archive-gr.com » GR » F » FANTASTIKOSORIZONTAS.GR

Total: 364

Choose link from "Titles, links and description words view":

Or switch to "Titles and links view".
  • Κώστας Βουλαζέρης - φανταστική λογοτεχνία, επιστημονική φαντασία, μαγικός ρεαλισμός, περιπέτεια - δωρεάν βιβλία, μυθιστορήματα και διηγήματα
    χαρακτήρες βλέπουν από απόσταση μια έκρηξη ένα πελώριο μανιτάρι φωτιάς και καπνού να καταστρέφει τη μεγαλύτερη πόλη του κόσμου τους τη Windwir κέντρο γνώσης διαφωτισμού και αρχαίας σοφίας Το σκηνικό είναι σχετικά κλασικό για fantasy αρχαϊκός κόσμος και τα λοιπά Όμως σε αυτόν τον αρχαϊκό κόσμο υπάρχουν ρομπότ που κινούνται με κάποια μυστηριώδη δύναμη και ακολουθούν πολύ συγκεκριμένο προγραμματισμό Σε αυτόν τον αρχαϊκό κόσμο στη θαυμαστή και τώρα πλέον κατεστραμμένη πόλη της Windwir υπήρχαν πολλά άλλα παρόμοια τεχνολογικά θαύματα Και επίσης κάποτε ένας μάγος είχε πάει στο φεγγάρι και είχε χτίσει εκεί έναν πύργο τον οποίο ορισμένες φορές μπορείς να δεις τις νύχτες Όχι κι άσχημα για ένα κλασικό fantasy σκηνικό Εκείνο που δε μου άρεσε λιγάκι είναι η γεωγραφία του Ο χάρτης είναι στη φάση από εδώ απλώνονται τα Δάση από εδώ είναι η Θάλασσα και οι Ακτές εδώ είναι οι Πεδιάδες εδώ οι Σκοτεινοί Βάλτοι και εδώ τα Παγερά Βουνά Κάπως κλισέ που μοιάζει να έχει βγει από το στερεοτυπικό fantasyland Ωστόσο ο συγγραφέας καταφέρνει να προσπεράσει αυτό το εμπόδιο και να κάνει τα πράγματα πολύ ενδιαφέροντα Η πολιτική δεν είναι καθόλου στερεοτυπική αλλά περίπλοκη και λαβυρινθώδης Δεν κινείται στα πλαίσια θα πάρεις το Σπαθί θα σκοτώσεις τον Κακό Άρχοντα και θα μας Σώσεις Όλους Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις στον κόσμο του Lamentation Και αν σκεφτεί κανείς ότι αυτό είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Ken Scholes παρότι έχει βέβαια γράψει πολλά διηγήματα δεν τα έχει καταφέρει καθόλου άσχημα Κάποια μειονεκτήματα ωστόσο υπάρχουν κατά τη γνώμη μου Οι χαρακτήρες αν και είναι όλοι ενδιαφέροντες και καθόλου βαρετοί νομίζω ότι θα μπορούσαν να ήταν πολύ πιο ζωντανοί Ορισμένες φορές μου δόθηκε η εντύπωση ότι η αλληλεπίδραση μεταξύ τους ήταν βεβιασμένη σαν να μην κυλούσε φυσικά Επίσης κάποια σημεία της πλοκής ήταν λίγο απότομα Δεν αισθάνθηκα η αφήγηση να με εγκλιματίζει

    Original URL path: http://fantastikosorizontas.gr/kostasvoulazeris/bookrev.php?ID=lamentation (2016-02-18)
    Open archived version from archive


  • Κώστας Βουλαζέρης - φανταστική λογοτεχνία, επιστημονική φαντασία, μαγικός ρεαλισμός, περιπέτεια - δωρεάν βιβλία, μυθιστορήματα και διηγήματα
    καλός στη βοτανολογία όσο η αδελφή του Η Αρετή είχε προσπαθήσει να σκαρφαλώσει τον βράχο αλλά δεν τα είχε καταφέρει Γιατί Επειδή το κόμμα είναι το πιο αδύναμο σημείο στίξης που υπάρχει Γι αυτό Βγάλτε το κόμμα από εκείνο το πρώτο πρώτο παράδειγμα Ο Νικόμαχος εδώ και ώρα είχε πάψει να μιλά το θέμα δεν τον ενδιέφερε πλέον Η πρόταση παύει να βγάζει νόημα Είναι προφανές ότι χρειάζεται κάτι εκεί ανάμεσα στο να μιλά και στο το θέμα Και αυτό το κάτι είναι η άνω τελεία Ο Νικόμαχος εδώ και ώρα είχε πάψει να μιλά 0183 το θέμα δεν τον ενδιέφερε πλέον Με απλή λογική σκέψη το σημείο στίξης που διαχωρίζει το βέβαια σε αυτή την πρόταση Ο Νικόμαχος βέβαια δεν ήταν τόσο καλός στη βοτανολογία όσο η αδελφή του και που μπαίνει πριν από το αλλά σε αυτή την πρόταση Η Αρετή είχε προσπαθήσει να σκαρφαλώσει τον βράχο αλλά δεν τα είχε καταφέρει δεν είναι δυνατόν να διαχωρίζει τις δύο προτάσεις σε αυτό το παράδειγμα Ο Νικόμαχος εδώ και ώρα είχε πάψει να μιλά στίξη το θέμα δεν τον ενδιέφερε πλέον Χρειαζόμαστε κάτι ισχυρότερο ως στίξη Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι καταχρηστικά δεν πειράζει να χρησιμοποιήσεις το κόμμα εκεί Πράγματι Καταχρηστικά όμως Δεν είναι η σωστή του χρήση αυτή Κάποιος άλλος μπορεί να θέλει να χρησιμοποιεί τα κόμματα μόνο για πιο σοβαρό διαχωρισμό ουσιαστικά αντικαθιστώντας με αυτά τις άνω τελείες Και πάλι θα μπορούσε να το κάνει αλλά μόνο αν δεν χρησιμοποιεί τα κόμματα για όλες εκείνες τις άλλες μικροδουλειές Γιατί αν αποφασίσεις να βάζεις κόμματα εκεί που πρέπει να βάζεις άνω τελειές δεν μπορείς να βάζεις και το βέβαια ανάμεσα σε κόμματα για παράδειγμα Ο ίδιος συγγραφέα που γράφει αυτό Ο Νικόμαχος εδώ και ώρα είχε πάψει να μιλά το θέμα δεν τον ενδιέφερε πλέον δεν είναι

    Original URL path: http://fantastikosorizontas.gr/kostasvoulazeris/th.php?ID=perigrafis_paranoisi (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Κώστας Βουλαζέρης - φανταστική λογοτεχνία, επιστημονική φαντασία, μαγικός ρεαλισμός, περιπέτεια - δωρεάν βιβλία, μυθιστορήματα και διηγήματα
    Τόσο πολύ σουρεαλισμό δεν τον σηκώνω Σκοπεύω να το συνεχίσω κάποια στιγμή γιατί μου άρεσε το θέμα Παρεμπιπτόντως το προηγούμενο βιβλίο της που διάβασα το In The Cities of Coin And Spice ήταν εξαιρετικό και κάτι που θα πρότεινα στον καθένα Spiritwalk του Charles de Lint Αυτό είναι ένα βιβλίο που περιλαμβάνει τρεις συνδεόμενες ιστορίες οι οποίες βασίζονται σε μυστικιστικές και πνευματιστικές παραδώσεις Η πρώτη και η δεύτερη ιστορία μού άρεσαν Η τρίτη ήταν τόσο γλυκανάλατη που δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε ακριβώς Δεν ήταν κακή αλλά απλά δεν ήταν για μένα Our Lady of Darkness του Fritz Leiber Αυτό είναι το βιβλίο απ όπου λέγεται ότι ξεκίνησε το Megapolisomancy Είχα την περιέργεια να το διαβάσω και το διάβασα Απορούσα τι το τόσο περίεργο θα έβρισκα εδώ Τελικά ήταν ένα πολύ καλό urban fantasy που κινείται στα σύνορα της αντίληψης του υπαρκτού και του μη υπαρκτού του φανταστικού και του πραγματικού Το σκηνικό θυμίζει Lovecraft ώς ένα σημείο Η πλοκή κινείται νωχελικά Ποτέ δεν μπορείς να μαντέψεις τι ακριβώς θα γίνει Το τέλος είναι υπέροχο Δεν είναι ένα βιβλίο για όλους αλλά αν τύχει να είσαι από αυτούς που τους αρέσει θα το απολαύσεις πολύ Γενικώς είναι ένα βιβλίο που ή θα το λατρέψεις ή θα το μισήσεις Prisoner of the Ironsea Tower της Sarah Ash Πριν από κάποια χρόνια είχα διαβάσει το Lord of Snow and Shadows το πρώτο βιβλίο της τριλογίας The Tears of Artamon Το είχα βρει καλό Δεν είναι κάτι πολύ βαρύ αλλά δεν είναι καθόλου βαρετό και έχει κάμποσες έξυπνες ιδέες σε ρωσικό σκηνικό χωρίς φυσικά να είναι η πραγματική Ρωσία Δεν διάβασα αμέσως τα επόμενα δύο βιβλία επειδή δεν έτυχε 0183 άλλα βιβλία μπήκαν στη μέση που ήθελα περισσότερο να τα διαβάσω Τώρα διάβασα το δεύτερο και ήταν κι αυτό καλό όπως και το πρώτο 0183 ίσως και καλύτερο Σε κανένα σημείο δεν βαρέθηκα Ήταν ένα ωραίο ανάγνωσμα για την παραλία Καλογραμμένοι χαρακτήρες όμορφη πλοκή ενδιαφέρον κόσμος Children of the Serpent Gate της Sarah Ash Το τρίτο βιβλίο της τριλογίας The Tears of Artamon Δεν είναι άσχημο αλλά δεν μου άρεσε τόσο όσο το πρώτο και το δεύτερο Η πλοκή μού φάνηκε κάπως βεβιασμένη οι χαρακτήρες δεν είχαν περιθώριο να εξελιχτούν όπως έπρεπε και η έκταση που πήραν κάποια πράγματα μέσα στο βιβλίο νομίζω ότι χάλασε παρά βελτίωσε την ατμόσφαιρα Επίσης ο διάλογος μού φάνηκε ότι χειροτέρεψε για κάποιο λόγο Το τέλος μέτριο Γενικά όχι άσχημο αλλά μπορούσε να ήταν και πολύ καλύτερο Iron Angel του Alan Campbell Για το Scar Night το πρώτο βιβλίο του The Deepgate Codex έχω γράψει Με είχε ενθουσιάσει 0183 ήταν πολύ καλό Και το Iron Angel παρότι αλλάζει τελείως το σκηνικό είναι εξίσου υπέροχο Βασικά μάλλον είναι καλύτερο Το μόνο μου πρόβλημα είναι ότι τελειώνει σε τραγικό cliffhanger τόσο τραγικό που ουσιαστικά γράφει πάνω κάτω και τότε παρουσιάστηκε το τεράστιο τέρας μπροστά τους ανοίγοντας τα σαγόνια του Είναι δυνατόν Πρέπει κάποια στιγμή σύντομα να διαβάσω το τρίτο βιβλίο του Deepgate Codex για να μη σαλτάρω Dreams

    Original URL path: http://fantastikosorizontas.gr/kostasvoulazeris/th.php?ID=reading_2009 (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Κώστας Βουλαζέρης - φανταστική λογοτεχνία, επιστημονική φαντασία, μαγικός ρεαλισμός, περιπέτεια - δωρεάν βιβλία, μυθιστορήματα και διηγήματα
    Διαδίκτυο Πραγματικά είχε κανένας αμφιβολία ότι οι άνθρωποι θα διώχνονταν από τον πλανήτη και ότι ο πρωταγωνιστής θα έμενε με τους ντόπιους αφού είχε γίνει κάτι σαν εκλεκτός ανάμεσά τους Επίσης το όνομα unobtainium για εκείνο το υλικό είναι αχαρακτήριστο Ποιος θα ονόμαζε κάτι unobtainium Αυτή είναι απλά μια ονομασία που δίνεται σε κάτι υπερβολικά δύσκολο να βρεθεί βλ Wikipedia Μοιάζει σαν όνομα παρωδία Κατά τα άλλα η ταινία σε αντίθεση με πολλές άλλες ευτυχώς βλέπεται Όπως επίσης βλέπεται και το The Umaginarium of Dr Parnassus ελληνικός τίτλος Ο Φανταστικός Κόσμος του Δρ Παρνάσους μια πολύ καλή ταινία για την αξία της αφηγηματικής τέχνης και της φαντασίας Περιλαμβάνει έναν πανάρχαιο ουσιαστικά αθάνατο πλανόδιο παραμυθά την όμορφη κόρη του έναν έξυπνο νάνο ένα αγόρι βοηθό στον θίασο έναν κυνηγημένο μπαγαπόντη συμφωνίες με τον Διάβολο μεταφορά σε φανταστικούς κόσμους του μυαλού με τελείως σουρεαλιστικά σκηνικά και αρκετά ηθικά διδάγματα περί ζωής και παραμυθιών πολλά από τα οποία με έκαναν να θέλω να δείρω τον σεναριογράφο όπως συμβαίνει συνήθως όταν βλέπω κάποιον να προσπαθεί να περάσει ηθικά διδάγματα Ωστόσο είναι μια καταπληκτική ταινία που αξίζει να δεις μία ή ίσως και δύο φορές Το τέλος μού φάνηκε κάπως αδύνατο αλλά έτσι όπως είχε προχωρήσει την όλη πλοκή μέχρι τότε πραγματικά δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσε να είχε κάνει για να τελειώσει την ταινία Δεν είναι μια λογική ταινία το The Umaginarium of Dr Parnassus Βασίζεται περισσότερη στην καλλιτεχνική αισθητική και λιγότερο στο τι βγάζει νόημα κι αυτή ακριβώς είναι η αξία της αν σου αρέσει κάτι τέτοιο Αν δεν σου αρέσει απλά θα φύγεις από τη μέση κιόλας Εμένα όταν γίνεται καλά μου αρέσει έτσι δεν έφυγα από τη μέση Το The Book of Eli ανεπιτυχής μετάφραση Ο Εκλεκτός στα ελληνικά και καμία σχέση με την ταινία επίσης είναι κάτι το τελείως

    Original URL path: http://fantastikosorizontas.gr/kostasvoulazeris/th.php?ID=tainies_avatar_imagin_eli (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Κώστας Βουλαζέρης - φανταστική λογοτεχνία, επιστημονική φαντασία, μαγικός ρεαλισμός, περιπέτεια - δωρεάν βιβλία, μυθιστορήματα και διηγήματα
    που δεν θέλουμε να τα τονίσουμε με κανέναν τρόπο αλλά θέλουμε να ειπωθούν για κάποιους λόγους όπως για να προχωρήσουμε σε άλλα σημαντικότερα γεγονότα που στηρίζονται στα προηγούμενα ή για να δημιουργήσουμε ατμόσφαιρα Όταν γράφεις μια ιστορία δεν λες μόνο τι γίνεται φτιάχνεις μια ατμόσφαιρα Η παραστατική μορφή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και εκτενής Παίρνουμε μια σκηνή και γράφουμε ό τι συμβαίνει εκεί σαν να βλέπαμε τη δράση να διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μας Την παραστατική μορφή τη χρησιμοποιούμε εκεί που δεν χρησιμοποιούμε την αφηγηματική δηλαδή για τα σημαντικά γεγονότα της ιστορίας μας για να δώσουμε έμφαση ή για να δημιουργήσουμε ατμόσφαιρα Παρατηρήστε ότι ατμόσφαιρα μπορούμε να δημιουργήσουμε και με την παραστατική και με την αφηγηματική μορφή 183 απλά είναι άλλου είδους ατμόσφαιρα Στην αφηγηματική μορφή είναι όπως όταν ακούς τη φωνή ενός ιστορικού 183 στην παραστατική είναι σαν να βρίσκεσαι κοντά σε γνωστούς σου τους χαρακτήρες της ιστορίας Όλα αυτά βέβαια δεν είναι παρά θέματα ύφους Υπάρχουν πολλοί σύγχρονοι συγγραφείς που γράφουν μόνο σε παραστατική μορφή και καθόλου σε αφηγηματική Συγγραφείς που γράφουν μόνο σε αφηγηματική μορφή σήμερα τουλάχιστον είναι ελάχιστοι 183 παλιότερα ήταν περισσότεροι Δείτε για παράδειγμα τον Lovecraft γράφει συνέχεια σε αφηγηματική μορφή Σε αντίθεση ο Frank Herbert γράφει συνέχεια σε παραστατική μορφή Ο Stephen King εναλλάσσει αρκετές φορές ανάμεσα σε αφηγηματική και παραστατική μορφή αν και φαίνεται να προτιμά την παραστατική νομίζω Το ίδιο και ο Scott Baker όταν περνούν μέσα στα βιβλία του μεγάλες χρονικές περίοδοι που τίποτα σημαντικό δεν συμβαίνει στους χαρακτήρες του γράφει αφηγηματικά Το καλύτερα που μπορείς να κάνεις είναι να ακολουθήσεις αυτό που φαίνεται να ζητά η ιστορία σου Υπάρχουν ιστορίες που απαιτούν πολλά κομμάτια να γραφτούν αφηγηματικά 183 υπάρχουν ιστορίες που πρέπει να τις γράψεις από την αρχή ώς το τέλος σε παραστατική μορφή Την αφηγηματική μορφή πολλοί την αποφεύγουν εσκεμμένα σήμερα θεωρώντας ότι κάνει τον αναγνώστη να βαριέται Αλλά προσωπικά δεν συμφωνώ Έχω διαβάσει αφηγηματικά κομμάτια που είναι υπέροχα Και έχω διαβάσει ιστορίες που εκεί που ζητούσαν αφηγηματικά κομμάτια ο συγγραφέας έχει προσπεράσει τα γεγονότα χωρίς να γράψει καθόλου γι αυτά μεταπηδώντας στην επόμενη παραστατική σκηνή Με αποτέλεσμα να δημιουργείται στη ροή της ιστορίας ένα κενό που δεν είναι ευχάριστο και που σε αφήνει παραξενεμένο ως αναγνώστη Τα αφηγηματικά κομμάτια πάντως πιστεύω πως πρέπει να είναι συνήθως πιο λίγα από τα παραστατικά ειδικά σε μεγάλες ιστορίες γιατί αλλιώς χάνεται η συναισθηματική φόρτιση και όχι μόνο ο αναγνώστης αλλά κι ο συγγραφέας θα κινδυνέψει να βαρεθεί την ιστορία που γράφει Ακόμα ένα ενδιαφέρον θέμα είναι το πώς περνάς από αφηγηματική μορφή σε παραστατική μορφή ή από παραστατική σε αφηγηματική Το απλούστερο που μπορείς να κάνεις είναι να αφήσεις ένα κενό ανάμεσα στις παραγράφους Παράδειγμα Ταξίδευαν για ημέρες ολόκληρες μέσα σ εκείνους τους κακότοπους μη συναντώντας άνθρωπο παρά μόνο στραβά εφιαλτικά δέντρα ψηλές πέτρες τσακάλια και κοράκια μεγαλύτερα απ ό τι σε οποιοδήποτε άλλο μέρος είχαν πάει σαν με κάποιο μυστηριώδη τρόπο τα δυσοίωνα πτηνά να έβρισκαν πλούσια τροφή εδώ Μια νύχτα ενώ κάθονταν γύρω απ τη φωτιά τους δέχτηκαν επίθεση

    Original URL path: http://fantastikosorizontas.gr/kostasvoulazeris/th.php?ID=perigrafis_afigisi_parastasi (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Κώστας Βουλαζέρης - φανταστική λογοτεχνία, επιστημονική φαντασία, μαγικός ρεαλισμός, περιπέτεια - δωρεάν βιβλία, μυθιστορήματα και διηγήματα
    σελίδας μέχρι να τελειώσει στην άλλη άκρη Χωρίζεται σε στήλες Το ίδιο και στα περισσότερα περιοδικά Γιατί γίνεται αυτό Επειδή το μάτι κουράζεται ακολουθώντας ατελείωτες σειρές από λέξεις ενώ το βολεύει καλύτερα να τελειώνει σχετικά γρήγορα μια σειρά και να πηγαίνει στην άλλη παρακάτω Όταν διαβάζεις στο browser ή μέσα σε ένα pdf αυτό δεν αλλάζει Είναι ακριβώς το ίδιο Η στήλη πρέπει να έχει περιορισμένο πλάτος ακόμα κι αν έχεις μία στήλη και όχι πολλές όπως στις εφημερίδες Το ιδανικό πλάτος για μεγάλα κείμενα είναι κατά τη γνώμη μου τα 500 pixel αλλά και μέχρι τα 750 pixel πιστεύω ότι διαβάζεται 183 μετά το πράγμα σε κουράζει Πώς μπορείς να περιορίσεις τη στήλη του κειμένου Εύκολο είναι Ή βάζεις το κείμενο μέσα σε έναν πίνακα με πλάτος πχ 500 pixel ή βάζεις το κείμενο μέσα σε div πχ div style width 500px το κείμενό σου div Το φόντο του κειμένου πρέπει να είναι είτε μαύρο είτε άσπρο 183 ή ακόμα καλύτερο από το τελείως άσπρο ανοιχτό μπεζ ή ανοιχτό γκρι Γενικά χρώματα που δεν χτυπάνε έντονα στο μάτι Έχω δει κάποιους να βάζουν κόκκινο φόντο Ή κίτρινο Δεν κάθομαι να διαβάσω το κείμενο ποτέ σε τέτοια περίπτωση Μόλις πάρεις τα μάτια σου από την οθόνη βλέπεις παντού κίτρινο ή κόκκινο Αν θέλεις να βάλεις κάποια εικόνα για φόντο να την ξανοίξεις τόσο που να γίνεται αόρατη καθώς ο αναγνώστης διαβάζει Έχω συναντήσει εικόνες φόντου που μπλέκονται με τα γράμματα και δεν μπορείς να καταλάβεις τι λέει το κείμενο Γιατί να το κάνεις αυτό στον αναγνώστη σου Ένα απλό φόντο είναι το καλύτερο για ένα ευανάγνωστο κείμενο που έχει πραγματικά κάτι να πει Το καλύτερο χρώμα για τα γράμματα είναι το μαύρο ή το άσπρο και ίσως κάποιες αποχρώσεις τους Τα κόκκινα μπλε και παρδαλά γράμματα είναι απλά απαράδεκτα και

    Original URL path: http://fantastikosorizontas.gr/kostasvoulazeris/th.php?ID=morfi_keimenou (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Κώστας Βουλαζέρης - φανταστική λογοτεχνία, επιστημονική φαντασία, μαγικός ρεαλισμός, περιπέτεια - δωρεάν βιβλία, μυθιστορήματα και διηγήματα
    σαν να είμαι ανίκανος να τον βρω από μόνος μου Δεν χρειάζεται ο συγγραφέας να τιμωρήσει παραδειγματικά και εσκεμμένα τους κακούς ούτε χρειάζεται να βάλει τους χαρακτήρες του να μιλούν για το σωστό και το λάθος Όταν συμβαίνουν τέτοια πράγματα συνήθως μοιάζουν με αστείο κουκλοθέατρο που καμια σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα Θυμίζουν μια στημένη πραγματικότητα περιορισμένης σκέψης και βούλησης την οποία πολλές φορές συναντούμε και στην καθημερινότητά μας αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οφείλουμε και να την ασπαζόμαστε στη λογοτεχνία μας Η ηθική είναι μια καθαρά υποκειμενική υπόθεση Τα πιστεύω του κάθε ανθρώπου δεν μπορούν παρά να είναι προσωπικά Και παρότι είναι πνευματικά ενδιαφέρον να διαβάζουμε για μια ηθική διαφορετική από τη δική μας δεν είναι καθόλου φυσικό να προσπαθεί κάποιος να μας επιβάλει τη δική του ηθική με οποιοδήποτε πρόσχημα Και εδώ οφείλει να γίνει πάλι ένας διαχωρισμός ανάμεσα στο λογοτεχνικό έργο που εσκεμμένα ηθικολογεί και στο λογοτεχνικό έργο που περιλαμβάνει ηθικές αξίες Διότι δεν είναι δυνατόν κάποιος να γράψει μια ιστορία χωρίς καθόλου ηθική Ακόμα και όταν ο Robert E Howard έγραφε για τον Κόναν περιλάμβανε ηθικές αξίες Πρόκειται για την απλή ηθική του βάρβαρου τυχοδιώκτη να ζεις για το τώρα να επιβιώνεις παρά τις αντιξοότητες Και παρότι ο Howard ορισμένες φορές μπορεί να ειπωθεί ότι ηθικολογεί σίγουρα οι ιστορίες του δεν αποτελούν εσκεμμένο προκάλυμμα για αυτό το λόγο Είναι απλά φανταστικές ιστορίες περιπέτειας μ έναν βάρβαρο ήρωα Τις διαβάζεις και περνάς καλά κι αυτό είναι που έχει την περισσότερη σημασία Μπορείς όμως αν θέλεις να αναρωτηθείς και για την ηθική που παρουσιάζει ο συγγραφέας Διαβάζω το Perdido Street Station τώρα του China Mieville Αναμφίβολα περιέχει ηθική Ηθικολογεί Όχι Σε αντίθεση το Iron Council του ιδίου που είχα διαβάσει παλιότερα ηθικολογούσε σε σημείο που με ενόχλησε παρότι η ιστορία μού άρεσε Ο Scott Bakker στην τριλογία The Prince of Nothing σίγουρα περιέχει κι αυτός μεγάλη δόση ηθικής Αλλά δεν ηθικολογεί Οι χαρακτήρες του ναι συχνά ηθικολογούν αλλά όχι ο ίδιος ο συγγραφέας Δεν επιβάλλει τη μια ηθική ή την άλλη και αν το καλοσκεφτεί κανείς όλες οι ηθικές που παρουσιάζει έχουν τα μειονεκτήματά τους Σε αφήνει να αναρωτηθείς Και πάντα είναι καλό να αναρωτιέσαι Για να μπορείς όμως να αναρωτηθείς πρέπει ο συγγραφέας να σου δίνει το περιθώριο να το κάνεις Όταν παρουσιάζει κάποιες απόψεις ως αδιαμφισβήτητα σωστές ή κάποιες ως αδιαμφισβήτητα λανθασμένες τότε δεν μπορείς να αναρωτηθείς Μπορείς μόνο να συμφωνήσεις αν όντως συμφωνείς ή να του πετάξεις το βιβλίο του με φόρα στο κεφάλι αν διαφωνείς Πρόσφατα είδα το Inglorious Basterds του Tarantino Δεν είναι βιβλίο είναι ταινία αλλά το ίδιο κάνει αφηγείται μια ιστορία Και είναι μια πολύ καλή ταινία από διάφορες απόψεις Ηθικολογεί όμως με τρόπο απόλυτο Ηθικολογεί όπως ηθικολογούν οι περισσότερες ταινίες με τους Γερμανούς του 40 Τους παρουσιάζουν ως απόλυτα κακούς Και δεν αμφισβητώ ότι το καθεστώς του Χίτλερ ήταν ένα απόλυτα διεστραμμένο καθεστώς Δεν αμφιβάλλω ότι οι Ναζί ήταν εγκληματίες Όμως ως συνήθως ο απλός στρατιώτης ο απλός αξιωματικός ή ο απλός Γερμανός πολίτης δεν ήταν ο απόλυτα κακός

    Original URL path: http://fantastikosorizontas.gr/kostasvoulazeris/th.php?ID=ithikologia (2016-02-18)
    Open archived version from archive

  • Κώστας Βουλαζέρης - φανταστική λογοτεχνία, επιστημονική φαντασία, μαγικός ρεαλισμός, περιπέτεια - δωρεάν βιβλία, μυθιστορήματα και διηγήματα
    έργο να μοιάζει απλοϊκό όσο πολυσύνθετο κι αν είναι Ας πάρουμε για παράδειγμα τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών Η γενική του πλοκή είναι ότι ένα ανθρωπάκι χόμπιτ έχοντας τυχαία βρει το Δαχτυλίδι της Δύναμης πηγαίνει να το καταστρέψει ρίχνοντάς το μέσα σ ένα ηφαίστειο ώστε να ηττηθεί ο Σκοτεινός Άρχοντας Σάουρον Στο δρόμο θα συναντήσει εμπόδια αλλά και συμμάχους και τα λοιπά και τα λοιπά Απλοϊκό δεν μοιάζει Κι όμως δεν είναι εξαιτίας της εσωτερικής πλοκής του έργου Ο κόσμος του Τόλκιν είναι πλούσιος σε ιστορία και σε λεπτομέρειες Αυτό είναι που δίνει αξία στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών Κι αυτός είναι επίσης ο λόγος που οι περισσότεροι που προσπαθούν να μιμηθούν τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών αποτυχαίνουν Αποτυχαίνουν επειδή μιμούνται τη γενική πλοκή του αλλά όχι και την εσωτερική του πλοκή Έλα όμως που η δεύτερη είναι που έχει τη μεγαλύτερη σημασία Ακόμα ένα παράδειγμα στο θέαμα τώρα όχι στο βιβλίο είναι η τηλεοπτική σειρά Lost Η γενική πλοκή της είναι σχετικά απλή Ένα αεροπλάνο πέφτει σ ένα έρημο νησί Όσοι επιζούν από την πτώση προσπαθούν να επιβιώσουν παρότι σ αυτό τον τόπο φαίνεται να συμβαίνουν ένα σωρό παράξενα Απλό κι αυτό ως γενική ιδέα Οι λεπτομέρειες η εσωτερική πλοκή είναι που κάνουν τη σειρά πραγματικά ενδιαφέρουσα οι χαρακτήρες το παρελθόν τους και το μέλλον τους καθώς και τα μυστήρια του νησιού ένα προς ένα Η εσωτερική πλοκή είναι παντού εκείνο που έχει την αληθινή σημασία Εκείνο που θα κάνει ένα αφηγηματικό έργο καταπληκτικό μέτριο ή άθλιο Και δεν αναφέρομαι υποχρεωτικά στην πολυπλοκότητα δεν ισχυρίζομαι ότι πολύπλοκο ίσον καλύτερο Καθόλου Εκείνο που λέω είναι ότι η ομορφιά βρίσκεται στα μικρά πράγματα στις όχι και τόσο ασήμαντες λεπτομέρειες Αυτά είναι που χρωματίζουν το υπόλοιπο έργο τη γενική πλοκή Ας πάρουμε κι ένα παράδειγμα από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια Τελευταίως παίζω το Gothic 3 Η

    Original URL path: http://fantastikosorizontas.gr/kostasvoulazeris/th.php?ID=esoteriki_ploki (2016-02-18)
    Open archived version from archive



  •