archive-gr.com » GR » M » MILITARYJUSTICE.GR

Total: 284

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".
  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - Η τάση ενσωματώσεως του αντικειμένου της στρατιωτικής δικαιοσύνης στην κοινή δικαιοσύνη
    ότι στις συνθέσεις των στρατιωτικών δικαστηρίων συνυπάρχουν στρατιωτικοί και πολίτες δικαστές Στο Ανώτερο Στρατιωτικό Δικαστήριο παραδείγματος χάριν υπηρετούν δεκαπέντε δικαστές και συγκεκριμένα τρεις από το Ναυτικό τέσσερις από το Στρατό τρεις από την Αεροπορία και πέντε από το κοινό δικαστικό σώμα Στην Ισπανία το στρατιωτικό τμήμα του Ανώτατου Δικαστηρίου αποτελείται από οκτώ δικαστές τέσσερις πολίτες και τέσσερις αξιωματικούς οι οποίοι είναι μέλη του σώματος των Νομικών των ενόπλων δυνάμεων Στο δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας όπου πρόεδρος είναι ένας Υποστράτηγος του ίδιου σώματος η σύνθεση ολοκληρώνεται με τέσσερις Ταξιάρχους ενώ στον πρώτο βαθμό πρόεδρος είναι ένας Συνταγματάρχης και τέσσερα μέλη που είναι Αντισυνταγματάρχες ή Ταγματάρχες Στα Ελβετικά δικαστήρια συμμετέχουν ένας πρόεδρος του στρατιωτικού δικαστικού κλάδου δύο αξιωματικοί και δύο υπαξιωματικοί ενώ ο εισαγγελέας έχει βαθμό Ταγματάρχη και ανήκει στον προαναφερθέντα κλάδο Πιο συγκεκριμένα οι συνθέσεις των πρωτοβάθμιων δικαστηρίων δεν περιλαμβάνουν απόφοιτους νομικής σχολής αλλά αξιωματικούς που κρίνουν με τις ειδικές τους γνώσεις Τα δευτεροβάθμια δικαστήρια αποτελούνται συνήθως από δικαστές που είναι νομικοί και το Ακυρωτικό αποκλειστικά από νομικούς Στο σημείο αυτό αξίζει να τονισθεί ότι κατά τα έτη 1922 1973 και 1990 έγιναν προσπάθειες να καταργηθούν τα στρατιωτικά δικαστήρια σε καιρό ειρήνης οι οποίες όμως δεν είχαν αποτέλεσμα Στα πρωτοβάθμια δικαστήρια της Ιταλίας συμμετέχουν δύο στρατιωτικοί δικαστές και ένας αξιωματικός ενώ στα δευτεροβάθμια τρεις στρατιωτικοί δικαστές και ένας αξιωματικός Στη Βρετανία ένα στρατιωτικό δικαστήριο μπορεί να είναι είτε περιφερειακό οπότε έχει στη σύνθεσή του τρεις αξιωματικούς και πρόεδρο ταγματάρχη ή αντισυνταγματάρχη είτε γενικό οπότε έχει στη σύνθεσή του τουλάχιστον πέντε αξιωματικούς και πρόεδρο συνταγματάρχη ή ταξίαρχο Οι συμμετέχοντες αυτοί αξιωματικοί δεν έχουν νομικές γνώσεις και αποφασίζουν για τα μη νομικά θέματα αφήνοντας την κρίση επί των νομικών θεμάτων στο διορισμένο από τον αρχαιότερο δικαστή της χώρας πολίτη δικαστικό 15 Στα πειθαρχικά και γενικά στρατιωτικά δικαστήρια του Καναδά συμμετέχουν τρεις ή πέντε αξιωματικοί αντίστοιχα και ένας στρατιωτικός δικηγόρος για παροχή νομικών πληροφοριών ο οποίος σε σοβαρότερες περιπτώσεις αναλαμβάνει ρόλο προέδρου Στην Πορτογαλία ναι μεν τα κοινά ποινικά δικαστήρια έχουν αρμοδιότητα να εκδικάζουν τα στρατιωτικά εγκλήματα αλλά υποχρεούνται από το Σύνταγμα να έχουν στη σύνθεσή τους στρατιωτικούς δικαστές Στα στρατιωτικά δικαστήρια του Βελγίου διορίζονται δικαστές της τακτικής δικαιοσύνης για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και στη σύνθεσή τους μετέχουν αξιωματικοί Τέλος στη Γαλλία παρά τα αρχικά σχέδια δε δημιουργήθηκαν στα κοινά ποινικά δικαστήρια ειδικά τμήματα για την εκδίκαση στρατιωτικών εγκλημάτων με αποτέλεσμα αυτή να ανατίθεται στους κοινούς δικαστές Αναφορικά με το θέμα της αρμοδιότητας των στρατιωτικών δικαστηρίων παρατηρείται γενικά ότι τα αυτά εκδικάζουν τα εγκλήματα που διέπραξαν πρόσωπα που είχαν τη στρατιωτική ιδιότητα Το κριτήριο αυτό που αναφέρεται στην ιδιότητα του κατηγορουμένου σέβονται απόλυτα μεταξύ άλλων οι νομοθεσίες του Ισραήλ του Καναδά της Ισπανίας και της Νότιας Κορέας Ειδικότερα στην Ισπανία από τα εν λόγω δικαστήρια ελέγχεται και η νομιμότητα επιβολής πειθαρχικών ποινών σε στρατιωτικούς ενώ στην Αργεντινή και στην Αμερική οι κληρωτοί υπάγονται τόσο στη δικαιοδοσία των στρατιωτικών δικαστηρίων για στρατιωτικά εγκλήματα που διέπραξαν όσο και των κοινών για εγκλήματα μη καθαρώς στρατιωτικού χαρακτήρα Στην Ολλανδία αντιθέτως τα στρατιωτικά δικαστήρια εκδικάζουν τα στρατιωτικά και τα κοινά εγκλήματα των στρατιωτικών Στη Γαλλία και τη Δανία από τα δικαστήρια αυτά εκδικάζονται τα στρατιωτικά και μη αδικήματα υπό την προϋπόθεση ότι διεπράχθησαν κατά την ενάσκηση των καθηκόντων ενώ ειδικότερα στη Δανία υπάρχει δυνατότητα να επιληφθούν και σε περίπτωση που ο τόπος τελέσεως είναι οποιαδήποτε στρατιωτική εγκατάσταση Αξίζει εν προκειμένω να τονισθούν τα ισχύοντα στην Πολωνία όπου στη δικαιοδοσία των στρατιωτικών δικαστηρίων της υπάγονται τόσο τα εγκλήματα που διαπράττουν οι στρατιωτικοί όσο και αυτά που διαπράττουν οι πολίτες που υπηρετούν σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις καθώς επίσης και αυτά που στρέφονται κατά σημαντικών πολιτικών και οικονομικών ενδιαφερόντων του κράτους άσχετα από το εάν έχουν τελεσθεί από στρατιωτικούς ή μη Στη Βρετανία μερικά από τα σοβαρότερα εγκλήματα όπως της ανθρωποκτονίας και της ληστείας εντάσσονταν ανέκαθεν στην αρμοδιότητα των κοινών ποινικών δικαστηρίων Επίσης κατ εξαίρεση τα στρατιωτικά αυτά δικαστήρια εκδικάζουν και υποθέσεις πολιτών όπως υπαλλήλων που συνοδεύουν στρατιωτικά τμήματα στο εξωτερικό Στην αρμοδιότητα των στρατιωτικών δικαστηρίων της Κίνας υπάγονται τόσο οι στρατιωτικοί όσο και οι πολίτες που αποτελούν μέλη των ενόπλων δυνάμεων για όλα τα εγκλήματα που διαπράττουν ενώ στη Ρουμανία τον Καναδά το Βέλγιο και την Ελβετία η σχετική αρμοδιότητα επί πολιτών είναι εξαιρετική και εκτείνεται μόνο σε καθορισμένα από το νόμο αδικήματα Στη Βραζιλία τα υπόψη δικαστήρια έχουν αρμοδιότητα εκδικάσεως των στρατιωτικών εγκλημάτων μόνο που στην έννοια του στρατιωτικού εγκλήματος υπάγονται τόσο αυτά που έχουν καθαρά στρατιωτικό χαρακτήρα όσο και εκείνα που όντας εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου αντλούν τον έμμεσο στρατιωτικό χαρακτήρα τους από το γεγονός ότι βάλλουν κατά της οργανώσεως συντηρήσεως τάξεως και των σκοπών των ενόπλων δυνάμεων Κατά συνέπεια είναι αυτονόητο ότι υπό την δεύτερη έννοια είναι δυνατό να διαπράξουν στρατιωτικά εγκλήματα και πολίτες οπότε οι σχετικές υποθέσεις τους θα εκδικασθούν από στρατιωτικά δικαστήρια Εξετάζοντας στο σημείο αυτό το θέμα της αρμοδιότητας σε περίπτωση συμμετοχής στρατιωτικών και ιδιωτών παρατηρούμε ότι στις νομοθεσίες των κρατών συναντώνται και οι τρεις δυνατές επιλογές Ειδικότερα στη Βουλγαρία η αρμοδιότητα των στρατιωτικών δικαστηρίων περιλαμβάνει και εγκλήματα που διέπραξαν από κοινού στρατιώτες με πολίτες στη Νότια Κορέα σε ανάλογες περιπτώσεις θα λάβουν χώρα χωριστές διαδικασίες ενώ τέλος στην Πολωνία τα στρατιωτικά δικαστήρια μπορούν να επιληφθούν είτε στο σύνολο των κατηγορουμένων είτε να χωρίσουν τις υποθέσεις Ι V Στρατιωτικοί δικαστές Η ιδιότητα των στρατιωτικών δικαστών ως αξιωματικών των ενόπλων δυνάμεων ή ανεξάρτητων δικαστών που απολαμβάνουν προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για το όλο οικοδόμημα της στρατιωτικής δικαιοσύνης Οι υπερασπιστές κάθε μιας από τις δύο ιδιότητες εκθέτουν τα δικά τους πλεονεκτήματα επιχειρώντας με συχνά πειστικό τρόπο να καταξιώσουν την άποψή τους Αναμφισβήτητα είναι γεγονός ότι ένα δικαστικό σώμα με στρατιωτική δομή και ιεραρχία βρίσκεται πλησιέστερα στις ένοπλες δυνάμεις μιας χώρας και τα μέλη του ως έχοντα την ιδιότητα του αξιωματικού έχουν αποκτήσει πρωτογενώς τις απαιτούμενες γνώσεις για ορθή κρίση επί των στρατιωτικών εγκλημάτων Τα μειονεκτήματα όμως του δικαστικού σώματος αυτής της μορφής έχουν να κάνουν με αυτή καθεαυτή την ιεραρχική δομή και υπηρεσιακή εξάρτηση των στρατιωτικών δικαστών από τη στρατιωτική και πολιτική ιεραρχία του υπουργείου άμυνας η οποία είναι καταρχάς ασυμβίβαστη με τη δικαστική

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=44&Itemid=33 (2016-02-17)
    Open archived version from archive

  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - Η εξέταση της νομιμότητας στρατιωτικής χρήσης των μη φονικών όπλων.(.pdf)
    Αρθρογραφία Επικοινωνία Επισκέπτες Online Έχουμε 2 επισκέπτες online Επισκέπτες Σήμερα 155 Χθές 143 Τρέχουσα Εβδομάδα 428 Τρέχων Μήνας 2008 Συνολικά 217508 Έμβλημα Αρχική ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ Η εξέταση της νομιμότητας στρατιωτικής χρήσης των μη φονικών όπλων pdf Η εξέταση της νομιμότητας στρατιωτικής χρήσης των μη φονικών όπλων pdf Η απαγόρευση χρήσης συγκεκριμένων μεθόδων μέσων εχθροπραξιών βάση τον υφισταμένων διεθνών κειμένων και τον γενικώς αναγνωρισμένων κανόνων του διεθνούς δικαίου κείμενο Ευγένιος Αρ Γιαρένη

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=43&Itemid=33 (2016-02-17)
    Open archived version from archive

  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - Η αντιμετώπιση των εγκλημάτων πολέμου (.pdf)
    online Επισκέπτες Σήμερα 155 Χθές 143 Τρέχουσα Εβδομάδα 428 Τρέχων Μήνας 2008 Συνολικά 217508 Έμβλημα Αρχική ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ Η αντιμετώπιση των εγκλημάτων πολέμου pdf Η αντιμετώπιση των εγκλημάτων πολέμου pdf Από τη Νυρεμβέργης και το Τόκιο στο Μόνιμο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=42&Itemid=33 (2016-02-17)
    Open archived version from archive

  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο και Δίκαιο Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων:
    έλαβε τουλάχιστον ρητά το ΕΔΔΑ αναφορικά με τη δυνατότητα ελέγχου παραβιάσεων των κανόνων του ΔΑΔ στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας του όσο για την περιοριστική ερμηνεία του όρου δικαιοδοσία του άρ 1 της ΕΣΔΑ που έχει ως συνέπεια την αδυναμία υπαγωγής υπό την κρίση του ενός τομέα κρατικής δράσης αυτού της στρατιωτικής δραστηριότητας εκτός των συνόρων του Συμβαλλομένου στην ΕΣΔΑ Κράτους από τη φύση του ιδιαίτερα σημαντικού και καθοριστικού για τη βλάβη ή διακινδύνευση εννόμων αγαθών και δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται από τις προβλέψεις της Σύμβασης Γιά το λόγο αυτό άλλωστε η απόφαση έτυχε έντονης κριτικής διεθνώς 5 συνισταμένης κυρίως στο ότι το ΕΔΔΑ οδηγήθηκε στην απόφαση αυτή από επιθυμία να λειτουργήσει ως ασπίδα για τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ και όχι για τ ανθρώπινα δικαιώματα Περαιτέρω καταλογίσθηκε στο ΕΔΔΑ η δημιουργία μιάς γκρίζας ζώνης αναφορικά με το ποιές περιστάσεις ενεργοποιούν την υποχρέωση των κρατών να μεριμνούν για την προστασία των κατοχυρωμένων από την ΕΣΔΑ δικαιωμάτων εκτός των ορίων της εδαφικής τους αρμοδιότητας Ενώ δηλαδή με την απόφασή του στην ιδιαίτερα γνωστή στη χώρα μας υπόθεση Λοϊζίδου κατά Τουρκίας 6 το ΕΔΔΑ έκρινε ότι η στρατιωτική κατοχή εδάφους άλλης χώρας εν προκειμένω της Τουρκίας επί του βορείου τμήματος της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας υποχρεώνει την κατέχουσα χώρα να διασφαλίζει των σεβασμό των προστατευομένων από τη σύμβαση δικαιωμάτων στο κατεχόμενο έδαφος δεν έπραξε το ίδιο στην περίπτωση των αεροπορικών βομβαρδισμών ακριβείας χωρών του ΝΑΤΟ στο έδαφος της πρ Γιουγκοσλαβίας με συνέπεια να δημιουργείται η εντύπωση ότι τα κράτη μπορούν να βομβαρδίζουν άλλα κράτη έχοντας προκαταβολικά εξασφαλισμένη ατιμωρησία τουλάχιστον σε επίπεδο περιφερειακών συστημάτων προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Επανερχόμενοι στο θέμα των σχέσεων του ΔΑΔ με το ΔΠΑΔ δεν μπορούμε παρά να σταθούμε ιδιαίτερα στην παράλειψη του ΕΔΔΑ να λάβει θέση επί του ισχυρισμού των προσφυγόντων ότι η προσφυγή τους ερείδεται όχι μόνον στις διατάξεις της ΕΣΔΑ αλλά και στις οικείες προβλέψεις του ΔΑΔ δεδομένου ότι όλα τα εναχθέντα κράτη αποτελούσαν Μέρη τόσο στις τέσσερις Συμβάσεις της Γενεύης του 1949 όσο και στο 1 ο Πρόσθετο σ αυτές Πρωτόκολλο του 1977 οι οποίες μάλιστα περιέχουν προβλέψεις που διαθέτουν status εθιμικού δικαίου Έτσι στο μέτρο που οι καταγγελλόμενες παραβιάσεις διέθεταν διττό χαρακτήρα συνιστούσαν δηλαδή παραβάσεις τόσο προστατευτικών κανόνων της ΕΣΔΑ όσο και διατάξεων του ΔΑΔ δεδομένου ότι ήταν απότοκες κατάστασης ένοπλης σύρραξης μήπως το γεγονός αυτό θα έπρεπε να οδηγήσει το δικαστήριο σε μια πιο ευέλικτη ερμηνεία του όρου δικαιοδοσία του αρ 1 της ΕΣΔΑ δεδομένου ότι σύμφωνα με το κοινό άρ 1 των Συμβάσεων της Γενεύης και του 1 ου Πρωτοκόλλου οι παραβιάσεις των διατάξεών τους πρέπει να διώκονται και να τιμωρούνται ανεξαρτήτως του τόπου τέλεσής τους Περαιτέρω η παράλειψη του ΕΔΔΑ να τοποθετηθεί σχετικά στο σκεπτικό της απόφασής του έλαβε χώρα επειδή αυτό θεωρήθηκε περιττό εν όψει της ήδη διαμορφωθείσας κρίσης σχετικά με την έλλειψη δικαιοδοσίας ή ήταν σκόπιμη και αν συμβαίνει το δεύτερο ποιοί ήταν οι λόγοι που υπαγόρευσαν τη στάση αυτή του Δικαστηρίου Έμμεσος αποκλεισμός της δικαιοδοσίας του να χρησιμοποιήσει τις προβλέψεις του ΔΑΔ ως αξιολογικό πρίσμα ή απροθυμία να υπεισέλθει η δικαιοδοτική κρίση σε ομόρους δικαιικούς τομείς προς αποφυγή τυχόν περιπλοκών εξωνομικής φύσης Β Η σχέση μεταξύ Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου ΔΑΔ και Δικαίου Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ΔΠΑΔ Παρ όλο που το ΔΑΔ και το ΔΠΑΔ διαφέρουν αναφορικά με τις πηγές προέλευσής τους και το πεδίο εφαρμογής τους δεν μπορεί ν αμφισβητηθεί ότι και οι δύο δικαιϊκοί αυτοί κλάδοι αποβλέπουν στον ίδιο αντικειμενικό σκοπό που δεν είναι άλλος από την προστασία των ανθρωπίνων υπάρξεων σε όλες τις περιστάσεις 7 Το κλασικό δημόσιο δίκαιο αναγνώριζε τη διάκριση μεταξύ δικαίου της ειρήνης και δικαίου του πολέμου Η υιοθέτηση όμως του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ το 1945 καθώς και η μετέπειτα θέσπιση των μειζόνων συνθηκών προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ΔΑΔ σχετικοποίησαν σε μεγάλο βαθμό την άκαμπτη αυτή διάκριση Η εξέλιξη αυτή δεν έτυχε οικουμενικής αποδοχής οι οπαδοί μάλιστα της περί σαφούς διαχωρισμού των δύο κλάδων θεωρίας απορρίπτουν την εφαρμογή των προβλέψεων του ΔΠΑΔ σε περιπτώσεις ένοπλης σύρραξης με το σκεπτικό ότι πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικούς κλάδους οι οποίοι δεν μπορούν να εφαρμόζονται ταυτόχρονα Με αφορμή μάλιστα την πρόσφατα εκδοθείσα συμβουλευτική γνώμη advisory opinion του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης αναφορικά με τις έννομες συνέπειες από την κατασκευή τείχους εκ μέρους του Ισραήλ στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη 8 διατυπώθηκε η άποψη ότι η δογματική σαφήνεια που τυγχάνει απαραίτητη για τον πληρέστερο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης δεν επιτυγχάνεται με την ταυτόχρονη και παράλληλη εφαρμογή περισσοτέρων του ενός δικαιϊκών κλάδων ούτε εξυπηρετείται από την παραδοχή ότι το ΔΑΔ και το ΔΠΑΔ αλληλοεπικαλύπτονται Περαιτέρω υποστηρίχθηκε ότι οι υποχρεώσεις που αναλαμβάνουν τα κράτη δια της κύρωσης ή προσχώρησής τους σε συμβάσεις προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων ουδόλως συνεπάγεται την αυτοδίκαιη εκ μέρους τους αποδοχή εφαρμογής αυτών σε συνθήκες ένοπλης σύρραξης και μάλιστα εκτός της εδαφικής τους επικράτειας ούτε μπορεί να συναχθεί πρόθεση εφαρμογής των κανόνων του ΔΠΑΔ είτε εκ παραλλήλου είτε κατ αποκλεισμό των διατάξεων του ΔΑΔ το οποίο ως lex specialis τυγχάνει εφαρμοστέο επί ενόπλων συρράξεων Τυχόν αποδοχή της αντίθετης εκδοχής θα οδηγούσε σε δύσβατη και αβέβαιη ατραπό αναφορικά με την συμμόρφωση των κρατών προς τους διεθνείς κανόνες Ακόμη περισσότερο η επιδίωξη μιάς δικαιοδοτικής επιβεβαίωσης της ευρύτερης εφαρμογής του ΔΠΑΔ σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης και στρατιωτικής κατοχής θα συνεισέφερε στη δημιουργία σύγχυσης παρά αποσαφήνισης με αυτονόητη συνέπεια την μεγέθυνση του χάσματος μεταξύ νομικής θεωρίας και τήρησης των υποχρεώσεων εκ μέρους των κρατών 9 Κάποιες από τις ανωτέρω επιφυλάξεις φαίνεται ν απηχεί και η θέση που εξέφραζε τουλάχιστον παλαιότερα η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού αναφορικά με τη σχέση ΔΑΔ και ΔΠΑΔ Συγκεκριμένα στην έκδοση Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο απαντήσεις στις ερωτήσεις σας στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αντ Σάκκουλα 2000 αναφέρεται κεφ 17 ότι το ΔΑΔ και το ΔΠΑΔ είναι συμπληρωματικά υπό την έννοια ότι και τα δύο επιζητούν να προστατεύσουν το άτομο παρ όλο που το κάνουν υπό διαφορετικές περιστάσεις και με διαφορετικούς τρόπους υπογράμμιση δική μας Στη συνέχεια ενώ γίνεται δεκτό ότι το ΔΠΑΔ προστατεύει τον άνθρωπο τόσο στον πόλεμο όσο και στην ειρήνη αναφέρεται ότι το ΔΑΔ ασχολείται κυρίως με την μεταχείριση ατόμων που έχουν πέσει στα χέρια αντιπάλου μέρους καθώς και με τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι εχθροπραξίες ενώ το ΔΠΑΔ με τον περιορισμό την εξουσίας του κράτους πάνω στα άτομα επιζητώντας ν αποτρέψει την αυθαίρετη συμπεριφορά Δεν είναι στόχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να ρυθμίσουν τους τρόπους με τους οποίους διεξάγονται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις υπογράμμιση δική μας Παρ όλα αυτά όμως από το περιεχόμενο της ομιλίας του Προέδρου της ICRC Jacob Kellenberger στην 27 η ετήσια Στρογγυλή Τράπεζα πάνω στα τρέχοντα προβλήματα του ΔΑΔ που έλαβε χώρα την 4 9 2003 προκύπτει ότι η θέση της ICRC αναφορικά με τη σχέση ΔΑΔ και ΔΠΑΔ κινείται σαφώς εντός ενός πλαισίου αποδοχής και προώθησης της επικουρικής αξιοποίησης των προβλέψεων του ΔΠΑΔ προς συμπλήρωση των αντιστοίχων του ΔΑΔ Βεβαίως αναγνωρίζεται ότι πολλές φορές ιδιαίτερα σε καταστάσεις όπου η ένταση της βίας και οι συνοδευτικές περιστάσεις καθιστούν δυσχερή την απόφανση αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ΔΑΔ η νομοθεσία δεν επαρκεί ώστε να δοθεί επαρκής καθοδήγηση ως προς το ποιό δίκαιο τυγχάνει εφαρμοστέο και ως τέτοιο παράδειγμα αναφέρεται η περίπτωση των διασυνοριακών μορφών άσκησης βίας ιδίως μετά τα γεγονότα της 11 9 2001 10 Για τον μελετητή και τον εφαρμοστή τόσο του ΔΑΔ όσο και του ΔΠΑΔ υπάρχουν αναμφίβολα περιπτώσεις όπου η αποτελεσματική και πλήρης ερμηνεία και εφαρμογή των κανόνων των δύο δικαιϊκών κλάδων προϋποθέτει την έστω υπόρρητη παραδοχή της αλληλεξάρτησης και αλληλοσυμπλήρωσής τους Ο Heintze 11 παραθέτει μια σειρά από χαρακτηριστικά παραδείγματα τα οποία καταδεικνύουν εναργώς την ανάγκη προσφυγής σε διατάξεις του ΔΠΑΔ για την ερμηνευτική συμπλήρωση των κανόνων του ΔΑΔ και αντίστροφα Συγκεκριμένα α Η ερμηνεία του όρου απάνθρωπη μεταχείριση inhuman treatment που απαντάται σε συμβάσεις του ΔΠΑΔ θα ήταν δύσκολο να ερμηνευτεί κατά τρόπο διάφορο από αυτόν που καθορίζεται στην 3 η Σύμβαση της Γενεύης που αφορά την μεταχείριση των αιχμαλώτων πολέμου 12 Αντιστρόφως η παρ 1δ του κοινού άρ 3 των Συμβάσεων της Γενεύης 13 θα ήταν κενή νοήματος εάν προσπαθούσε κανείς να την ερμηνεύσει χωρίς προσφυγή στους οικείους ορισμούς των κειμένων του ΔΠΑΔ β Το ΔΠΑΔ ενδυναμώνει τους κανόνες του ΔΑΔ παρέχοντας μια πλέον επακριβή διατύπωση των υποχρεώσεων των κρατών Έτσι οι υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρ 55 της 4 ης Σύμβασης της Γενεύης του 1949 και αφορούν την μέριμνα για την υγεία των πληθυσμών των κατεχομένων εδαφών θα πρέπει να ερμηνευθούν υπό το φως των αντιστοίχων προβλέψεων του Διεθνούς Συμφώνου για τα Οικονομικά Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα Περαιτέρω για την διάκριση του βιασμού ως μεθόδου διεξαγωγής πολέμου απαγορευμένης από το ΔΑΔ αναγκαία τυγχάνει η προσφυγή στις αντίστοιχες προβλέψεις της Σύμβασης του ΟΗΕ ενάντια στα Βασανιστήρια και τις Άλλες Μορφές Απάνθρωπης και Εξευτελιστικής Μεταχείρισης γ Το ΔΑΔ οδηγεί αναγκαστικά στην εφαρμογή κανόνων του ΔΠΑΔ καθορίζοντας για παράδειγμα τα καθήκοντα των κρατών αναφορικά με τα αγνοούμενα πρόσωπα Παρ όλο που οι εξαφανίσεις προσώπων συνιστούν μια ιδιαίτερα σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων η σχετική νομοθεσία αναφορικά με τις υποχρεώσεις των κρατών σ αυτές τις περιπτώσεις βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο Σε περιπτώσεις όμως ένοπλης σύρραξης η κατέχουσα Δύναμη υποχρεούται αρ 121 επ της 3 ης Σύμβασης και 136 και επ της 4 ης να παρέχει πληροφορίες για τα κρατούμενα πρόσωπα οι οποίες περιλαμβάνουν και τη γνωστοποίηση του θανάτου τους και τις πιθανές αιτίες καθώς και την αναζήτηση προσώπων των οποίων η τύχη αγνοείται Η αξιοποίηση των προβλέψεων του ΔΑΔ στο πλαίσιο της νομολογίας του ΕΔΔΑ Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα Το άρ 15 της ΕΣΔΑ ρητά αναγνωρίζει το δικαίωμα των Κρατών Μερών να προβαίνουν σε περιόδους πολέμου ή άλλης κατάστασης ανάγκης που απειλεί την ζωή του έθνους στη λήψη μέτρων που παρεκκλίνουν από τις υποχρεώσεις που καθορίζονται από τη Σύμβαση υπό την προϋπόθεση όμως ότι αυτά δεν είναι ασύμβατα με τις λοιπές υποχρεώσεις τους κατά το διεθνές δίκαιο Κατά συνέπεια οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τις προβλέψεις των κειμένων του ΔΑΔ πρέπει και στην παραπάνω περίπτωση να τηρούνται Κατά την εκδίκαση της διακρατικής προσφυγής της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας εναντίον του Ηνωμένου Βασιλείου το ΕΔΔΑ ασχολήθηκε με το κατά πόσο οι παρεκκλίσεις από τις προβλέψεις της ΕΣΔΑ που υιοθετήθηκαν από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου στο πλαίσιο θέσπισης και θέσης σε εφαρμογή έκτακτου νομοθετικού καθεστώτος για την αντιμετώπιση της κατάστασης στην Β Ιρλανδία μπορούσαν να θεωρηθούν συμβατές με τα προβλεπόμενα στο ανωτέρω άρθρο της ΕΣΔΑ Η προσφεύγουσα κυβέρνηση της Ιρλανδίας έθεσε ζήτημα συμβατότητας της νομοθεσίας αυτής με τις προβλέψεις των Συμβάσεων της Γενεύης Το ΕΔΔΑ δεν απέκλεισε τη δυνατότητα εξέτασης της προσφυγής υπό το πρίσμα αυτό πλην όμως απεφάνθη ότι από τα στοιχεία που έθεσε υπόψη του η ιρλανδική κυβέρνηση δεν μπορούσε να συναχθεί ότι η κυβέρνηση του Η Β παρέβη τις απορρέουσες από το ΔΑΔ υποχρεώσεις της καθ οιονδήποτε τρόπο 14 Tο ανωτέρω παράδειγμα παρά την απορριπτική επί της ουσίας θέση του ΕΔΔΑ καταδεικνύει ότι η αναφορά στο ΔΑΔ είναι επιτρεπτή στο πλαίσιο εφαρμογής των προβλέψεων της ΕΣΔΑ Η μετέπειτα νομολογιακή πρακτική πάντως αποτυπώνει μια μάλλον διστακτική στάση του ΕΔΔΑ και της ήδη καταργηθείσας με το 11 ο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ως προς την υιοθέτηση μιάς σαφούς θέσης πάνω στο ζήτημα 15 Έτσι κατά την εκδίκαση της προσφυγής Λοϊζίδου κατά Τουρκίας 16 το ΕΔΔΑ δεν προέβη στην εφαρμογή των προβλέψεων του ΔΑΔ και ιδίως της 4 ης Σύμβασης της Γενεύης Περί Προστασίας των Πολιτών εν Καιρώ Πολέμου παρ όλο που η υπόθεση αφορούσε παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγκεκριμένα του προστατευομένου από το άρ 1 του 1 ου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ δικαιώματος στην ειρηνική απόλαυση της περιουσίας Αν και το Δικαστήριο απεφάνθη τελικά υπέρ της προσφεύγουσας απέφυγε να τοποθετηθεί ως προς το αν η λεγόμενη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου αποτελούσε κατεχόμενο από την Τουρκία έδαφος επί του οποίου τυγχάνει εφαρμοστέο το ΔΑΔ Το γεγονός αυτό πάντως δεν εμπόδισε το Δικαστήριο ν αναφερθεί στην υπ αρ S 550 1984 απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ η οποία πραγματοποιεί ρητή αναφορά σε κατεχόμενο τμήμα της Δημοκρατίας της Κύπρου Στο πλαίσιο της διαφωνούσας γνώμης του ο Δικαστής Petiti υποστηρίζοντας μια ολιστική προσέγγιση πάνω στο ζήτημα της εξέτασης την συνδρομής των προϋποθέσεων της δικαιοδοσίας δήλωσε χαρακτηριστικά ότι μια συνολική αξιολόγηση της όλης κατάστασης θα καθιστούσε εφικτό τον έλεγχο των κριτηρίων βάσει των οποίων ο ΟΗΕ έχει αναλύσει το πρόβλημα τόσο της αναγνώρισης ή μη της βόρειας Κύπρου ως κράτους όσο και τα προβλήματα που απορρέουν από την εφαρμογή του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών κατοχή προσάρτηση εδαφική εφαρμογή των Συμβάσεων της Γενεύης στην βόρεια Κύπρο άσκηση διεθνών σχέσεων μετάφραση δική μας Εν κατακλείδι η συγκεκριμένη απόφαση χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι οι δικαστές για λόγους που προφανώς μπορούν να συναχθούν αν ληφθεί υπόψη η περιπετειώδης εξέλιξη της υλοποίησης της απόφασης αυτής από την Τουρκία στο πλαίσιο των υποχρεώσεών της ως μέλους του Συμβουλίου της Ευρώπης και Συμβαλλομένου Μέρους στην ΕΣΔΑ απέφυγαν να τοποθετηθούν ως προς το ακριβές status από άποψη διεθνούς δικαίου της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου Παρ όλο που το ΕΔΔΑ επισήμανε όπως και στην προαναφερθείσα υπόθεση Βancovic και λοιπών κατά χωρών μελών του ΝΑΤΟ ότι η ΕΣΔΑ θα πρέπει να ερμηνεύεται με την αξιοποίηση των ερμηνευτικών κανόνων που καθορίζονται στις οικείες διατάξεις της Σύμβασης της Βιέννης του 1969 για το Δίκαιο των Συνθηκών στο άρ 31 παρ 3 εδ γ της οποίας υποδεικνύεται η λήψη υπόψη στο πλαίσιο της ερμηνευτικής διαδικασίας όλων των σχετικών εκείνων κανόνων του διεθνούς δικαίου που τυγχάνουν εφαρμοστέοι μεταξύ των μερών αυτό απέσχε από την εφαρμογή των προβλέψεων του ΔΑΔ αντ αυτού το Δικαστήριο περιόρισε την απόφανσή του μόνον στο κατά πόσο η Τουρκία και όχι η υποτελής τοπική διοίκηση subordinate local administration κατά την χαρακτηριστική ορολογία του ΕΔΔΑ δηλαδή η κυβέρνηση του ψευδοκράτους της Βόρειας Κύπρου τύγχανε υπαίτια για την παραβίαση των δικαιωμάτων της προσφεύγουσας σύμφωνα με το άρ 1 του 1 ου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ αναφορικά με την παρακώλυση απόλαυσης της ιδιοκτησίας της στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου Κατ αυτόν τον τρόπο το ζήτημα που προβλήθηκε από την προσφεύγουσα δηλαδή κατά πόσο η τοπική διοίκηση ήταν παράνομη κατά το διεθνές δίκαιο καθώς και αυτό της παράνομης χρήσης στρατιωτικής βίας εκ μέρους των τουρκικών δυνάμεων κατοχής ζητήματα που άπτονται ευθέως του Δικαίου της Κατοχής 4 η Σύμβαση της Γενεύης και 1 ο Πρόσθετο σ αυτές Πρωτόκολλο δεν εξετάσθηκαν τελικά από το ΕΔΔΑ Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στις κατοικούμενες από κουρδικούς πληθυσμούς περιοχές της Τουρκίας έχουν προκαλέσει πολυάριθμα θύματα μεταξύ του αμάχου πληθυσμού καθώς και εκτεταμένη καταστροφή περιουσιών με αποτέλεσμα την υποβολή ενός ιδιαίτερα μεγάλου αριθμού προσφυγών ενώπιον του ΕΔΔΑ σε βάρος της Τουρκίας Στην υπόθεση Ergi κατά Τουρκίας 17 τέθηκε ενώπιον της κρίσης του Δικαστηρίου η περίπτωση του μη σκοπούμενου θανάτου μιας αμέτοχης γυναίκας στη διάρκεια μιας στρατιωτικής επιχείρησης του τουρκικού στρατού κατά ανταρτών Το ΕΔΔΑ απεφάνθη ότι το τουρκικό κράτος απέτυχε να λάβει κάθε δυνατή προφύλαξη ως προς τα μέσα και τις μεθόδους διεξαγωγής των στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον των ανταρτικών ομάδων κατά τρόπο ώστε ν αποφύγει ή έστω να ελαχιστοποιήσει την παράπλευρη απώλεια της ζωής αθώων πολιτών Αυτό που πρέπει ιδιαίτερα να προσεχθεί είναι το γεγονός ότι στο πλαίσιο της ανάλυσης του παραβιασθέντος και προστατευομένου από το άρ 2 της ΕΣΔΑ δικαιώματος στη ζωή το Δικαστήριο χρησιμοποίησε ορολογία που απαντάται στα κείμενα του ΔΑΔ όπως άμαχος πληθυσμός και παρεπόμενες της ζημίας παράπλευρες απώλειες 18 Από το σκεπτικό του Δικαστηρίου στην παραπάνω υπόθεση μπορούν να συναχθούν τα ακόλουθα ιδιαίτερα σημαντικά συμπεράσματα Πρώτον ότι τυγχάνει επιτρεπτή αλλά και αναγκαία η ταυτόχρονη εφαρμογή τόσο μιας Σύμβασης προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσο και του ΔΑΔ 1 Ο Πρωτόκολλο Δεύτερον ότι επιρρωνύεται η άποψη που εξέφρασε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στην υπόθεση κατασκευής τείχους εκ μέρους του Ισραήλ στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη όσο και σε αυτή που αφορούσε τη νομιμότητα ή μη της απειλής χρήσης πυρηνικών όπλων 19 ότι δηλαδή το ΔΑΔ τυγχάνει lex specialis και γι αυτό εφαρμόζεται πρωτίστως όταν πρόκειται για καταστάσεις ένοπλης σύρραξης Με άλλα λόγια τόσο το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης όσο και το ΕΔΔΑ στο πλαίσιο ελέγχου της νομιμότητας του πρώτου της χρήσης πυρηνικών όπλων και του δευτέρου των όπλων αλλά και των μεθόδων διεξαγωγής των εχθροπραξιών χρειάστηκε ν αξιοποιήσουν για την εκφορά της τελικής δικαιοδοτικής τους κρίσης τόσο τις προβλέψεις του ΔΠΑΔ όσο και αυτές του ΔΑΔ Σε μια άλλη υπόθεση σε βάρος της Τουρκίας 20 που αφορούσε τον φόνο διαδηλωτή από πυρά που εκτοξεύθηκαν από άρμα μάχης το ΕΔΔΑ κλήθηκε να εξετάσει κατά πόσο η χρήση βίας υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις ήταν συμβατή με το άρ 2 παρ 2γ της ΕΣΔΑ σύμφωνα με το οποίο η αφαίρεση της ζωής προσώπου δεν θα μπορεί να θεωρηθεί ότι επήλθε κατά παράβαση της πρόβλεψης της παρ 1 του ίδιου άρθρου όταν αυτή συνιστά αποτέλεσμα νόμιμης χρήσης βίας που τυγχάνει απολύτως απαραίτητη στο πλαίσιο νόμιμης δράσης με σκοπό την καταστολή βίαιης κινητοποίησης ή εξέγερσης Το Δικαστήριο απεφάνθη ότι η χρήση βίας θα πρέπει να τυγχάνει ανάλογη με τον επιδιωκόμενο σκοπό και τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν Στην υπό κρίση υπόθεση οι στρατιωτικές δυνάμεις δεν είχαν εκτιμήσει ορθά τις παραμέτρους της κατάστασης και προέβησαν σε χρήση πολεμικών όπλων παρ όλο που ήταν εξοπλισμένες με τα κατάλληλα μέσα εκτοξευτήρες ύδατος προστατευτικές ασπίδες ελαστικές σφαίρες και δακρυγόνα αέρια για την αντιμετώπιση των διαδηλωτών Έτσι η μαζική χρήση πολεμικών όπλων που κατέληξε στον θανάσιμο τραυματισμό του υιού του προσφυγόντος κρίθηκε ότι δεν τύγχανε απολύτως απαραίτητη για την καταστολή της διαδήλωσης σύμφωνα με την έννοια της προαναφερθείσας διάταξης της ΕΣΔΑ και γι αυτό το λόγο η Τουρκία κρίθηκε υπαίτια για παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή Οπως στην υπόθεση Εrgi έτσι και στην παρούσα ανιχνεύεται ευχερώς η αναγωγή του Δικαστηρίου σε αξιολογικές σταθμίσεις απορρέουσες από το ΔΑΔ Γ Συμπεράσματα Οι ρίζες του δικαίου του πολέμου ανιχνεύονται ήδη στην αρχαιότητα Η εξέλιξή του οφείλεται κυρίως στους πολέμους μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών κωδικοποιούμενο σταδιακά από την εποχή των Μεσαιωνικών Χρόνων Το ΔΠΑΔ που αποσκοπεί κυρίως στον καθορισμό των ορίων άσκησης της κρατικής εξουσίας απέναντι στο άτομο αποτέλεσε τμήμα του δημοσίου διεθνούς δικαίου μετά τον 2 ο Παγκόσμιο Πόλεμο υπό την επίδραση και των ωμοτήτων που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκειά του 21 Συνεπώς το ερώτημα σχετικά με την αμοιβαία σχέση τους αναφύεται το πρώτον περί τα τέλη της δεκαετίας του 1940 και προσλαμβάνει επιτακτική σημασία εξαιτίας τόσο της δημιουργίας διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων για τον έλεγχο της εφαρμογής

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=38&Itemid=33 (2016-02-17)
    Open archived version from archive

  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - Περί του τρόπου εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 74 του 3421/05
    του αρμοδίου Εισαγγελέα Περαιτέρω από το όλο περιεχόμενο της διάταξης του αρ 315 ΚΠΔ συνάγεται ότι ο νομοθέτης έχει καταστήσει το δικαστικό συμβούλιο ως το αποκλειστικό όργανο που διαθέτει την αρμοδιότητα να αποφαίνεται σχετικά με την τύχη της προσωρινής ή μη κράτησης του κατηγορουμένου αλλά και κατ ανάλογο εφαρμογή αυτού και για την τύχη των τεθέντων περιοριστικών όρων μέχρι την οριστική εκδίκαση της κατηγορίας ακόμη και αν λαμβάνει χώρα παραπομπή του κατηγορουμένου με απευθείας κλήση μετά την περάτωση της κύριας ανάκρισης κατ αρ 308 παρ 3 ΚΠΔ ΠλΘεσ 646 1962 ΠΧρ ΙΒ σ 451 Συνεπώς θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι η κατάργηση της διάταξης του βουλεύματος που διατάσσει τη διατήρηση της ισχύος του εκδοθέντος ανακριτικού εντάλματος σύλληψης και την προσωρινή κράτηση του τυχόν συλληφθέντος μόνο με νεώτερο βούλευμα του αρμοδίου Δικαστικού Συμβουλίου μπορεί εγκύρως να χωρήσει Με δεδομένη την ανωτέρω παραδοχή τίθεται το ερώτημα με ποια ειδικότερη διαδικασία δύναται το Συμβούλιο να επιληφθεί εκ νέου της υπόθεσης για την οποία έχει ήδη εκδώσει οριστικό βούλευμα για την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο και μόνον ως προς το κεφάλαιο της τύχης του εκδοθέντος εντάλματος σύλληψης Κατά τη γνώμη μας από τις διατάξεις του ΚΠΔ και του ΣΠΚ δεν παρέχεται άλλη δικονομική δυνατότητα πλην της διερεύνησης της συνδρομής ή μη των προϋποθέσεων εφαρμογής του άρ 548 ΚΠΔ σύμφωνα με την οποία Η προπαρασκευαστική απόφαση εκτελείται μόλις απαγγελθεί Το δικαστήριο μπορεί πάντοτε ν ανακαλεί αυτές τις αποφάσεις του Γίνεται δεκτό Κονταξής COMMENTAR ΚΠΔ 1985 σ 1675 ΑΠ 755 81 ότι στην έννοια της απόφασης κατά την ανωτέρω διάταξη περιλαμβάνεται και το βούλευμα Ως προς τον χαρακτήρα μιάς απόφασης ή ενός βουλεύματος ως προπαρασκευαστικής λεκτέα τα ακόλουθα Σύμφωνα με την ερμηνεία της Αναθεωρητικής Επιτροπής του ΚΠΔ συνεδρίαση 3 ης Νοεμβρίου 1939 Πρακτικά β σ 107 το δικαστήριο μπορεί πάντα ν ανακαλεί όχι όλες τις προπαρασκευαστικές αποφάσεις αλλά εκείνες που δεν επιλύουν οριστικά αναφυέν ζήτημα σχετιζόμενο με την κατηγορία οι οποίες προπαρασκευάζουν απλά την τελική κρίση και απόφανση όπως αυτές που διατάζουν νέες αποδείξεις ή την αναβολή της δίκης κλπ έτσι και Μπουρόπουλος Β σ 35 Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι κατά τη διάρκεια της ποινικής δίκης περιλαμβανομένης στην έννοια της τελευταίας και της προδικασίας είναι δυνατόν να εκδοθούν περισσότερες δικαστικές αποφάσεις δια των οποίων πριν από την τελειωτική κρίση του δικαστηρίου επί της ουσίας της κατηγορίας επιλύονται διάφορα παρεμπίπτοντα ζητήματα προς διευκόλυνση και πρόοδο της διαδικασίας και προς προπαρασκευή της τελειωτικής κρίσης και απόφασης επί της κατηγορίας Περιπτωσιολογικά έχουν κριθεί ως προπαρασκευαστικές ή παρεμπίπτουσες οι αποφάσεις που απορρίπτουν την ένσταση παραγραφής ή την ένσταση δεδικασμένου ΕφΝαυπλίου 6 83 ΠΧρ ΛΔ σ 623 η διατάσσουσα αναβολή της δίκης η απορρίπτουσα αίτηση αναβολής η αποφανθείσα επί ακυρότητας πράξεων της προδικασίας επί ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος βλ ΤρΠλημΠειρ 5819 02 ΠοινΔικ 2003 σ 48 επ κλπ Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι με δεδομένη τη μη θέσπιση από το νομοθέτη περιοριστικού καταλόγου αποφάσεων και βουλευμάτων που θα πρέπει να θεωρούνται ως προπαρασκευαστικές στην ως άνω κατηγορία δύναται να υπαχθεί οποιαδήποτε απόφαση ή βούλευμα το οποίο δεν επιλύει

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=37&Itemid=33 (2016-02-17)
    Open archived version from archive

  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
    δικαιωμάτ INCENDIARY WEAPONS ΑND INTERNATIONAL LAW ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΔΙΚΤΥΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ Η δυνατότητα επιβολής ποινής λιπομαρτυρίας από το Στρατοδικείο σε ιδιώτη μάρτυρα ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΕ ΔΙΚΑΙΗ ΔΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΗ ΧΡΗΣΗΣ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΩΝ MILITARY JURISDICTION AND INTERNATIONAL LAW INTERNATIONAL COMMISSION OF JURISTS STUDY ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟΣ ΔΟΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΓΙΑΝΝΙΚΟΣ MILITARY JUSTICE IN GREECE HISTORICAL EVOLUTION CONTEMPORARY INSTITUTIONAL DEVELOPMENTS AND FUTURE THE PROSECUTION AND PUNISHMENT OF CRIMES AGAINST HUMANITY SOME RECENT THEORETICAL AND JURIDICAL DEV Humanitarian Intervention Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΔΔΑ ΟΙ ΤΑΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΔΙΩΞΗΣ Ποινική ευθύνη για την κατάρριψη επιβατηγού αεροσκάφους που έχει καταληφθεί από τρομοκράτες ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Η ΑΛΛΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Η μη αναγραφή του άρθρου 15 ΠΚ επί του κλητηρίου θεσπίσματος Η αλληλεπίδραση μεταξύ Δικαίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου Η συμφωνία των διατάξεων του ΣΠΚ που αφορούν τους αιχμαλώτους πολέμου και τους αμάχους Η προστασία του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος σε περίπτωση ενόπλων συρράξεων Επισκόπηση των διεθνών τάσεων στο χώρο της Στρατιωτικής Δικαιοσύνης The International Legal Status of the Aegean Ο Εναέριος Πόλεμος και οι Διεθνείς Κανόνες για τη ρύθμισή του Έρευνα και διάσωση στο Αιγαίο Search and Rescue SAR Η ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ Ρυμούλκηση στο Αιγαίο Κανονισμός 3577 92 ΕΕ Οι συνέπειες άρσης της γενικής επιστράτευσης Κύρωση του 13ου Πρωτοκόλλου στην ΕΣΔΑ και ΣΠΚ Η Δίκη ενώπιον του Διεθνούς Στρατιωτικού Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης pdf Γενική Επιστράτευση και Νόμοι Προσωρινής lσχύoς pdf Στρατιωτικό Ποινικό Δίκαιο Δυνατότητες Διάδοσης και Εφαρμογής του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου H ποινική δωσιδικία των Δικαστικών Λειτουργών του Δικαστικού Σώματος των Ενόπλων Δυνάμεων pdf Η ανυποταξία στρατιωτικού διοικητή σε πολιτική αρχή σύμφωνα με το άρθρο 260 ΠΚ pdf Τα μέλη του Δικαστικού Σώματος των Ενόπλων Δυνάμεων και η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης στη Χώρα μας Η προβληματική της αναγκαιότητας και αποτελεσματικότητας του θεσμού

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=category§ionid=9&id=18&Itemid=33&limit= (2016-02-17)
    Open archived version from archive

  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - Ανακοίνωση της 11-11-2015
    Νομοθεσία Επιλογές από την Νομολογία Αρθρογραφία Επικοινωνία Επισκέπτες Online Έχουμε 2 επισκέπτες online Επισκέπτες Σήμερα 156 Χθές 143 Τρέχουσα Εβδομάδα 429 Τρέχων Μήνας 2009 Συνολικά 217509 Έμβλημα Αρχική ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Ανακοίνωση της 11 11 2015 Ανακοίνωση της 11 11 2015 Συνάντηση

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=169&Itemid=31 (2016-02-17)
    Open archived version from archive

  • Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Στρατιωτικής Δικαιοσύνης - Απάντηση στην από 7-10-2015 επιστολή του Αντιναυάρχου (ε.α.) κ. Ν. Κρυονερίτη
    Χθές 143 Τρέχουσα Εβδομάδα 429 Τρέχων Μήνας 2009 Συνολικά 217509 Έμβλημα Αρχική ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Απάντηση στην από 7 10 2015 επιστολή του Αντιναυάρχου ε α κ Ν Κρυονερίτη Απάντηση στην από 7 10 2015 επιστολή του Αντιναυάρχου ε α κ Ν

    Original URL path: http://www.militaryjustice.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=168&Itemid=31 (2016-02-17)
    Open archived version from archive



  •