archive-gr.com » GR » M » MYRTIS.GR

Total: 677

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".
  • Η Χημεία την εποχή της Μύρτιδος
    και ένα νέο τρόπο μαγειρικής Έτσι εμφανίστηκαν τα φαγητά της κατσαρόλας και τα ψητά του φούρνου Με τέτοια αλλά και με χάλκινα λοιπόν σκεύη μαγείρευε η μητέρα της Μύρτιδος Τον 5ο αιώνα π Χ η μεταλλουργία είχε ήδη ζωή πολλών χιλιετιών Στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων γινόταν συστηματική εξαγωγή χαλκού από το 5000 π Χ Το 3600 π Χ εμφανίζονται τα κράματα του χαλκού o oρείχαλκος και μπρούτζος Ο ορείχαλκος κράμα χαλκού και ψευδαργύρου ήταν ιδανικό υλικό για την κατασκευή όπλων και εργαλείων χάρη στη σκληρότητα του Το 1200 π Χ ξεκινά η μεταλλουργία του σιδήρου η οποία ήταν σαφώς πιο επίπονη ο σίδηρος λιώνει στους 1500ο C ενώ ο χαλκός στους 1000 ο C Αναμφίβολα μετά από πολλές προσπάθειες και αποτυχίες ανακαλύφθηκε ότι ο σίδηρος αν τακεί κατάλληλα και αναμιχθεί με άνθρακα μπορεί να δώσει ένα πολύ σκληρό κράμα το ατσάλι Η εποχή της Μύρτιδος όσο και αν δεν μπορούμε να το φανταστούμε είχε και πολύ χρώμα Τα αγάλματα δεν ήταν λευκά όπως τα βλέπουμε σήμερα στα μουσεία αλλά ήταν βαμμένα σε πολλούς χρωματισμούς κόκκινο μπλε κίτρινο πράσινο Για να το επιτύχουν αυτό χρησιμοποιούσαν ορυκτά όπως η ώχρα παντοδαπή κίτρινο ορυκτό το κιννάβαρι σουλφίδιο του υδραργύρου και ο μίλτος ερυθρές σιδηρούχες χρωστικές Επίσης γινόταν συστηματικά βαφή των υφασμάτων παρόλο που ήταν αρκετά ακριβή υπόθεση Η πιο διάσημη βαφή ήταν η πορφύρα η οποία ήταν ακριβότερη και από το χρυσό ένα ύφασμα απαιτούσε για να βαφτεί 12 000 όστρακα Άλλες βαφές ήταν ο κρόκος που έδινε κίτρινο χρώμα στα κροκοβαφή υφάσματα ο θάψος που έδινε το κίτρινο χρώμα στα μάλλινα η ίσατις που έδινε το κυανό χρώμα κ α Οι βαφές διατηρούνταν μέσα σε ειδικά αγγεία με λεπτό λαιμό και πλατιά χείλη για να προφυλάσσονται από τον αέρα και το φως με μεταλλική υφή για να μην απορροφάται από αυτά η βαφή Η σπουδαιότερη όμως από κάθε άποψη χημική διεργασία στην Ελλάδα του 5ο αιώνα π Χ ήταν η οινοποίηση Το κλίμα και το έδαφος της Ελλάδας προσφέρονται ιδιαίτερα για την καλλιέργεια της αμπέλου Οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που μεθόδευσαν και εφάρμοσαν επιστημονικές μεθόδους στην αμπελουργία και ως εκ τούτου οι πρώτοι που παρήγαγαν κρασί σε μεγάλη εμπορική κλίμακα Σταδιακά η καλλιέργεια των σιτηρών αντικαταστάθηκε από την καλλιέργεια αμπέλου και ελιάς και η οινοπαραγωγή εντατικοποιήθηκε Το κρασί έγινε ένα από τα κύρια εξαγώγιμα προϊόντα του ελληνικού θαλάσσιου εμπορίου και ανταλλασσόταν με άλλα αγαθά Το κρασί ήταν συνώνυμο του πλούτου Η παρουσία αμφορέων σε ολόκληρη τη Μεσόγειο αποδεικνύει τη δημοτικότητα των ελληνικών κρασιών και την επιρροή των ελληνικών ηθών και εθίμων Την εποχή που γεννήθηκε η Μύρτις το ελληνικό κρασί εξαγόταν μέχρι τη νότια Γαλλία δυτικά την Αίγυπτο νότια την Κριμαία ανατολικά και βόρεια την περιοχή του Δούναβη Επρόκειτο για εμπόριο σε μαζική κλίμακα Σε ένα μόνο ναυάγιο στη νότια Γαλλία βρέθηκε ο εκπληκτικός αριθμός των 10 000 αμφορέων δηλαδή 250 000 λίτρα κρασί ή 333 000 σημερινά μπουκάλια Τον 6ο αιώνα π Χ οι γαιοκτήμονες της Αττικής χωρίζονταν σε τάξεις ανάλογα με τους αμπελώνες τους οι κατώτερες τάξεις είχαν

    Original URL path: http://www.myrtis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=331&Itemid=379&lang=en (2016-02-18)
    Open archived version from archive


  • Μούμια 1770: η συμβολή μιας 13χρονης αρχαίας Αιγύπτιας στην ανάπτυξη της τεχνικής Μάντσεστερ για την ανάπλαση προσώπου
    ή κατά τη διάρκεια του θανάτου Την απάντηση συμπεριλαμβανομένης και της πιθανότατης αιτίας θανάτου την έδωσε η ιστολογική εξέταση το κορίτσι έπασχε από μια παρασιτική ασθένεια κοινή την εποχή αλλά συναντάται και σήμερα που προέρχεται από την κατάποση νερού κατευθείαν από το Νείλο Στη συγκεκριμένη ασθένεια Dracunculiasis ο τρόπος αφαίρεσης του σκουληκιού παράσιτου είναι το τύλιγμά του σε ένα ξυλάκι όταν πλέον αρχίζει να βγαίνει από το πόδι του ασθενούς Για την 1770 τα πράγματα δεν πήγαν και τόσο καλά με αποτέλεσμα να πάθει γάγγραινα έχοντας ήδη πυρετό φουσκάλες στο σώμα και εξανθήματα με έντονη φαγούρα να χρειαστεί να της κόψουν τα πόδια και τελικά να πεθάνει Παρόλα αυτά το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της έρευνας αυτής ήταν η εξέταση του κρανίου της και κατ επέκταση η ανάπλαση του προσώπου της Σε αντίθεση με τη Μύρτιδα το κρανίο της ήταν σπασμένο σε περίπου τριάντα κομμάτια αναμειγμένα με λάσπη και λινούς επιδέσμους ενώ όταν καθαρίστηκε και άρχισαν τα κομμάτια να συναρμολογούνται βρέθηκε ότι ένα μεγάλο μέρος της αριστερής πλευράς έλειπε Επίσης ένα ελάττωμα στην αριστερή πλευρά της μύτης υποδήλωνε πιθανότατα αρκετά σοβαρή ρινική συμφόρηση προφανώς το κορίτσι μπορούσε να αναπνέει μόνο από το στόμα η οποία σε συνδυασμό με την ελάχιστη φθορά των δοντιών οδήγησε στο συμπέρασμα της χρήσης ρευστοποιημένης τροφής Το κρανίο ήταν σε αρκετά εύθραυστη κατάσταση ωστόσο τα δόντια της αν και ανακατεμένα το μεγαλύτερο ποσοστό τους ήταν εκεί Η ανάπλαση προσώπου της 1770 ήταν από τις πρώτες προσπάθειες ανάπλασης αρχαίων κρανίων και συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη μιας τεχνικής που με τα χρόνια εξελίχθηκε από τον ίδιο το δημιουργό της Richard Neave στην τεχνική Μάντσεστερ Εκείνη την περίοδο η ανάπλαση προσώπου ήταν μια δύσκολη υπόθεση λόγω της έλλειψης τεχνολογίας που σήμερα επιτρέπει την ελάχιστη επαφή με το αυθεντικό κρανίο δίνοντας όμως το μέγιστα καλύτερο αποτέλεσμα Στην 1770 τα αυθεντικά κομμάτια αποτυπώθηκαν σε λεπτό αλγινικό υλικό το οποίο χρησιμοποιείται για την κατασκευή ομοιωμάτων οδοντοστοιχίας και από τα ομοιώματά τους δημιουργήθηκαν γύψινα καλούπια τα οποία κατόπιν ενώθηκαν Τα ελλείποντα τμήματα αντικαταστάθηκαν με κερί με σκοπό να δώσουν περισσότερο μια ισορροπία στο υπόλοιπο κρανίο παρά να αποδώσουν λεπτομέρειες Αφού τοποθετήθηκαν οι μετρήσεις μαλακού ιστού στο γύψινο εκμαγείο σε 23 σημεία ο Richard Neave άρχισε να φτιάχνει σταδιακά το πρόσωπο με αγγειοπλαστικό πηλό υλικό όπου μπορούν να γίνουν αλλαγές αν χρειαστεί έχοντας υπ όψιν τα χαρακτηριστικά του ατόμου βάσει ηλικίας φύλου και εθνικής καταγωγής αμυγδαλωτά μάτια πλατιά μύτη σαρκώδη χείλη Επίσης βασισμένος στο ελάττωμα στη μύτη που προαναφέρθηκε ο Neave έφτιαξε το στόμα ελαφρώς ανοιχτό δηλώνοντας τη ρινική συμφόρηση Βέβαια όπως είχε τονίσει κι ο ίδιος τα παραπάνω ήταν λογικές υποθέσεις βασισμένες σε γενικές αποδείξεις της περιόδου Το γύψινο εκμαγείο έδωσε τη θέση του σε ένα κέρινο ομοίωμα με γυάλινα μάτια βλεφαρίδες περούκα και βάψιμο το οποίο αργότερα αναβαθμίστηκε δείχνοντας την υπέροχη Αιγυπτιακή ομορφιά της 1770 Πλέον τα δύο αυτά κορίτσια η Μύρτις και η 1770 μετά από τους επώδυνους θανάτους τους αποκτώντας το πρόσωπό τους ξανά κερδίζουν το θαυμασμό μας συνδέοντάς μας με το μακρινό παρελθόν μέσα από τα όμορφα κοριτσίστικά τους μάτια

    Original URL path: http://www.myrtis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=332&Itemid=378&lang=en (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Μύρτις – ένα θύμα της αποκλίσεως από τις υπαγορεύσεις του ελληνικού λόγου
    του κόσμου μετέφερε στην κοινωνία των ανθρώπων η πολιτική επιστήμη που καλλιεργήθηκε στις μεγάλες σχολές της Αθήνας Η πόλη θεμελιώθηκε στη δικαιοσύνη ως οικειοπραγία και αναλογική ισότητα Απέβλεπε στην κοινωνική συνοχή στο κοινό αγαθό στην λιτότητα στην αυτάρκεια και στην ελευθερία Προς τούτο έπρεπε να είναι εθνική και όχι διεθνοποιημένη και να διαθέτει μέσα ελέγχου της εισόδου των ξένων και περιορισμού της αγοράς Στον αντίποδα της πόλεως βρίσκεται η τυραννίς Ο Ελλην απεχθάνεται την τυραννίδα ως παρά φύσιν διότι αποσκοπεί αποκλειστικώς στο συμφέρον των κρατούντων χαρακτηριστικό των παρεκβατικών πολιτευμάτων Η αιτία του Πελοποννησιακού πολέμου ήταν το μεγάλωμα της Αθήνας Δέν πρόκειται για την αδιαμφισβήτητη υπεροχή των Αθηναίων σε κατακτήσεις του Πνεύματος αλλά για την προσπάθειά τους να κυριαρχήσουν των άλλων ελληνικών πόλεων δια της ισχύος Την κυριαρχία τους οι Αθηναίοι θέλησαν να την επιβάλλουν επικαλούμενοι όχι την κατά Λόγον δικαιοσύνη αλλά το συμφέρον του ισχυρού Ο πόλεμος επέφερε την ανατροπή της τάξεως στις ελληνικές πόλεις αυτή συνοδεύθηκε από χαλάρωση των ελέγχων και η τελευταία έφερε στην Αθήνα τον λοιμό που ξεκίνησε από το λιμάνι τον τόπο διακινήσεως εμπορευμάτων και εισόδου των ξένων Ο καταστροφικός λοιμός που έπληξε την Αθήνα στη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου θα εμφανίζετο ασφαλώς στα όμματα διανοουμένων της εποχής εκείνης ως η οδυνηρή συνέπεια της αποκκλίσεως από τις υπαγορεύσεις του ελληνικού Λόγου και η Μύρτις ένα από τα πολλά θύματα των δεινών που προκάλεσε η απόκκλιση αυτή Ιωάννης Β Καπελούζος 440 B C 429 B C Athens 431 B C How the quest for self sufficiency became the Trojan horse Geomorphology and Myrtis The sarcophagus of an ambassadress Η Χημεία την εποχή της Μύρτιδος Μούμια 1770 η συμβολή μιας 13χρονης αρχαίας Αιγύπτιας στην ανάπτυξη της τεχνικής Μάντσεστερ για την ανάπλαση προσώπου Μύρτις ένα θύμα της αποκλίσεως από τις υπαγορεύσεις του ελληνικού λόγου Τα παιχνίδια της Μύρτιδος και

    Original URL path: http://www.myrtis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=326&Itemid=373&lang=en (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Τα παιχνίδια της Μύρτιδος και των άλλων παιδιών της εποχής της: τόσο μακρινά, αλλά και τόσο οικεία...
    κλωστή Καθώς αυτός περιστρέφονταν παρήγαγε έναν οξύ συριστικό ήχο Επίσης έπαιζαν με γιο γιο δεν είναι γνωστή η αρχαία ονομασία του με τροχούς τσέρκια αλλά και με κότσια ή αστραγάλους από τα κόκαλα των αρθρώσεων των πίσω ποδιών ζώων προβάτων ελαφιών βοδιών ή με αντίστοιχους από πηλό ή μέταλλο Ένα παιχνίδι που έπαιζαν με τους αστραγάλους λέγονταν εις ώμιλλαν Το παιχνίδι αυτό το έπαιζαν συνήθως τα μεγαλύτερα παιδιά Χάρασσαν έναν κύκλο στο έδαφος και από κάποια ορισμένη απόσταση έπρεπε να ρίξουν τον αστράγαλο μέσα στον κύκλο Ο αριθμός των βολών ορίζονταν στην αρχή του παιχνιδιού Εξίσου συχνό ήταν και το αρτιάζειν δηλαδή τα μονά ζυγά που θα λέγαμε σήμερα Εναλλακτικά για το παιχνίδι αυτό χρησιμοποιούσαν κουκιά καρύδια ή αμύγδαλα Με κότσια ή με μικρά λεία πετραδάκια έπαιζαν τα πεντέλιθα που παίζονται και σήμερα και είναι γνωστά ως πεντόβολα Στο παιχνίδι αυτό δεν υπήρχε περιορισμός στον αριθμό των παικτών Κάθε παιδί συγκέντρωνε μπροστά στα πόδια του πέντε πετραδάκια ή κότσια και έπρεπε να ρίξει στον αέρα ένα και να το πιάσει ξανά ενώ είχε ήδη πάρει ένα ακόμη κότσι από αυτά που είχε μπροστά του Φυσικά δεν τους έλειπαν τα επιτραπέζια παιχνίδια που παίζονταν με πεσσούς δηλαδή με πιόνια Για να παίξουν χωρίς τη χρήση άβακα συνήθως πήλινη κεραμίδα πολλές φορές χάρασσαν τις γραμμές στο έδαφος και αντί για πεσσούς χρησιμοποιούσαν χάντρες πετραδάκια φασόλια ή άλλα συνηθισμένα αντικείμενα Στον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας είναι ορατές μεγάλες οκτάκτινες τρίλιζες χαραγμένες επάνω σε μάρμαρα Σήμερα παίζουμε σκάκι ο μακρινός του πρόγονος θεωρείται το παιχνίδι πόλεις ή πόλις ή χώρας Είχαν σφαίρες δηλαδή μπάλες από ύφασμα ή από δέρμα ζώου παραγεμισμένες με άχυρο φυσικό σπόγγο μαλλί Πιο δύσκολες στην κατασκευή ήταν αυτές που κατασκευάζονταν από την κύστη ζώου συνήθως γουρουνιού την οποία την φούσκωναν με αέρα Ένα παιχνίδι με τη μπάλα ήταν η απόρραξις δηλαδή έπρεπε να ρίξουν με δύναμη τη μπάλα στο έδαφος να αναπηδήσει και να την ξαναχτυπήσουν Νικητής αναδεικνύονταν εκείνος που κατάφερνε να την χτυπήσει τις περισσότερες φορές χωρίς να χάσει το ρυθμό Ενώ στην ανακρουσία έκαναν το ίδιο αλλά χτυπώντας την μπάλα σε τοίχο Στο κερητίζειν που θυμίζει το σημερινό χόκεϋ οι παίκτες προσπαθούσαν να πάρουν προς το μέρος τους την μπάλα χρησιμοποιώντας καμπυλωτά ραβδιά Η ουρανία ήταν ένα άλλο παιχνίδι με τη χρήση μπάλας Ένας παίκτης πετούσε την μπάλα όσο πιο ψηλά μπορούσε και οι υπόλοιποι προσπαθούσαν να την πιάσουν προτού πέσει στο έδαφος Ιδιαίτερα αγαπητά ήταν και τα ομαδικά παιχνίδια Σήμερα τα παιδιά παίζουν μπιζ Έπαιζαν και στα αρχαία χρόνια Φυσικά τότε το έλεγαν κολλαβίζειν Οι κανόνες του παραμένουν ίδιοι ένας παίκτης στέκεται με τα μάτια κλειστά και με γυρισμένη την πλάτη του προς τους υπόλοιπους Ένας από αυτούς τον χτυπά στην πλάτη και εκείνος πρέπει να μαντέψει ποιος ήταν Στην ακινητίνδα στα αγαλματάκια που λέμε σήμερα νικητής ήταν εκείνος που θα μπορούσε να παραμείνει περισσότερη ώρα ακίνητος πατώντας στο ένα του πόδι Έπαιζαν αποδιδρασκίνδρα δηλαδή κρυφτό αλλά και διελκυστίνδα με τον ίδιο τρόπο που παίζεται και σήμερα Τα παιδιά χωρίζονταν σε δύο ομάδες και τραβούσαν ένα σχοινί

    Original URL path: http://www.myrtis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=314&Itemid=369&lang=en (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • The sky that Myrtis watched!
    staring at the Athenian night sky with its countless silver stars To me it looks like the finest embroidery as beautiful as the famous veil that Athenian women weave at the loom for our patron goddess Athena I am absolutely positive that the sky cannot look as amazing from any other place as it looks from our house in Athens It is true that I haven t traveled at all for women ought to stay in their homes away from the sight of foreign men still I am certain of this When I look at the stars the story my grandmother told me comes to my mind One day I wanted to learn more about the war with the Spartans and the magnificence of our world famous hometown and so she used the legend of Uranus allegorically before god Zeus was even born his grandfather Uranus the eldest and mightiest of Gods reigned on Earth It was in his time that the importance of sciences and arts was first recognized But Uranus was afraid he might lose his power and thus he refused to share his position with anyone even his wife Gaea Other deities including his sons decided to claim a share from his power and formed a synergy to fight against him After terrible battles Uranus was defeated and permanently hung above the ground as a punishment From there he can now observe the happenings on Earth but no longer interfere 440 B C 429 B C Athens 431 B C How the quest for self sufficiency became the Trojan horse Geomorphology and Myrtis The sarcophagus of an ambassadress Η Χημεία την εποχή της Μύρτιδος Μούμια 1770 η συμβολή μιας 13χρονης αρχαίας Αιγύπτιας στην ανάπτυξη της τεχνικής Μάντσεστερ για την ανάπλαση προσώπου Μύρτις ένα θύμα της αποκλίσεως από

    Original URL path: http://www.myrtis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=312&Itemid=368&lang=en (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Άκουγε η Μύρτις Παραμύθια;
    Αφήγησης σαν διψασμένο παιδί και όχι σαν μελετητές θα δεις ότι πρόκειται για συνέχεια του παραμυθιακού λόγου που πηγάζει από τις ίδιες εσωτερικές πηγές και ανταποκρίνεται πάντα στις ίδιες ανάγκες με τους μύθους και τα παραμύθια ο άνθρωπος δίνει διέξοδο στους πόθους ξεπερνά τους φόβους που τον τυραννούν Κ Τσάτσος Αναμφισβήτητα οι μύθοι και οι θρύλοι μας αποκαλύπτουν τους έμμονους πόθους της ανθρώπινης καρδιάς Gaston Bachelard Και τα νεοελληνικά παραμύθια αρχίζουν να καταγράφονται στις αρχές του 19ου αι έρχονται όμως ως προφορική παράδοση από πολύ πολύ παλαιότερα Λέγεται ότι το Παραμύθι είναι Η φωνή του ανθρώπου μέσα στους αιώνες Οπότε η Μύρτις άκουγε παραμύθια Οπωσδήποτε θα γέλασε με τα παθήματα της αλεπούς ή άλλων ζώων από τους μύθους του Αισώπου θα θαύμασε τον Οδυσσέα κι ίσως έκανε πρότυπό της την Πηνελόπη θ αναρωτήθηκε για τη δημιουργία των ανθρώπων και κάποιος γέρος θα της είπε ιστορίες από τον Ησίοδο και τη Μυθολογία ε τη λέγανε και μεταξύ τους τα μεγαλύτερα παιδιά στα μικρότερα Μα οπωσδήποτε κάποιο δειλινό κι ενώ ο Υμηττός έπαιρνε αυτό το χαρακτηριστικό ιώδες χρώμα άκουσε για πολλοστή φορά το παραμύθι του Έρωτα και της Ψυχής Ο Γεώργιος Μέγας 25 αιώνες αργότερα καταγράφει αρκετές παραλλαγές αυτού του παραμυθιού που ήταν διαδεδομένο σ όλον τον αρχαίο ελληνικό κόσμο Μ Κοπιδάκης Ε λοιπόν ανακαλύπτω συνεχώς ολόκληρα αποσπάσματα ή σπαράγματα αυτής της παμπάλαιας αφήγησης σε πολλαπλάσια νεοελληνικά παραμύθια Υπάρχει άλλωστε βαθύτερο μυστήριο στη ζωή μας από τον Έρωτα και την Ψυχή Πηγές Ελληνική Μυθολογία τομ 1 Εκδοτική Αθηνών Η ανακάλυψη της Μυθολογίας Marcel Detienne μτφ Μαίρη Γιόση εκδ Σμίλη Ο Συμβολισμός στην Ελληνική Μυθολογία Paul Diel εκδ Χατζηνικολή Πλάτων Μύθοι εισαγωγή μετάφραση σχόλια Η Σ Σπυρόπουλος εκδ Ζήτρος Αισώπειοι Μύθοι εισαγωγή μετάφραση σχόλια Θ Γ Μαυρόπουλος εκδ Ζήτρος Περιοδικό Courrier Unesco Οκτώβριος 1985 440 B C 429 B C Athens 431 B

    Original URL path: http://www.myrtis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=310&Itemid=365&lang=en (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Ένας ποταμός σκέψεις...Ηριδανός
    με την κατασκευή του Θεμιστόκλειου τείχους η κοίτη του ποταμού κτίστηκε Ο Ηριδανός καλύφθηκε ένθεν του τείχους δηλαδή νοτίως της σημερινής οδού Βουλής Η κοίτη οριοθετήθηκε από μεγάλους κροκαλοπαγείς λίθους ενώ δύο μονοπάτια βόρεια και νότια όριζαν την οικοδομική γραμμή για τα κτίρια που άρχισαν να οικοδομούνται και από τις δύο πλευρές Επιπλέον γέφυρες διαμορφώθηκαν στα σημεία όπου ο ποταμός διασταυρωνόταν με τις μεγάλες οδικές αρτηρίες Ο Ηριδανός έβγαινε από την πόλη από ειδικά διαμορφωμένο άνοιγμα στο τείχος βόρεια της Ιεράς Πύλης και κυλούσε ανάμεσα στα ταφικά μνημεία παράλληλα σχεδόν με την αρχαία Ιερά Οδό περίπου έως το ύψος της σημερινής οδού Πειραιώς Έρρεε νότια ώσπου ενωνόταν με τον Ιλισό εκβάλλοντας τελικά στο Φαληρικό Δέλτα Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η προσπάθεια περιορισμού του έλους που διαμορφωνόταν στην ευρύτερη περιοχή του Κεραμεικού λόγω των υπερχειλίσεων του Ηριδανου με τεχνητά μέσα ήδη απο τον 4 αι πΧ καθώς παράλληλα με την διευθέτηση της κοίτης του χτίστηκαν ειδικοί αγωγοί για τη συλλογή και την υπόγεια αποστράγγιση των στάσιμων νερών Στόχος ήταν η πλήρης αποξήρανση του έλους προκειμένου να κατασκευαστούν στην περιοχή κεραμικά εργαστήρια Πρόκειται για την πρώτη σημαντική παρέμβαση του ανθρώπου στο φυσικό περιβάλλον του Ηριδανού Καθώς ο Ηριδανός διαπερνούσε την πόλη των Αθηνών άρχισε σταδιακά να δέχεται λύματα με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε βούρκο 1 όπως εξάλλου έγινε και με τον Ιλισό πιο πρόσφατα στα τέλη του 19ου αιώνα Κατά τη ρωμαϊκή εποχή στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού 117 138 μ Χ καλύφθηκε με πλινθόκτιστο θόλο επιχώθηκε και μετατράπηκε σε υπόνομο Ο Παυσανίας λέει ότι τα νερά του ήταν τόσο ακάθαρτα ώστε και αυτά ακόμη τα κοπάδια των ζώων που έβοσκαν στη περιοχή τα απέφευγαν ενώ ο Καλλίμαχος στο μη σωζόμενο σύγγραμμά του Συναγωγή ποταμών έγραφε Γελάν ούτως θαρρεί γράφων τάς τών Αθηναίων παρθένους αφύσεσθαι καθαρόν γένος Ηριδανοίο ού καί τά βοσκήματ απόσχοντ άν Θ α 19 δηλ άξιος γέλιου είναι αυτός που έγραψε ότι οι κόρες των Αθηναίων αντλούσαν καθαρό νερό από τον Ηριδανό τον οποίον ούτε τα ζώα που έβοσκαν εκεί δεν πλησίαζαν Ο εγκιβωτισμός της κοίτης και η κάλυψη τμήματος της πορείας του αποτέλεσε ένα υδραυλικό έργο πρωτοποριακό για την εποχή του καθόλου όμως οικολογικό αφού ήδη απο τα ρωμαϊκά χρόνια ο Ηριδανός άρχισε να αφανίζεται απο το αττικό τοπίο Δεν είναι καθόλου τυχαίο οτι οι αττικογράφοι δεν τον αναφέρουν συχνά διότι ήταν ήδη καλυμμένος από την αρχαιότητα κι έτσι σταδιακά η ύπαρξή του λησμονήθηκε Η θέση του υπήρξε θέμα συζήτησης για αιώνες Μάτην εζήτησα παρά των ημετέρων αρχαιολόγων να μοι υποδείξωσι πού έρρεε το προσφιλές εις τας Αθηναίας παρθένους πολύ και καλόν ύδωρ του Ηριδανού εξιστορούσε ο Εμμανουήλ Ροΐδης το 19ο αι Η πορεία του πρόσφατα αποκαλύφθηκε και διασαφηνίστηκε χάρη στις ανασκαφές που διενεργήθηκαν στο πλαίσιο των έργων του μετρό Σε αρκετά σημεία των σταθμών διατηρούνται υπόγεια ορατές οι ενδείξεις της ύπαρξής του Σήμερα ο Ηριδανός είναι ορατός μόνο στον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού όπου συντηρεί ένα μοναδικό οικοσύστημα για το ιστορικό κέντρο της Αθήνας Εκεί και σε μήκος μερικών εκατοντάδων μέτρων ο ποταμός βοηθάει στην ανάπτυξη σήμερα φτωχής

    Original URL path: http://www.myrtis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=276&Itemid=334&lang=en (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Η εκπαίδευση τον 5ο αιώνα π.Χ. – Ο δάσκαλος στα κλασικά χρόνια
    η Μύρτις Επιτύμβια στήλη που απεικονίζει κορίτσι που διαβάζει Βρετανικό Μουσείο Οι δάσκαλοι Η σχολική αγωγή ήταν ιδιωτική και οι γονείς πλήρωναν τους δασκάλους ενώ η διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού μέσα από το σχολείο επηρεαζόταν σε ένα μεγάλο μέρος από τη δυναμική της ομάδας Αξιοσημείωτο είναι ότι μέχρι τα μέσα του 5ου π Χ αιώνα οι νέοι Αθηναίοι λάμβαναν μόνο τη στοιχειώδη εκπαίδευση Οι Αθηναίοι Περικλής Φειδίας Σοφοκλής που γεννήθηκαν το 490 π Χ και που διέπρεψαν στην πολιτική τις τέχνες και τα γράμματα δεν είχαν λάβει παρά μια μόρφωση όχι ανώτερη των σύγχρονων δημοτικών σχολείων 3 Παιδαγωγός Ο Παιδαγωγός έμπιστος δούλος συνόδευε το παιδί στο Διδασκαλείο μέχρι τα δεκαπέντε του χρόνια κουβαλούσε τα πράγματά του το πρόσεχε στο δρόμο και στην ανάγκη το τιμωρούσε παραμένοντας στο σχολείο μέχρι το τέλος των μαθημάτων η διάρκεια των οποίων ήταν εξάωρη Γραμματιστής Από τον πρώτο του δάσκαλο το γραμματιστή ο μικρός Αθηναίος μάθαινε ανάγνωση συλλαβισμό γραφή καλλιγραφία ορθογραφία και αριθμητική Οι μαθητές ήταν υποχρεωμένοι να κάθονται σε δίφρους σκαμνιά έχοντας στα γόνατά τους τα πινακίδια πάνω στα οποία έγραφαν Οι γραμματιστές κάθονταν σε καθί σματα τους λεγόμενους θρόνους ή κλισμούς και τους επέβλεπαν Τα πινακίδια ήταν αλειμμένα με κερί και επάνω σε αυτό το υλικό χαράσσονταν τα γράμματα με τη βοήθεια της γραφίδας Η γραφίδα ήταν ένα αντικείμενο μυτερό από τη μια πλευρά ώστε να μπορεί εύκολα ο μαθητής να χα ράσσει τα γράμματα και πλατύ από την άλλη για να ισιώνει το κερί και να μπορεί να ξαναγράψει Οι μαθητές οι οποίοι δεν διέθεταν πινακίδιο με κερί συνέλεγαν όστρακα από τα κεραμικά εργαστήρια ή από τον δρόμο τα οποία και πάλι μπορούσαν να τα χαράξουν ή να γράψουν πάνω σ αυτά με μελάνι Ερυθρόμορφο αγγείο 5ου αιώνα π Χ που απεικονίζει μαθητές με τον γραμματιστή τον κιθαριστή και τον παιδαγωγό Αρχαιολογικό Μουσείο Βερολίνου Κιθαριστής Απαραίτητο στοιχείο για την εκπαιδευτική ολοκλήρωση θεωρούσαν οι Αθηναίοι τη μουσική η οποία σύμφωνα με τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη εμπνέει στις ψυχές την αίσθηση της αρμονίας της τάξης της ωραιότητας και περιορίζει τα ανθρώπινα πάθη Τη μύηση στην τέχνη της μουσικής αναλάμβανε ο Κιθαριστής που εξασκούσε τον μικρό Αθηναίο στο τραγούδι τη λύρα την εκμάθηση και την απαγγελία των ποιημάτων του Ομήρου του Θέογνη και του Σόλωνα Παιδοτρίβης Τη σωματική εκγύμναση των μαθητών φρόντιζε ο Παιδοτρίβης Οι γυμναστικές ασκήσεις στην Παλαίστρα καλλιεργούσαν το αθλητικό πνεύμα και την άμιλλα δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στην ισορροπία δύναμης και χάριτος Προετοίμαζε μάλιστα τους μαθητές και για τη συμμετοχή τους σε αθλητικούς αγώνες με σκοπό οι καλύτεροι να λάβουν μέρος στους Ολυμπιακούς Μέθοδος διδασκαλίας Η μέθοδος διδασκαλίας την οποία χρησιμοποιού σαν οι αρχαίοι γραμματιστές βασιζόταν στην τεχνική της απομνημόνευσης Οι μαθητές ήταν υποχρεωμένοι να αποστηθίσουν την αλφάβητο όχι μόνο με την κανονική σειρά α β γ αλλά και με την αντίστρο φη ω ψ χ Στη συνέχεια προχωρούσαν στην εκμάθηση της ανάγνωσης και της γραφής των συλλαβών και κατέληγαν σε ολόκληρες λέξεις Με την πάροδο του χρόνου σταδιακά ο μαθητής προέβαινε στην ανάγνωση και κατανόηση κειμένων Ο γραμματιστής ήταν αυστηρός

    Original URL path: http://www.myrtis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=275&Itemid=333&lang=en (2016-02-18)
    Open archived version from archive



  •