archive-gr.com » GR » M » MILITARYJUSTICE.GR

Total: 284

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".
  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - Ο Νέος Στρατολογικός Νόμος και η ρύθμιση θεμάτων Ανυποταξίας και Λιποταξίας (.pdf)
    Εβδομάδα 430 Τρέχων Μήνας 2010 Συνολικά 217510 Έμβλημα Αρχική Αρθρογραφία Ο Νέος Στρατολογικός Νόμος και η ρύθμιση θεμάτων Ανυποταξίας και Λιποταξίας pdf Ο Νέος Στρατολογικός Νόμος και η ρύθμιση θεμάτων Ανυποταξίας και Λιποταξίας pdf Παρουσίαση του Ν 3421 2005 Στρατολογία των Ελλήνων και άλλες διατάξεις με ειδικότερη εξέταση του Όγδοου Κεφαλαίου αυτού το οποίο ρυθμίζει θέματα ανυποτάκτων και λιποτακτών Άρθρο δημοσιευμένο στο περιοδικό Ποινική Δικαιοσύνη Δεκ 2006 σελ 1323 1336

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=58&Itemid=32 (2016-02-17)
    Open archived version from archive

  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - Πόλεμος και νερό - Πόλεμος για το νερό (.pdf)
    143 Τρέχουσα Εβδομάδα 430 Τρέχων Μήνας 2010 Συνολικά 217510 Έμβλημα Αρχική Αρθρογραφία Πόλεμος και νερό Πόλεμος για το νερό pdf Πόλεμος και νερό Πόλεμος για το νερό pdf Ζητήματα νομικής προστασίας του νερού κατά τη διάρκεια των ενόπλων συγκρούσεων ΕΥΓΕΝΙΟΣ

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=56&Itemid=32 (2016-02-17)
    Open archived version from archive

  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - Η ποινική αξιολόγηση της ατομικής εκπαιδεύσεως
    Οι αξιόποινες πράξεις του άρθρου αυτού στρέφονται κατά του σώματος αυτού καθεαυτού και της υγείας 14 Όταν μάλιστα αυτές τελούνται χωρίς πρόκληση από τον παθόντα τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 308 Α του ΠΚ όπου περί του απροκλήτου ισχύουν τα προαναφερθέντα 15 Η διάταξη αυτή μπορεί να τύχει εφαρμογής στις υπό εξέταση περιπτώσεις μόνο όταν οι πράξεις τελούνται μεταξύ ομοιοβάθμων στρατιωτικών δεδομένης της ειδικότερης διατάξεως του άρθρου 59 του ΣΠΚ σύμφωνα με την οποία τιμωρείται η βιαιοπραγία κατά ανωτέρου ή κατωτέρου Υποκείμενο τελέσεως του εγκλήματος του προαναφερθέντος άρθρου είναι στρατιωτικός και ειδικότερα στο θέμα που μας απασχολεί κατά βαθμό ανώτερος του παθόντος Πράξη του εγκλήματος είναι η βιαιοπραγία και αντικείμενο είναι ο κατά βαθμό κατώτερος στρατιωτικός με την ιδιότητα του προσώπου στο οποίο εξατομικεύονται τα έννομα αγαθά της μορφικής και λειτουργικής ακεραιότητας της προσωπικής ελευθερίας και της εξωτερικής τιμής 16 Με τον όρο βιαιοπραγία νοείται κάθε χρήση υλικής δυνάμεως που έχει ως αποτέλεσμα την κακοποίηση του σώματος 17 Κατά την κρατούσα πλέον άποψη η βιαιοπραγία του ΣΠΚ αφορά πράξεις που επενεργούν στο σώμα στρατιωτικού και πλήττουν τα προαναφερθέντα έννομα αγαθά Η προσβολή της στρατιωτικής υπηρεσίας σε σχέση με τα εξατομικευόμενα στο πρόσωπο του παθόντος στρατιωτικού έννομα αγαθά πραγματώνεται με έμμεσο τρόπο προσδίδοντας στη βιαιοπραγία αυτή το χαρακτήρα του μη γνήσιου στρατιωτικού εγκλήματος γ Παράβαση στρατιωτικής εντολής Ο εξαναγκασμός ετέρων σε ατομική εκπαίδευση θα ήταν δυνατόν να αφορά και παράβαση των στρατιωτικών εντολών που υφίστανται και την απαγορεύουν ρητά κατ εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 55 του ΣΠΚ Εν συντομία μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι υποκείμενο της περιγραφόμενης στο άρθρο αυτό πράξεως είναι μόνο στρατιωτικός και αντικείμενο ο συγκεκριμένος υπηρεσιακός προορισμός που εκφράζει και μορφοποιεί ο στρατιωτικός ως υπερασπιστής της πατρίδας Σύμφωνα με την ορθότερη και κρατούσα άποψη στην έννοια της στρατιωτικής εντολής του εν λόγω άρθρου δεν υπάγεται οποιαδήποτε αυτοτελής διαταγή αλλά μόνο εκείνη που σχετίζεται λειτουργικά με ορισμένη κύρια υπηρεσία συνιστά επιμέρους διευκολυντική πτυχή της και εξυπηρετεί άμεσα το σκοπό της 18 Ενόψει αυτών θα πρέπει πάντοτε η στρατιωτική εντολή υπό την έννοια του όρου που αυτή προσλαμβάνει στο συγκεκριμένο άρθρο να αφορά συγκεκριμένη υπηρεσία η οποία συνδέεται άμεσα με το έννομο αγαθό της στρατιωτικής υπηρεσίας Συνεπώς παραμένουν εκτός εφαρμογής του άρθρου 55 του ΣΠΚ οι απλές παραβάσεις της υπηρεσιακής τάξεως και πειθαρχίας στις οποίες είναι ορθότερο να αποδεχθούμε ότι υπάγεται και η ατομική εκπαίδευση δ Παράνομη βία Κατά τη διάταξη του άρθρου 330 του ΠΚ τιμωρείται όποιος χρησιμοποιώντας σωματική βία ή απειλή σωματικής βίας ή άλλης παράνομης πράξεως ή παραλείψεως εξαναγκάζει άλλον σε πράξη παράλειψη ή ανοχή για τις οποίες ο παθών δεν είχε υποχρέωση 19 Με τη διάταξη αυτή προστατεύεται το δικαίωμα του ατόμου να αποφασίζει και ενεργεί με ελεύθερη βούληση 20 Στο υπαλλακτικώς μικτό αυτό έγκλημα όπου η συναίνεση του παθόντος αίρει την αντικειμενική υπόστασή του υπάγεται τόσο η σωματική βία όσο και η απειλή Στην έννοια της βίας εμπερικλείεται η χρήση υλικής ή ψυχολογικής δυνάμεως προκειμένου να καμφθεί μια προβαλλόμενη αντίσταση με καταναγκασμό Επειδή η βία ενέχει το στοιχείο του εξαναγκασμού προϋποθέτει μια υλικοψυχολογική αναμέτρηση σε υλικό τελικά επίπεδο δύο τουλάχιστον ανθρώπινων βουλήσεων Συνεπώς θα μπορούσε να υποστηριχτεί ότι η βία εκδηλώνεται πάντοτε σε υλικό επίπεδο έστω και αν γίνεται χρήση ψυχολογικής και όχι μυϊκής δυνάμεως 21 Στην έννοια της βίας μπορούμε να διακρίνουμε εκτός της υλικής σωματικής και την ψυχολογική απειλή χωρίς στην περίπτωση αυτή να απαιτείται ο παθών να περιέλθει σε τρόμο ή ανησυχία Είναι πρόδηλο όχι μόνο από τον τίτλο του άρθρου 330 του ΠΚ αλλά και από τη φράση άλλης παράνομης πράξης ότι η ασκούμενη βία θα πρέπει να είναι παράνομη ως εξαναγκάζουσα έτερο σε συμπεριφορά στην οποία αυτός δεν υποχρεούται να προβεί Το παράνομο αποτελεί στοιχείο της αντικειμενικής υποστάσεως και προσδιορίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η πράξη επηρεασμού της βουλήσεως ενός προσώπου αποδοκιμάζεται από το δίκαιο Η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της χρήσεως βίας και της πράξεως παραλείψεως ή ανοχής που έλαβε χώρα είναι αναγκαία Ι V Ποιο έγκλημα τελείται πραγματικά με την ατομική εκπαίδευση Τόσο στην προγενέστερη στρατιωτική ποινική νομοθεσία όσο και στην ισχύουσα δεν υφίσταται ειδική διάταξη με την οποία κολάζεται η τέλεση ατομικής εκπαιδεύσεως Ο ποινικός έλεγχος της συγκεκριμένης συμπεριφοράς ο οποίος τελούσε ανέκαθεν σε συνάρτηση με τις κρατούσες περί επιβολής της πειθαρχίας αντιλήψεις επαφίετο στις επιμέρους διατάξεις που εν συντομία προαναφέρθηκαν Αφετηριακό αλλά και πλέον κρίσιμο στοιχείο είναι το κατά πόσο υπάρχει βούληση εξαλείψεως της απαγορευόμενης ρητά από γενικές και ειδικές διαταγές ατομικής εκπαιδεύσεως Οι εντολές που δίδονται κατά την τέλεση αυτής είναι εντελώς ξένες προς το εγκεκριμένο και προκαθορισμένο πλαίσιο στρατιωτικής εκπαιδεύσεως και συνεπώς ανάλογες πρωτοβουλίες και ενέργειες βάλλουν ευθέως κατά της ελευθερίας αυτοπροσδιορισμού του στρατιωτικού έτσι όπως αυτή περιγράφεται στο Σύνταγμα τους νόμους και τους κανονισμούς που αφορούν τις ένοπλες δυνάμεις Οι ειδικές συνθήκες που διέπουν τη διαβίωση των στρατιωτικών καθορίζονται στις οικείες διατάξεις και όπως είναι αυτονόητο δεν είναι σε καμία περίπτωση δυνατό να αποτελέσουν αντικείμενο επαναπροσδιορισμού από μη εξουσιοδοτηθέντα προς τούτο άτομα Η στρατιωτική ιδιότητα αυτή καθεαυτή δημιουργεί μεν επιπρόσθετες υποχρεώσεις αλλά σε καμία περίπτωση δεν περιορίζει τα κατοχυρωμένα δικαιώματα των υπηρετούντων στις ένοπλες δυνάμεις Η ποινική αντιμετώπιση της ατομικής εκπαιδεύσεως στη χώρα μας δεν εμφανίζεται ενιαία Η ασφαλής εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την κρατούσα αντίληψη για τον ποινικό χαρακτηρισμό αυτής δεν είναι δυνατή λόγω του περιορισμένου αριθμού των περιπτώσεων που έρχονται στην επιφάνεια και αποστέλλονται προς ποινική αξιολόγηση στις Εισαγγελίες των Στρατιωτικών Δικαστηρίων Επιχειρώντας να προσδιορίσουμε το έγκλημα που όντως πραγματώνεται με την τέλεση ατομικής εκπαιδεύσεως παρατηρούμε ότι οι διατάξεις του ΣΠΚ που αφορούν την εξύβριση και τη βιαιοπραγία κατά κατωτέρου διώκονται αυτεπαγγέλτως και μπορούν να τύχουν εφαρμογής μόνο στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο δράστης είναι κατά βαθμό ανώτερος του παθόντος Συνεπώς όταν η ατομική εκπαίδευση τελείται μεταξύ ομοιοβάθμων δε μπορούν να τύχουν εφαρμογής οι ανωτέρω διατάξεις του ΣΠΚ αλλά οι ανάλογες του ΠΚ οι οποίες αφορούν εγκλήματα διωκόμενα κατ έγκληση Με αυτά τα δεδομένα η ποινική μεταχείριση της ατομικής εκπαιδεύσεως δεν είναι δυνατό να εμφανίζεται ίδια σε κάθε περίπτωση δεδομένου ότι βάσει των προεκτεθέντων ο κολασμός της σε περίπτωση ομοιοβάθμων θα εξαρτάτο από τη βούληση του παθόντος να εγκαλέσει το

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=45&Itemid=32 (2016-02-17)
    Open archived version from archive

  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - Η εξέταση της νομιμότητας στρατιωτικής χρήσης των μη φονικών όπλων.(.pdf)
    Αρθρογραφία Επικοινωνία Επισκέπτες Online Έχουμε 2 επισκέπτες online Επισκέπτες Σήμερα 157 Χθές 143 Τρέχουσα Εβδομάδα 430 Τρέχων Μήνας 2010 Συνολικά 217510 Έμβλημα Αρχική Αρθρογραφία Η εξέταση της νομιμότητας στρατιωτικής χρήσης των μη φονικών όπλων pdf Η εξέταση της νομιμότητας στρατιωτικής χρήσης των μη φονικών όπλων pdf Η απαγόρευση χρήσης συγκεκριμένων μεθόδων μέσων εχθροπραξιών βάση τον υφισταμένων διεθνών κειμένων και τον γενικώς αναγνωρισμένων κανόνων του διεθνούς δικαίου κείμενο Ευγένιος Αρ Γιαρένη

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=43&Itemid=32 (2016-02-17)
    Open archived version from archive

  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - Η αντιμετώπιση των εγκλημάτων πολέμου (.pdf)
    online Επισκέπτες Σήμερα 157 Χθές 143 Τρέχουσα Εβδομάδα 430 Τρέχων Μήνας 2010 Συνολικά 217510 Έμβλημα Αρχική Αρθρογραφία Η αντιμετώπιση των εγκλημάτων πολέμου pdf Η αντιμετώπιση των εγκλημάτων πολέμου pdf Από τη Νυρεμβέργης και το Τόκιο στο Μόνιμο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=42&Itemid=32 (2016-02-17)
    Open archived version from archive

  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο και Δίκαιο Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων:
    έλαβε τουλάχιστον ρητά το ΕΔΔΑ αναφορικά με τη δυνατότητα ελέγχου παραβιάσεων των κανόνων του ΔΑΔ στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας του όσο για την περιοριστική ερμηνεία του όρου δικαιοδοσία του άρ 1 της ΕΣΔΑ που έχει ως συνέπεια την αδυναμία υπαγωγής υπό την κρίση του ενός τομέα κρατικής δράσης αυτού της στρατιωτικής δραστηριότητας εκτός των συνόρων του Συμβαλλομένου στην ΕΣΔΑ Κράτους από τη φύση του ιδιαίτερα σημαντικού και καθοριστικού για τη βλάβη ή διακινδύνευση εννόμων αγαθών και δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται από τις προβλέψεις της Σύμβασης Γιά το λόγο αυτό άλλωστε η απόφαση έτυχε έντονης κριτικής διεθνώς 5 συνισταμένης κυρίως στο ότι το ΕΔΔΑ οδηγήθηκε στην απόφαση αυτή από επιθυμία να λειτουργήσει ως ασπίδα για τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ και όχι για τ ανθρώπινα δικαιώματα Περαιτέρω καταλογίσθηκε στο ΕΔΔΑ η δημιουργία μιάς γκρίζας ζώνης αναφορικά με το ποιές περιστάσεις ενεργοποιούν την υποχρέωση των κρατών να μεριμνούν για την προστασία των κατοχυρωμένων από την ΕΣΔΑ δικαιωμάτων εκτός των ορίων της εδαφικής τους αρμοδιότητας Ενώ δηλαδή με την απόφασή του στην ιδιαίτερα γνωστή στη χώρα μας υπόθεση Λοϊζίδου κατά Τουρκίας 6 το ΕΔΔΑ έκρινε ότι η στρατιωτική κατοχή εδάφους άλλης χώρας εν προκειμένω της Τουρκίας επί του βορείου τμήματος της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας υποχρεώνει την κατέχουσα χώρα να διασφαλίζει των σεβασμό των προστατευομένων από τη σύμβαση δικαιωμάτων στο κατεχόμενο έδαφος δεν έπραξε το ίδιο στην περίπτωση των αεροπορικών βομβαρδισμών ακριβείας χωρών του ΝΑΤΟ στο έδαφος της πρ Γιουγκοσλαβίας με συνέπεια να δημιουργείται η εντύπωση ότι τα κράτη μπορούν να βομβαρδίζουν άλλα κράτη έχοντας προκαταβολικά εξασφαλισμένη ατιμωρησία τουλάχιστον σε επίπεδο περιφερειακών συστημάτων προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Επανερχόμενοι στο θέμα των σχέσεων του ΔΑΔ με το ΔΠΑΔ δεν μπορούμε παρά να σταθούμε ιδιαίτερα στην παράλειψη του ΕΔΔΑ να λάβει θέση επί του ισχυρισμού των προσφυγόντων ότι η προσφυγή τους ερείδεται όχι μόνον στις διατάξεις της ΕΣΔΑ αλλά και στις οικείες προβλέψεις του ΔΑΔ δεδομένου ότι όλα τα εναχθέντα κράτη αποτελούσαν Μέρη τόσο στις τέσσερις Συμβάσεις της Γενεύης του 1949 όσο και στο 1 ο Πρόσθετο σ αυτές Πρωτόκολλο του 1977 οι οποίες μάλιστα περιέχουν προβλέψεις που διαθέτουν status εθιμικού δικαίου Έτσι στο μέτρο που οι καταγγελλόμενες παραβιάσεις διέθεταν διττό χαρακτήρα συνιστούσαν δηλαδή παραβάσεις τόσο προστατευτικών κανόνων της ΕΣΔΑ όσο και διατάξεων του ΔΑΔ δεδομένου ότι ήταν απότοκες κατάστασης ένοπλης σύρραξης μήπως το γεγονός αυτό θα έπρεπε να οδηγήσει το δικαστήριο σε μια πιο ευέλικτη ερμηνεία του όρου δικαιοδοσία του αρ 1 της ΕΣΔΑ δεδομένου ότι σύμφωνα με το κοινό άρ 1 των Συμβάσεων της Γενεύης και του 1 ου Πρωτοκόλλου οι παραβιάσεις των διατάξεών τους πρέπει να διώκονται και να τιμωρούνται ανεξαρτήτως του τόπου τέλεσής τους Περαιτέρω η παράλειψη του ΕΔΔΑ να τοποθετηθεί σχετικά στο σκεπτικό της απόφασής του έλαβε χώρα επειδή αυτό θεωρήθηκε περιττό εν όψει της ήδη διαμορφωθείσας κρίσης σχετικά με την έλλειψη δικαιοδοσίας ή ήταν σκόπιμη και αν συμβαίνει το δεύτερο ποιοί ήταν οι λόγοι που υπαγόρευσαν τη στάση αυτή του Δικαστηρίου Έμμεσος αποκλεισμός της δικαιοδοσίας του να χρησιμοποιήσει τις προβλέψεις του ΔΑΔ ως αξιολογικό πρίσμα ή απροθυμία να υπεισέλθει η δικαιοδοτική κρίση σε ομόρους δικαιικούς τομείς προς αποφυγή τυχόν περιπλοκών εξωνομικής φύσης Β Η σχέση μεταξύ Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου ΔΑΔ και Δικαίου Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ΔΠΑΔ Παρ όλο που το ΔΑΔ και το ΔΠΑΔ διαφέρουν αναφορικά με τις πηγές προέλευσής τους και το πεδίο εφαρμογής τους δεν μπορεί ν αμφισβητηθεί ότι και οι δύο δικαιϊκοί αυτοί κλάδοι αποβλέπουν στον ίδιο αντικειμενικό σκοπό που δεν είναι άλλος από την προστασία των ανθρωπίνων υπάρξεων σε όλες τις περιστάσεις 7 Το κλασικό δημόσιο δίκαιο αναγνώριζε τη διάκριση μεταξύ δικαίου της ειρήνης και δικαίου του πολέμου Η υιοθέτηση όμως του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ το 1945 καθώς και η μετέπειτα θέσπιση των μειζόνων συνθηκών προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ΔΑΔ σχετικοποίησαν σε μεγάλο βαθμό την άκαμπτη αυτή διάκριση Η εξέλιξη αυτή δεν έτυχε οικουμενικής αποδοχής οι οπαδοί μάλιστα της περί σαφούς διαχωρισμού των δύο κλάδων θεωρίας απορρίπτουν την εφαρμογή των προβλέψεων του ΔΠΑΔ σε περιπτώσεις ένοπλης σύρραξης με το σκεπτικό ότι πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικούς κλάδους οι οποίοι δεν μπορούν να εφαρμόζονται ταυτόχρονα Με αφορμή μάλιστα την πρόσφατα εκδοθείσα συμβουλευτική γνώμη advisory opinion του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης αναφορικά με τις έννομες συνέπειες από την κατασκευή τείχους εκ μέρους του Ισραήλ στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη 8 διατυπώθηκε η άποψη ότι η δογματική σαφήνεια που τυγχάνει απαραίτητη για τον πληρέστερο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης δεν επιτυγχάνεται με την ταυτόχρονη και παράλληλη εφαρμογή περισσοτέρων του ενός δικαιϊκών κλάδων ούτε εξυπηρετείται από την παραδοχή ότι το ΔΑΔ και το ΔΠΑΔ αλληλοεπικαλύπτονται Περαιτέρω υποστηρίχθηκε ότι οι υποχρεώσεις που αναλαμβάνουν τα κράτη δια της κύρωσης ή προσχώρησής τους σε συμβάσεις προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων ουδόλως συνεπάγεται την αυτοδίκαιη εκ μέρους τους αποδοχή εφαρμογής αυτών σε συνθήκες ένοπλης σύρραξης και μάλιστα εκτός της εδαφικής τους επικράτειας ούτε μπορεί να συναχθεί πρόθεση εφαρμογής των κανόνων του ΔΠΑΔ είτε εκ παραλλήλου είτε κατ αποκλεισμό των διατάξεων του ΔΑΔ το οποίο ως lex specialis τυγχάνει εφαρμοστέο επί ενόπλων συρράξεων Τυχόν αποδοχή της αντίθετης εκδοχής θα οδηγούσε σε δύσβατη και αβέβαιη ατραπό αναφορικά με την συμμόρφωση των κρατών προς τους διεθνείς κανόνες Ακόμη περισσότερο η επιδίωξη μιάς δικαιοδοτικής επιβεβαίωσης της ευρύτερης εφαρμογής του ΔΠΑΔ σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης και στρατιωτικής κατοχής θα συνεισέφερε στη δημιουργία σύγχυσης παρά αποσαφήνισης με αυτονόητη συνέπεια την μεγέθυνση του χάσματος μεταξύ νομικής θεωρίας και τήρησης των υποχρεώσεων εκ μέρους των κρατών 9 Κάποιες από τις ανωτέρω επιφυλάξεις φαίνεται ν απηχεί και η θέση που εξέφραζε τουλάχιστον παλαιότερα η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού αναφορικά με τη σχέση ΔΑΔ και ΔΠΑΔ Συγκεκριμένα στην έκδοση Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο απαντήσεις στις ερωτήσεις σας στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αντ Σάκκουλα 2000 αναφέρεται κεφ 17 ότι το ΔΑΔ και το ΔΠΑΔ είναι συμπληρωματικά υπό την έννοια ότι και τα δύο επιζητούν να προστατεύσουν το άτομο παρ όλο που το κάνουν υπό διαφορετικές περιστάσεις και με διαφορετικούς τρόπους υπογράμμιση δική μας Στη συνέχεια ενώ γίνεται δεκτό ότι το ΔΠΑΔ προστατεύει τον άνθρωπο τόσο στον πόλεμο όσο και στην ειρήνη αναφέρεται ότι το ΔΑΔ ασχολείται κυρίως με την μεταχείριση ατόμων που έχουν πέσει στα χέρια αντιπάλου μέρους καθώς και με τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι εχθροπραξίες ενώ το ΔΠΑΔ με τον περιορισμό την εξουσίας του κράτους πάνω στα άτομα επιζητώντας ν αποτρέψει την αυθαίρετη συμπεριφορά Δεν είναι στόχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να ρυθμίσουν τους τρόπους με τους οποίους διεξάγονται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις υπογράμμιση δική μας Παρ όλα αυτά όμως από το περιεχόμενο της ομιλίας του Προέδρου της ICRC Jacob Kellenberger στην 27 η ετήσια Στρογγυλή Τράπεζα πάνω στα τρέχοντα προβλήματα του ΔΑΔ που έλαβε χώρα την 4 9 2003 προκύπτει ότι η θέση της ICRC αναφορικά με τη σχέση ΔΑΔ και ΔΠΑΔ κινείται σαφώς εντός ενός πλαισίου αποδοχής και προώθησης της επικουρικής αξιοποίησης των προβλέψεων του ΔΠΑΔ προς συμπλήρωση των αντιστοίχων του ΔΑΔ Βεβαίως αναγνωρίζεται ότι πολλές φορές ιδιαίτερα σε καταστάσεις όπου η ένταση της βίας και οι συνοδευτικές περιστάσεις καθιστούν δυσχερή την απόφανση αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ΔΑΔ η νομοθεσία δεν επαρκεί ώστε να δοθεί επαρκής καθοδήγηση ως προς το ποιό δίκαιο τυγχάνει εφαρμοστέο και ως τέτοιο παράδειγμα αναφέρεται η περίπτωση των διασυνοριακών μορφών άσκησης βίας ιδίως μετά τα γεγονότα της 11 9 2001 10 Για τον μελετητή και τον εφαρμοστή τόσο του ΔΑΔ όσο και του ΔΠΑΔ υπάρχουν αναμφίβολα περιπτώσεις όπου η αποτελεσματική και πλήρης ερμηνεία και εφαρμογή των κανόνων των δύο δικαιϊκών κλάδων προϋποθέτει την έστω υπόρρητη παραδοχή της αλληλεξάρτησης και αλληλοσυμπλήρωσής τους Ο Heintze 11 παραθέτει μια σειρά από χαρακτηριστικά παραδείγματα τα οποία καταδεικνύουν εναργώς την ανάγκη προσφυγής σε διατάξεις του ΔΠΑΔ για την ερμηνευτική συμπλήρωση των κανόνων του ΔΑΔ και αντίστροφα Συγκεκριμένα α Η ερμηνεία του όρου απάνθρωπη μεταχείριση inhuman treatment που απαντάται σε συμβάσεις του ΔΠΑΔ θα ήταν δύσκολο να ερμηνευτεί κατά τρόπο διάφορο από αυτόν που καθορίζεται στην 3 η Σύμβαση της Γενεύης που αφορά την μεταχείριση των αιχμαλώτων πολέμου 12 Αντιστρόφως η παρ 1δ του κοινού άρ 3 των Συμβάσεων της Γενεύης 13 θα ήταν κενή νοήματος εάν προσπαθούσε κανείς να την ερμηνεύσει χωρίς προσφυγή στους οικείους ορισμούς των κειμένων του ΔΠΑΔ β Το ΔΠΑΔ ενδυναμώνει τους κανόνες του ΔΑΔ παρέχοντας μια πλέον επακριβή διατύπωση των υποχρεώσεων των κρατών Έτσι οι υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρ 55 της 4 ης Σύμβασης της Γενεύης του 1949 και αφορούν την μέριμνα για την υγεία των πληθυσμών των κατεχομένων εδαφών θα πρέπει να ερμηνευθούν υπό το φως των αντιστοίχων προβλέψεων του Διεθνούς Συμφώνου για τα Οικονομικά Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα Περαιτέρω για την διάκριση του βιασμού ως μεθόδου διεξαγωγής πολέμου απαγορευμένης από το ΔΑΔ αναγκαία τυγχάνει η προσφυγή στις αντίστοιχες προβλέψεις της Σύμβασης του ΟΗΕ ενάντια στα Βασανιστήρια και τις Άλλες Μορφές Απάνθρωπης και Εξευτελιστικής Μεταχείρισης γ Το ΔΑΔ οδηγεί αναγκαστικά στην εφαρμογή κανόνων του ΔΠΑΔ καθορίζοντας για παράδειγμα τα καθήκοντα των κρατών αναφορικά με τα αγνοούμενα πρόσωπα Παρ όλο που οι εξαφανίσεις προσώπων συνιστούν μια ιδιαίτερα σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων η σχετική νομοθεσία αναφορικά με τις υποχρεώσεις των κρατών σ αυτές τις περιπτώσεις βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο Σε περιπτώσεις όμως ένοπλης σύρραξης η κατέχουσα Δύναμη υποχρεούται αρ 121 επ της 3 ης Σύμβασης και 136 και επ της 4 ης να παρέχει πληροφορίες για τα κρατούμενα πρόσωπα οι οποίες περιλαμβάνουν και τη γνωστοποίηση του θανάτου τους και τις πιθανές αιτίες καθώς και την αναζήτηση προσώπων των οποίων η τύχη αγνοείται Η αξιοποίηση των προβλέψεων του ΔΑΔ στο πλαίσιο της νομολογίας του ΕΔΔΑ Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα Το άρ 15 της ΕΣΔΑ ρητά αναγνωρίζει το δικαίωμα των Κρατών Μερών να προβαίνουν σε περιόδους πολέμου ή άλλης κατάστασης ανάγκης που απειλεί την ζωή του έθνους στη λήψη μέτρων που παρεκκλίνουν από τις υποχρεώσεις που καθορίζονται από τη Σύμβαση υπό την προϋπόθεση όμως ότι αυτά δεν είναι ασύμβατα με τις λοιπές υποχρεώσεις τους κατά το διεθνές δίκαιο Κατά συνέπεια οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τις προβλέψεις των κειμένων του ΔΑΔ πρέπει και στην παραπάνω περίπτωση να τηρούνται Κατά την εκδίκαση της διακρατικής προσφυγής της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας εναντίον του Ηνωμένου Βασιλείου το ΕΔΔΑ ασχολήθηκε με το κατά πόσο οι παρεκκλίσεις από τις προβλέψεις της ΕΣΔΑ που υιοθετήθηκαν από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου στο πλαίσιο θέσπισης και θέσης σε εφαρμογή έκτακτου νομοθετικού καθεστώτος για την αντιμετώπιση της κατάστασης στην Β Ιρλανδία μπορούσαν να θεωρηθούν συμβατές με τα προβλεπόμενα στο ανωτέρω άρθρο της ΕΣΔΑ Η προσφεύγουσα κυβέρνηση της Ιρλανδίας έθεσε ζήτημα συμβατότητας της νομοθεσίας αυτής με τις προβλέψεις των Συμβάσεων της Γενεύης Το ΕΔΔΑ δεν απέκλεισε τη δυνατότητα εξέτασης της προσφυγής υπό το πρίσμα αυτό πλην όμως απεφάνθη ότι από τα στοιχεία που έθεσε υπόψη του η ιρλανδική κυβέρνηση δεν μπορούσε να συναχθεί ότι η κυβέρνηση του Η Β παρέβη τις απορρέουσες από το ΔΑΔ υποχρεώσεις της καθ οιονδήποτε τρόπο 14 Tο ανωτέρω παράδειγμα παρά την απορριπτική επί της ουσίας θέση του ΕΔΔΑ καταδεικνύει ότι η αναφορά στο ΔΑΔ είναι επιτρεπτή στο πλαίσιο εφαρμογής των προβλέψεων της ΕΣΔΑ Η μετέπειτα νομολογιακή πρακτική πάντως αποτυπώνει μια μάλλον διστακτική στάση του ΕΔΔΑ και της ήδη καταργηθείσας με το 11 ο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ως προς την υιοθέτηση μιάς σαφούς θέσης πάνω στο ζήτημα 15 Έτσι κατά την εκδίκαση της προσφυγής Λοϊζίδου κατά Τουρκίας 16 το ΕΔΔΑ δεν προέβη στην εφαρμογή των προβλέψεων του ΔΑΔ και ιδίως της 4 ης Σύμβασης της Γενεύης Περί Προστασίας των Πολιτών εν Καιρώ Πολέμου παρ όλο που η υπόθεση αφορούσε παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγκεκριμένα του προστατευομένου από το άρ 1 του 1 ου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ δικαιώματος στην ειρηνική απόλαυση της περιουσίας Αν και το Δικαστήριο απεφάνθη τελικά υπέρ της προσφεύγουσας απέφυγε να τοποθετηθεί ως προς το αν η λεγόμενη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου αποτελούσε κατεχόμενο από την Τουρκία έδαφος επί του οποίου τυγχάνει εφαρμοστέο το ΔΑΔ Το γεγονός αυτό πάντως δεν εμπόδισε το Δικαστήριο ν αναφερθεί στην υπ αρ S 550 1984 απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ η οποία πραγματοποιεί ρητή αναφορά σε κατεχόμενο τμήμα της Δημοκρατίας της Κύπρου Στο πλαίσιο της διαφωνούσας γνώμης του ο Δικαστής Petiti υποστηρίζοντας μια ολιστική προσέγγιση πάνω στο ζήτημα της εξέτασης την συνδρομής των προϋποθέσεων της δικαιοδοσίας δήλωσε χαρακτηριστικά ότι μια συνολική αξιολόγηση της όλης κατάστασης θα καθιστούσε εφικτό τον έλεγχο των κριτηρίων βάσει των οποίων ο ΟΗΕ έχει αναλύσει το πρόβλημα τόσο της αναγνώρισης ή μη της βόρειας Κύπρου ως κράτους όσο και τα προβλήματα που απορρέουν από την εφαρμογή του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών κατοχή προσάρτηση εδαφική εφαρμογή των Συμβάσεων της Γενεύης στην βόρεια Κύπρο άσκηση διεθνών σχέσεων μετάφραση δική μας Εν κατακλείδι η συγκεκριμένη απόφαση χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι οι δικαστές για λόγους που προφανώς μπορούν να συναχθούν αν ληφθεί υπόψη η περιπετειώδης εξέλιξη της υλοποίησης της απόφασης αυτής από την Τουρκία στο πλαίσιο των υποχρεώσεών της ως μέλους του Συμβουλίου της Ευρώπης και Συμβαλλομένου Μέρους στην ΕΣΔΑ απέφυγαν να τοποθετηθούν ως προς το ακριβές status από άποψη διεθνούς δικαίου της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου Παρ όλο που το ΕΔΔΑ επισήμανε όπως και στην προαναφερθείσα υπόθεση Βancovic και λοιπών κατά χωρών μελών του ΝΑΤΟ ότι η ΕΣΔΑ θα πρέπει να ερμηνεύεται με την αξιοποίηση των ερμηνευτικών κανόνων που καθορίζονται στις οικείες διατάξεις της Σύμβασης της Βιέννης του 1969 για το Δίκαιο των Συνθηκών στο άρ 31 παρ 3 εδ γ της οποίας υποδεικνύεται η λήψη υπόψη στο πλαίσιο της ερμηνευτικής διαδικασίας όλων των σχετικών εκείνων κανόνων του διεθνούς δικαίου που τυγχάνουν εφαρμοστέοι μεταξύ των μερών αυτό απέσχε από την εφαρμογή των προβλέψεων του ΔΑΔ αντ αυτού το Δικαστήριο περιόρισε την απόφανσή του μόνον στο κατά πόσο η Τουρκία και όχι η υποτελής τοπική διοίκηση subordinate local administration κατά την χαρακτηριστική ορολογία του ΕΔΔΑ δηλαδή η κυβέρνηση του ψευδοκράτους της Βόρειας Κύπρου τύγχανε υπαίτια για την παραβίαση των δικαιωμάτων της προσφεύγουσας σύμφωνα με το άρ 1 του 1 ου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ αναφορικά με την παρακώλυση απόλαυσης της ιδιοκτησίας της στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου Κατ αυτόν τον τρόπο το ζήτημα που προβλήθηκε από την προσφεύγουσα δηλαδή κατά πόσο η τοπική διοίκηση ήταν παράνομη κατά το διεθνές δίκαιο καθώς και αυτό της παράνομης χρήσης στρατιωτικής βίας εκ μέρους των τουρκικών δυνάμεων κατοχής ζητήματα που άπτονται ευθέως του Δικαίου της Κατοχής 4 η Σύμβαση της Γενεύης και 1 ο Πρόσθετο σ αυτές Πρωτόκολλο δεν εξετάσθηκαν τελικά από το ΕΔΔΑ Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στις κατοικούμενες από κουρδικούς πληθυσμούς περιοχές της Τουρκίας έχουν προκαλέσει πολυάριθμα θύματα μεταξύ του αμάχου πληθυσμού καθώς και εκτεταμένη καταστροφή περιουσιών με αποτέλεσμα την υποβολή ενός ιδιαίτερα μεγάλου αριθμού προσφυγών ενώπιον του ΕΔΔΑ σε βάρος της Τουρκίας Στην υπόθεση Ergi κατά Τουρκίας 17 τέθηκε ενώπιον της κρίσης του Δικαστηρίου η περίπτωση του μη σκοπούμενου θανάτου μιας αμέτοχης γυναίκας στη διάρκεια μιας στρατιωτικής επιχείρησης του τουρκικού στρατού κατά ανταρτών Το ΕΔΔΑ απεφάνθη ότι το τουρκικό κράτος απέτυχε να λάβει κάθε δυνατή προφύλαξη ως προς τα μέσα και τις μεθόδους διεξαγωγής των στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον των ανταρτικών ομάδων κατά τρόπο ώστε ν αποφύγει ή έστω να ελαχιστοποιήσει την παράπλευρη απώλεια της ζωής αθώων πολιτών Αυτό που πρέπει ιδιαίτερα να προσεχθεί είναι το γεγονός ότι στο πλαίσιο της ανάλυσης του παραβιασθέντος και προστατευομένου από το άρ 2 της ΕΣΔΑ δικαιώματος στη ζωή το Δικαστήριο χρησιμοποίησε ορολογία που απαντάται στα κείμενα του ΔΑΔ όπως άμαχος πληθυσμός και παρεπόμενες της ζημίας παράπλευρες απώλειες 18 Από το σκεπτικό του Δικαστηρίου στην παραπάνω υπόθεση μπορούν να συναχθούν τα ακόλουθα ιδιαίτερα σημαντικά συμπεράσματα Πρώτον ότι τυγχάνει επιτρεπτή αλλά και αναγκαία η ταυτόχρονη εφαρμογή τόσο μιας Σύμβασης προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσο και του ΔΑΔ 1 Ο Πρωτόκολλο Δεύτερον ότι επιρρωνύεται η άποψη που εξέφρασε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στην υπόθεση κατασκευής τείχους εκ μέρους του Ισραήλ στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη όσο και σε αυτή που αφορούσε τη νομιμότητα ή μη της απειλής χρήσης πυρηνικών όπλων 19 ότι δηλαδή το ΔΑΔ τυγχάνει lex specialis και γι αυτό εφαρμόζεται πρωτίστως όταν πρόκειται για καταστάσεις ένοπλης σύρραξης Με άλλα λόγια τόσο το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης όσο και το ΕΔΔΑ στο πλαίσιο ελέγχου της νομιμότητας του πρώτου της χρήσης πυρηνικών όπλων και του δευτέρου των όπλων αλλά και των μεθόδων διεξαγωγής των εχθροπραξιών χρειάστηκε ν αξιοποιήσουν για την εκφορά της τελικής δικαιοδοτικής τους κρίσης τόσο τις προβλέψεις του ΔΠΑΔ όσο και αυτές του ΔΑΔ Σε μια άλλη υπόθεση σε βάρος της Τουρκίας 20 που αφορούσε τον φόνο διαδηλωτή από πυρά που εκτοξεύθηκαν από άρμα μάχης το ΕΔΔΑ κλήθηκε να εξετάσει κατά πόσο η χρήση βίας υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις ήταν συμβατή με το άρ 2 παρ 2γ της ΕΣΔΑ σύμφωνα με το οποίο η αφαίρεση της ζωής προσώπου δεν θα μπορεί να θεωρηθεί ότι επήλθε κατά παράβαση της πρόβλεψης της παρ 1 του ίδιου άρθρου όταν αυτή συνιστά αποτέλεσμα νόμιμης χρήσης βίας που τυγχάνει απολύτως απαραίτητη στο πλαίσιο νόμιμης δράσης με σκοπό την καταστολή βίαιης κινητοποίησης ή εξέγερσης Το Δικαστήριο απεφάνθη ότι η χρήση βίας θα πρέπει να τυγχάνει ανάλογη με τον επιδιωκόμενο σκοπό και τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν Στην υπό κρίση υπόθεση οι στρατιωτικές δυνάμεις δεν είχαν εκτιμήσει ορθά τις παραμέτρους της κατάστασης και προέβησαν σε χρήση πολεμικών όπλων παρ όλο που ήταν εξοπλισμένες με τα κατάλληλα μέσα εκτοξευτήρες ύδατος προστατευτικές ασπίδες ελαστικές σφαίρες και δακρυγόνα αέρια για την αντιμετώπιση των διαδηλωτών Έτσι η μαζική χρήση πολεμικών όπλων που κατέληξε στον θανάσιμο τραυματισμό του υιού του προσφυγόντος κρίθηκε ότι δεν τύγχανε απολύτως απαραίτητη για την καταστολή της διαδήλωσης σύμφωνα με την έννοια της προαναφερθείσας διάταξης της ΕΣΔΑ και γι αυτό το λόγο η Τουρκία κρίθηκε υπαίτια για παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή Οπως στην υπόθεση Εrgi έτσι και στην παρούσα ανιχνεύεται ευχερώς η αναγωγή του Δικαστηρίου σε αξιολογικές σταθμίσεις απορρέουσες από το ΔΑΔ Γ Συμπεράσματα Οι ρίζες του δικαίου του πολέμου ανιχνεύονται ήδη στην αρχαιότητα Η εξέλιξή του οφείλεται κυρίως στους πολέμους μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών κωδικοποιούμενο σταδιακά από την εποχή των Μεσαιωνικών Χρόνων Το ΔΠΑΔ που αποσκοπεί κυρίως στον καθορισμό των ορίων άσκησης της κρατικής εξουσίας απέναντι στο άτομο αποτέλεσε τμήμα του δημοσίου διεθνούς δικαίου μετά τον 2 ο Παγκόσμιο Πόλεμο υπό την επίδραση και των ωμοτήτων που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκειά του 21 Συνεπώς το ερώτημα σχετικά με την αμοιβαία σχέση τους αναφύεται το πρώτον περί τα τέλη της δεκαετίας του 1940 και προσλαμβάνει επιτακτική σημασία εξαιτίας τόσο της δημιουργίας διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων για τον έλεγχο της εφαρμογής

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=38&Itemid=32 (2016-02-17)
    Open archived version from archive

  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - Περί του τρόπου εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 74 του 3421/05
    του αρμοδίου Εισαγγελέα Περαιτέρω από το όλο περιεχόμενο της διάταξης του αρ 315 ΚΠΔ συνάγεται ότι ο νομοθέτης έχει καταστήσει το δικαστικό συμβούλιο ως το αποκλειστικό όργανο που διαθέτει την αρμοδιότητα να αποφαίνεται σχετικά με την τύχη της προσωρινής ή μη κράτησης του κατηγορουμένου αλλά και κατ ανάλογο εφαρμογή αυτού και για την τύχη των τεθέντων περιοριστικών όρων μέχρι την οριστική εκδίκαση της κατηγορίας ακόμη και αν λαμβάνει χώρα παραπομπή του κατηγορουμένου με απευθείας κλήση μετά την περάτωση της κύριας ανάκρισης κατ αρ 308 παρ 3 ΚΠΔ ΠλΘεσ 646 1962 ΠΧρ ΙΒ σ 451 Συνεπώς θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι η κατάργηση της διάταξης του βουλεύματος που διατάσσει τη διατήρηση της ισχύος του εκδοθέντος ανακριτικού εντάλματος σύλληψης και την προσωρινή κράτηση του τυχόν συλληφθέντος μόνο με νεώτερο βούλευμα του αρμοδίου Δικαστικού Συμβουλίου μπορεί εγκύρως να χωρήσει Με δεδομένη την ανωτέρω παραδοχή τίθεται το ερώτημα με ποια ειδικότερη διαδικασία δύναται το Συμβούλιο να επιληφθεί εκ νέου της υπόθεσης για την οποία έχει ήδη εκδώσει οριστικό βούλευμα για την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο και μόνον ως προς το κεφάλαιο της τύχης του εκδοθέντος εντάλματος σύλληψης Κατά τη γνώμη μας από τις διατάξεις του ΚΠΔ και του ΣΠΚ δεν παρέχεται άλλη δικονομική δυνατότητα πλην της διερεύνησης της συνδρομής ή μη των προϋποθέσεων εφαρμογής του άρ 548 ΚΠΔ σύμφωνα με την οποία Η προπαρασκευαστική απόφαση εκτελείται μόλις απαγγελθεί Το δικαστήριο μπορεί πάντοτε ν ανακαλεί αυτές τις αποφάσεις του Γίνεται δεκτό Κονταξής COMMENTAR ΚΠΔ 1985 σ 1675 ΑΠ 755 81 ότι στην έννοια της απόφασης κατά την ανωτέρω διάταξη περιλαμβάνεται και το βούλευμα Ως προς τον χαρακτήρα μιάς απόφασης ή ενός βουλεύματος ως προπαρασκευαστικής λεκτέα τα ακόλουθα Σύμφωνα με την ερμηνεία της Αναθεωρητικής Επιτροπής του ΚΠΔ συνεδρίαση 3 ης Νοεμβρίου 1939 Πρακτικά β σ 107 το δικαστήριο μπορεί πάντα ν ανακαλεί όχι όλες τις προπαρασκευαστικές αποφάσεις αλλά εκείνες που δεν επιλύουν οριστικά αναφυέν ζήτημα σχετιζόμενο με την κατηγορία οι οποίες προπαρασκευάζουν απλά την τελική κρίση και απόφανση όπως αυτές που διατάζουν νέες αποδείξεις ή την αναβολή της δίκης κλπ έτσι και Μπουρόπουλος Β σ 35 Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι κατά τη διάρκεια της ποινικής δίκης περιλαμβανομένης στην έννοια της τελευταίας και της προδικασίας είναι δυνατόν να εκδοθούν περισσότερες δικαστικές αποφάσεις δια των οποίων πριν από την τελειωτική κρίση του δικαστηρίου επί της ουσίας της κατηγορίας επιλύονται διάφορα παρεμπίπτοντα ζητήματα προς διευκόλυνση και πρόοδο της διαδικασίας και προς προπαρασκευή της τελειωτικής κρίσης και απόφασης επί της κατηγορίας Περιπτωσιολογικά έχουν κριθεί ως προπαρασκευαστικές ή παρεμπίπτουσες οι αποφάσεις που απορρίπτουν την ένσταση παραγραφής ή την ένσταση δεδικασμένου ΕφΝαυπλίου 6 83 ΠΧρ ΛΔ σ 623 η διατάσσουσα αναβολή της δίκης η απορρίπτουσα αίτηση αναβολής η αποφανθείσα επί ακυρότητας πράξεων της προδικασίας επί ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος βλ ΤρΠλημΠειρ 5819 02 ΠοινΔικ 2003 σ 48 επ κλπ Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι με δεδομένη τη μη θέσπιση από το νομοθέτη περιοριστικού καταλόγου αποφάσεων και βουλευμάτων που θα πρέπει να θεωρούνται ως προπαρασκευαστικές στην ως άνω κατηγορία δύναται να υπαχθεί οποιαδήποτε απόφαση ή βούλευμα το οποίο δεν επιλύει

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=37&Itemid=32 (2016-02-17)
    Open archived version from archive

  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - Αρθρογραφία
    INCENDIARY WEAPONS ΑND INTERNATIONAL LAW ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΔΙΚΤΥΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ Η δυνατότητα επιβολής ποινής λιπομαρτυρίας από το Στρατοδικείο σε ιδιώτη μάρτυρα ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΕ ΔΙΚΑΙΗ ΔΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΗ ΧΡΗΣΗΣ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΩΝ MILITARY JURISDICTION AND INTERNATIONAL LAW INTERNATIONAL COMMISSION OF JURISTS STUDY ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟΣ ΔΟΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΓΙΑΝΝΙΚΟΣ MILITARY JUSTICE IN GREECE HISTORICAL EVOLUTION CONTEMPORARY INSTITUTIONAL DEVELOPMENTS AND FUTURE THE PROSECUTION AND PUNISHMENT OF CRIMES AGAINST HUMANITY SOME RECENT THEORETICAL AND JURIDICAL DEV Humanitarian Intervention Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΔΔΑ ΟΙ ΤΑΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΔΙΩΞΗΣ Ποινική ευθύνη για την κατάρριψη επιβατηγού αεροσκάφους που έχει καταληφθεί από τρομοκράτες ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Η ΑΛΛΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Η μη αναγραφή του άρθρου 15 ΠΚ επί του κλητηρίου θεσπίσματος Η αλληλεπίδραση μεταξύ Δικαίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου Η συμφωνία των διατάξεων του ΣΠΚ που αφορούν τους αιχμαλώτους πολέμου και τους αμάχους Η προστασία του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος σε περίπτωση ενόπλων συρράξεων Επισκόπηση των διεθνών τάσεων στο χώρο της Στρατιωτικής Δικαιοσύνης The International Legal Status of the Aegean Ο Εναέριος Πόλεμος και οι Διεθνείς Κανόνες για τη ρύθμισή του Έρευνα και διάσωση στο Αιγαίο Search and Rescue SAR Η ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ Ρυμούλκηση στο Αιγαίο Κανονισμός 3577 92 ΕΕ Οι συνέπειες άρσης της γενικής επιστράτευσης Κύρωση του 13ου Πρωτοκόλλου στην ΕΣΔΑ και ΣΠΚ Η Δίκη ενώπιον του Διεθνούς Στρατιωτικού Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης pdf Γενική Επιστράτευση και Νόμοι Προσωρινής lσχύoς pdf Στρατιωτικό Ποινικό Δίκαιο Δυνατότητες Διάδοσης και Εφαρμογής του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου H ποινική δωσιδικία των Δικαστικών Λειτουργών του Δικαστικού Σώματος των Ενόπλων Δυνάμεων pdf Η ανυποταξία στρατιωτικού διοικητή σε πολιτική αρχή σύμφωνα με το άρθρο 260 ΠΚ pdf Τα μέλη του Δικαστικού Σώματος των Ενόπλων Δυνάμεων και η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης στη Χώρα μας Η προβληματική της αναγκαιότητας και αποτελεσματικότητας του θεσμού των

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=category§ionid=9&id=18&Itemid=32&limit= (2016-02-17)
    Open archived version from archive



  •