιματινίμπη και αντικατοπτρίζει την εμφάνιση κλώνων που αντιστέκονται στην ιματινίμπη η οποία και υποστηρίζεται από την εκδήλωση δευτερογενών μεταλλάξεων στο γονότυπο του όγκου Η εν λόγω κλωνική εξέλιξη της αντίστασης στην ιματινίμπη η οποία εμφανίζεται ως ένα νέο ενισχυμένο οζίδιο που αναπτύσσεται εντός μίας προϋπάρχουσας μάζας όγκου θα πρέπει να ταξινομείται ως νέα βλάβη ή υποτροπή και να σηματοδοτεί τουλάχιστον τη μερική εξέλιξη του γαστρεντερικού στρωματικού όγκου 50 Θα πρέπει να διακρίνουμε 2 είδη αντίστασης 51 1 Πρωτογενής αντίσταση Ενδείξεις εξέλιξης της νόσου εντός των πρώτων 6 μηνών θεραπείας με ιματινίμπη οι οποίες συχνά σχετίζονται με μία πρωτεΐνη του KIT άγριου τύπου 2 Δευτερογενής αντίσταση Εξέλιξη της νόσου μετά από 6 μήνες θεραπείας Οι μηχανισμοί δευτερογενούς αντίστασης είναι ετερογενείς α δευτερογενής μετάλλαξη στα γονίδια kit ή pdgfra 52 53 β γονιδιωματική ενίσχυση του kit και υπερέκφραση της πρωτεΐνης 53 και γ ενεργοποίηση άλλων υποδοχέων τυροσινικής κινάσης 54 Μία νέα γενιά αναστολέων της κινάσης της τυροσίνης έχει τεθεί επί του παρόντος υπό αξιολόγηση με στόχο την επίλυση του εν λόγω προβλήματος 55 56 και νέες κλινικές δοκιμές έχουν ήδη ξεκινήσει οι οποίες ερευνούν νέες θεραπευτικές φαρμακευτικές προσεγγίσεις 57 58 59 Επιπλέον η πρωτεϊνική κινάση C θήτα prkcθ ενεργοποιείται συνεχώς σε γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους και ως εκ τούτου θα μπορούσε να αποτελέσει θεραπευτικό στόχο 60 Διαφορετικοί μηχανισμοί αντίστασης μπορεί να προβλέπονται μέσα από διαφορετικούς προγνωστικούς παράγοντες όπως δήλωσαν ερευνητές οι οποίοι εντόπισαν παράγοντες που προβλέπουν την αρχική και μεταγενέστερη αντίσταση των ασθενών που πάσχουν από γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους στην ιματινίμπη 61 Πίνακας 4 Συμπεράσματα Η ιματινίμπη μπορεί να χρησιμοποιηθεί από ομάδες ιατρών με εμπειρία στη διαχείριση των γαστρεντερικών στρωματικών όγκων στη θεραπεία με ιματινίμπη και στις χειρουργικές επεμβάσεις για όγκους της πεπτικής οδού ειδικότερα όταν απώτερος σκοπός είναι η χειρουργική επέμβαση που διασώζει κάποια λειτουργία Ωστόσο δεν υπάρχουν δεδομένα που να υποστηρίζουν τη χρήση προεγχειρητικής θεραπείας με ιματινίμπη στο βαθμό που οποιαδήποτε μείωση του μεγέθους του όγκου δεν επηρεάζει τη χειρουργική επέμβαση Αντιθέτως σε ορισμένους ασθενείς που πάσχουν από γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους οι οποίοι είτε δεν επιδέχονται εκτομή είτε η χειρουργική επέμβαση επί των οποίων θα είχε ως αποτέλεσμα μία σημαντική απώλεια της λειτουργίας ενός οργάνου μπορεί να χορηγηθεί προεγχειρητική θεραπεία με ιματινίμπη στο πλαίσιο μίας προσπάθειας να επιτευχθεί κυτταρομείωση και να διατηρηθεί η λειτουργία του οργάνου Στις εν λόγω περιπτώσεις θα πρέπει να διενεργείται μία προσεκτική εκτίμηση της κατάστασης πριν από τη θεραπεία και της ταχείας ανταπόκρισης στη θεραπεία με τη βοήθεια τομογραφίας εκπομπής ποζιτρονίων και υπολογιστικής τομογραφίας Εξαιτίας των δυσκολιών κατά την αξιολόγηση της ανταπόκρισης του όγκου και του κινδύνου πρωτογενούς αντίστασης η προεγχειρητική θεραπεία με ιματινίμπη δεν μπορεί να εκληφθεί ως διαδικασία ρουτίνας και θα πρέπει να χορηγείται μόνο από μία εξειδικευμένη ομάδα ιατρών ειδικών στη διαχείριση σαρκωμάτων και γαστρεντερικών στρωματικών όγκων 51 Θα πρέπει να γίνει μία διάκριση ανάμεσα στους εν λόγω ασθενείς και σε 2 διαφορετικές υποομάδες ασθενών i εκείνους που πάσχουν από γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους επιδεχόμενους εκτομή και που θα λάμβαναν προεγχειρητική θεραπεία με ιματινίμπη απλώς και μόνο με στόχο την εξάλειψη εικαζόμενης υποκλινικής νόσου αυτή η τελευταία περίπτωση εξακολουθεί να αποτελεί πειραματική προσέγγιση και ii εκείνους των οποίων η μεταστατική νόσος υποβάλλεται σε χειρουργική εκτομή μετά από μία χρονική περίοδο θεραπείας με ιματινίμπη αυτή η τελευταία περίπτωση θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως χειρουργική επέμβαση επί υπολειμματικής νόσου μετά από μοριακή στοχευμένη θεραπεία για μεταστατικό γαστρεντερικό στρωματικό όγκο Βάσει μίας τυχαιοποιημένης δοκιμής διακοπής της θεραπείας σε ασθενείς με προχωρημένο γαστρεντερικό στρωματικό όγκο που αναφέρθηκε πρόσφατα 62 63 η θεραπεία με ιματινίμπη πρέπει πάντα να συνεχίζεται ακόμα και μετά από ολοκληρωτική εκτομή της ορατής νόσου στο σύνολο της Η χρήση ακτινοθεραπείας ως προεγχειρητικής ή συμπληρωματικής θεραπείας για γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους δεν τεκμηριώνεται στη βιβλιογραφία Όσον αφορά τη μη επιδεχόμενη εκτομή και ή μεταστατική νόσο έχει συμφωνηθεί να συστήνεται άμεση θεραπεία με ιματινίμπη Η ιματινίμπη συνιστά επίσης την προτιμώμενη θεραπεία μετά από εκτομή μετάστασης σε ασθενείς με γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους Τέλος όσον αφορά τη χειρουργική εκτομή υπολειμματικής μετάστασης σε ασθενείς στους οποίους η προχωρημένη νόσος ελέγχεται με ιματινίμπη δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποδεικνύουν επί του παρόντος ότι η χειρουργική επέμβαση μπορεί από μόνη της να θεραπεύσει τους προχωρημένους γαστρεντερικούς στρωματικούς όγκους Στην περίπτωση ασθενών που παρουσιάζουν ανταπόκριση ή παρατεταμένη σταθερή νόσο ή εκείνων που δεν ανταποκρίνονται στην ιματινίμπη η χειρουργική επέμβαση επιλέγεται εάν μπορούν να αφαιρεθούν όλοι οι ορατοί όγκοι και διενεργείται σε γενικές γραμμές μόλις επιτευχθεί η μέγιστη ανταπόκριση στην ιματινίμπη Η διακοπή της ιματινίμπης μετά από 1 χρόνο σχετίζεται με υψηλό κίνδυνο υποτροπής ακόμα και για ασθενείς με ολοκληρωτική ύφεση 62 Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι ασθενείς όχι όμως όλοι ανταποκρίνονται στην εκ νέου χορήγηση ιματινίμπης η χορήγηση του φαρμάκου δεν θα πρέπει να διακόπτεται Για αυτό το λόγο θα πρέπει να χορηγείται ιματινίμπη έως την εξέλιξη της νόσου δυσανεξία ή άρνηση του ασθενούς Αν και πολλοί ασθενείς που συμμορφώνονται με τη θεραπεία με ιματινίμπη και ανέχονται τις παρενέργειες της μπορούν να συνεχίσουν για λίγα χρόνια με περιορισμένη ή μηδενική εξέλιξη της νόσου στην περίπτωση μη επιδεχόμενων εκτομή μεταστατικών γαστρεντερικών στρωματικών όγκων ή με μηδενική υποτροπή στην περίπτωση γαστρεντερικών στρωματικών όγκων επιδεχόμενων εκτομή 34 η επιβίωση ελεύθερη προόδου της νόσου τοποθετείται έως τώρα σε μία διάμεση τιμή 5 μηνών Το ίδιο ωστόσο δεν ισχύει για ασθενείς που μεταβαίνουν από 400 mg σε 800 mg ημερησίως καθώς η διάμεση επιβίωση ελεύθερης προόδου της νόσου κυμαίνεται σε ακόμα χαμηλότερα επίπεδα από 3 έως 4 μήνες 42 43 Νέοι παράγοντες υπό έρευνα αναπτύσσονται και η συμμετοχή σε πολλά υποσχόμενες κλινικές δοκιμές εξακολουθεί να συνιστά πρότυπο θεραπείας ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 1 Nilsson B Bumming P Meis Kindblom JM et al Gastrointestinal stromal tumors the incidence prevalence clinical course and prognostication in the preimatinib mesylate era a population based study in western Sweden Cancer 2005 103 821 829 2 Mazur MT Clark HB Gastric stromal tumors Reappraisal of histogenesis Am J Surg Pathol 1983 7 507 519 3 Perez EA Livingstone AS Franceschi D et al Current incidence and outcomes of gastrointestinal mesenchymal tumors including gastrointestinal stromal tumors J Am Coll Surg 2006 202 623 629 4 Kindblom LG Remotti HE Aldenborg F et al Gastrointestinal pacemaker cell tumor GIPACT gastrointestinal stromal tumors show phenotypic characteristics of the interstitial cells of Cajal Am J Pathol 1998 152 1259 1269 5 Sircar K Hewlett BR Huizinga JD et al Interstitial cells of Cajal as precursors of gastrointestinal stromal tumors Am J Surg Pathol 1999 23 377 389 6 Fletcher CD Berman JJ Corless C et al Diagnosis of gastrointestinal stromal tumors A consensus approach Hum Pathol 2002 33 459 465 7 Miettinen M Lasota J Sobin LH Gastrointestinal stromal tumors of the stomach a clinicopathologic immunohistochemical and molecular genetic study of 1765 cases with long term follow up Am J Surg Pathol 2005 29 52 68 8 Miettinen M Kopczynski J Makhlouf HR et al Gastrointestinal stromal tumors intramural leiomyomas and leiomyosarcomas in the duodenum a clinicopathologic immunohistochemical and molecular genetic study of 167 cases Am J Surg Pathol 2003 27 625 641 9 Tran T Davila JA El Serag HB The epidemiology of malignant gastrointestinal stromal tumors an analysis of 1 458 cases from 1992 to 2000 Am J Gastroenterol 2005 100 162 168 10 Carney JA Stratakis CA Familial paraganglioma and gastric stromal sarcoma a new syndrome distinct from the Carney triad Am J Med Genet 2002 108 132 139 11 Maertens O Prenen H Debiec Rychter M et al Molecular pathogenesis of multiple gastrointestinal stromal tumors in NF1 patients Hum Mol Genet 2006 15 1015 1023 12 Li FP Fletcher JA Heinrich MC et al Familial gastrointestinal stromal tumor syndrome phenotypic and molecular features in a kindred J Clin Oncol 2005 23 2735 2743 13 Davila RE Faigel DO GI stromal tumors Gastrointest Endosc 2003 58 80 88 14 Roberts PJ Eisenberg B Clinical presentation of gastrointestinal stromal tumors and treatment of operable disease Eur J Cancer 2002 38 Suppl 5 S37 38 15 Eisenberg BL Judson I Surgery and imatinib in the management of GIST emerging approaches to adjuvant and neoadjuvant therapy Ann Surg Oncol 2004 11 465 475 16 Pierie JP Choudry U Muzikansky A et al The effect of surgery and grade on outcome of gastrointestinal stromal tumors Arch Surg 2001 136 383 389 17 Crosby JA Catton CN Davis A et al Malignant gastrointestinal stromal tumors of the small intestine a review of 50 cases from a prospective database Ann Surg Oncol 2001 8 50 59 18 DeMatteo RP Lewis JJ Leung D et al Two hundred gastrointestinal stromal tumors recurrence patterns and prognostic factors for survival Ann Surg 2000 231 51 58 19 Burkill GJ Badran M Al Muderis O et al Malignant gastrointestinal stromal tumor distribution imaging features and pattern of metastatic spread Radiology 2003 226 527 532 20 Kosmadakis N Visvardis EE Kartsaklis P et al The role of surgery in the management of gastrointestinal stromal tumors GISTs in the era of imatinib mesylate effectiveness Surg Oncol 2005 14 75 84 21 Moiz SR Ganesan BH Lee TD Laparoendoscopic removal of a benign gastric stromal tumor at the cardia JSLS 2006 10 117 121 22 Joensuu H Fletcher C Dimitrijevic S et al Management of malignant gastrointestinal stromal tumours Lancet Oncol 2002 3 655 664 23 Tornillo L Terracciano LM An update on molecular genetics of gastrointestinal stromal tumours J Clin Pathol 2006 59 557 563 24 Miettinen M Majidi M Lasota J Pathology and diagnostic criteria of gastrointestinal stromal tumors GISTs a review Eur J Cancer 2002 38 Suppl 5 S39 51 25 Debiec Rychter M Wasag B Stul M et al Gastrointestinal stromal tumours GISTs negative for KIT CD117 antigen immunoreactivity J Pathol 2004 202 430 438 26 Sihto H Franssila K Tanner M et al Platelet derived growth factor receptor family mutations in gastrointestinal stromal tumours Scand J Gastroenterol 2006 41 805 811 27 Heinrich MC Corless CL Duensing A et al PDGFRA activating mutations in gastrointestinal stromal tumors Science 2003 299 708 710 28 Wasag B Debiec Rychter M Pauwels P et al Differential expression of KIT PDGFRA mutant isoforms in epithelioid and mixed variants of gastrointestinal stromal tumors depends predominantly on the tumor site Mod Pathol 2004 17 889 894 29 van Oosterom AT Judson I Verweij J et al European Organisation for Research and Treatment of Cancer Soft Tissue and Bone Sarcoma Group Safety and efficacy of imatinib STI571 in metastatic gastrointestinal stromal tumours a phase I study Lancet 2001 358 1421 1423 30 Demetri GD von Mehren M Blanke CD et al Efficacy and safety of imatinib mesylate in advanced gastrointestinal stromal tumors N Engl J Med 2002 347 472 480 31 Van den Abbeele AD Badawi RD Use of positron emission tomography in oncology and its potential role to assess response to imatinib mesylate therapy in gastrointestinal stromal tumors GISTs Eur J Cancer 2002 38 Suppl 5

    Original URL path: http://www.ongologos.gr/el/gastrointestinal/42-gastrenterikoi-stromaikoi-ogkoi-kai-exelixeis-sth-therapeia-me-imatinimpi.html?tmpl=component&print=1&layout=default&page= (2016-05-01)
    Open archived version from archive

  • Καρκίνος Παγκρέατος
    των γονιδίων BRCA1 BRCA2 και CDKN2A ενοχοποιούνται για καρκινογένεση Ο κίνδυνος αυξάνει σε ασθενείς που πάσχουν από κάποια οικογενή σύνδρομα όπως Peutz Jeghers κίνδυνος 36 περίπου Von Hippe Lindau το σύνδρομο οικογενούς άτυπου με πολλαπλούς σπίλους μελάνωμα και τέλος η αταξία τηλεγγειεκτασία Ο σακχαρώδης διαβήτης με ρίσκο 2 1 έναντι των υγειών ατόμων Περιβαλλοντικοί παράγοντες κάπνισμα Εγκυμοσύνη παχυσαρκία Δίατα υψηλή κατανάλωση λιπών και καπνιστών τροφών Κατανάλωση καφέ και αλκοόλ ασπιρίνη

    Original URL path: http://www.ongologos.gr/el/gastrointestinal/30-karkinos-pagkreatos.html?tmpl=component&print=1&layout=default&page= (2016-05-01)
    Open archived version from archive

  • Γεώργιος Σαμέλης :: Παθολόγος - Ογκολόγος
    Κλείσιμο Παραθύρου Αποστολή συνδέσμου μέσω Ηλεκτρονικού Ταχυδρομείου Αποστολή στη διεύθυνση Αποστολέας Η δική σας Διεύθυνση Ηλεκτρονικού Ταχυδρομείου Θέμα Αποστολή Aκύρωση

    Original URL path: http://www.ongologos.gr/el/component/mailto/?tmpl=component&link=8ae88d061a3b58d38e2ec4e0cac5af6cc51ba59a (2016-05-01)
    Open archived version from archive

  • Καρκίνος Παγκρέατος
    15 20 των ασθενών είναι υποψήφιοι για παγκρεατοεκτομή Η επίπτωση είναι μεγαλύτερη στους άντρες από ότι στις γυναίκες 1 3 πρός 1 στη μαύρη φυλή 14 8 ανά 100 000 συγκριτικά με τη λευκή φυλή 8 8 ανά 100 000 Η χρονία παγκρεατίτιδα ενοχοποιείται σε πολύ μικρό ποσοστό Μεταλλάξεις των γονιδίων BRCA1 BRCA2 και CDKN2A ενοχοποιούνται για καρκινογένεση Ο κίνδυνος αυξάνει σε ασθενείς που πάσχουν από κάποια οικογενή σύνδρομα όπως Peutz Jeghers κίνδυνος 36 περίπου Von Hippe Lindau το σύνδρομο οικογενούς άτυπου με πολλαπλούς σπίλους μελάνωμα και τέλος η αταξία τηλεγγειεκτασία Ο σακχαρώδης διαβήτης με ρίσκο 2 1 έναντι των υγειών ατόμων Περιβαλλοντικοί παράγοντες κάπνισμα Εγκυμοσύνη παχυσαρκία Δίατα υψηλή κατανάλωση λιπών και καπνιστών τροφών Κατανάλωση καφέ και αλκοόλ ασπιρίνη και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη τα δεδομένα είναι διφορούμενα ως προς τον κίνδυνο που κρύβουν αυτοί οι παράγοντες Ιστορικό μερικής γαστρεκτομής και χολοκυστεκτομής υπάρχει ένα ρίσκο 15 με 20 χρόνια μετά την επέμβαση Η λοίμωξη με Helicobacter Pylori έχει αυξημένο κίνδυνο Γονίδια που εμπλέκονται στην καρκινογένεση μεταλλάξεις του K ras γονιδίου και της οικογένειας EGF κατασταλτικά γονίδια CDKN2A Μετάλλαξη του p53 γονιδίου το οποίο βρίσκεται στο χρωμόσωμα 17p ευθύνεται για καρκινογένεση Το κατασταλτικό γονίδιο DCP4 που ανευρίσκεται στο χρωμόσωμα 18q Μεταλλάξεις των

    Original URL path: http://www.ongologos.gr/el/gastrointestinal/30-karkinos-pagkreatos.html (2016-05-01)
    Open archived version from archive

  • Ca παχέως εντέρου – Ορθού
    και ορθού αυξάνει με την ηλικία όμως σε ποσοστό 3 εμφανίζεται πριν την ηλικία των 40 ετών Η επίπτωση είναι 19 100 000 για όσους είναι κάτω των 65 ετών και 337 100 000 για όσους είναι άνω των 65 ετών Αιτιολογία Πολύποδες Είναι γνωστό ότι οι πολύποδες μπορούν να αποτελέσουν υπόβαθρο για την ανάπτυξη καρκίνου Δίαιτα Υψηλή πρόσληψη λίπους θερμίδων μειωμένη πρόσληψη φρούτων λαχανικών και δημητριακών Ελκώδης κολίτιδα νόσος

    Original URL path: http://www.ongologos.gr/el/gastrointestinal/29-ca-paxeos-enterou-orthou.html?tmpl=component&print=1&layout=default&page= (2016-05-01)
    Open archived version from archive



  •